കാശ്ചിദ്ഗോപാന്കേചിദൂചുഃ കുത ഏതദഭൂദിദമ്
ചില ഗോപന്മാര് പറഞ്ഞു: ഇതെവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് എങ്ങനെ?
ബുബുധേ മനസാ നന്ദോ ഗര്ഗവാക്യമനുസ്മരന്
നന്ദന് മനസ്സില് ഗര്ഗന്റെ വാക്കുകള് ഓര്മ്മപ്പെടുത്തി എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം യസ്യ ഭ്രൂഭങ്ഗലീലയാ
ബ്രഹ്മാവില് നിന്നു പുല്ല് വരെ, ആരെയും തന്റെ കണ്പിളര്ച്ചയുടെ കളിയോടെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനാണ് അവന്.
വിവരേഷ്വേവ യല്ലോമ്നാം ബ്രഹ്മാണ്ഡാന്യഖിലാനി ച
അവന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളില് തന്നെ എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
ബ്രഹ്മാനന്തേശധര്മാശ്ച ധ്യായന്തേ യത്പദാമ്ബുജമ്
ബ്രഹ്മാവും അനന്തനും ധര്മ്മശീലന്മാരും അവന്റെ പാദപദ്മത്തില് ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഭ്രാമംഭ്രാമം തന്നഗരം ദര്ശംദര്ശം ഗൃഹംഗൃഹമ്
അവര് നഗരത്തില് ചുറ്റി നടന്ന് വീട് വീട് നോക്കി.
കൃത്വാ ശുഭക്ഷണം നന്ദോ വൃഷഭാനശ്ച കൌതുകീ
ശുഭമുഹൂര്ത്തം കണ്ടു, നന്ദനും വൃഷഭാനുവും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
സര്വേ വൃന്ദാവനസ്ഥാശ്ച പ്രസന്നവദനേക്ഷണാഃ 4.17.
വൃന്ദാവനത്തില് താമസിക്കുന്ന എല്ലാവരും സന്തോഷപൂര്വ്വം മുഖം തെളിഞ്ഞു നോക്കി.
സര്വേ മുമുദിരേ ഗോപാഃ സ്വേസ്വേ സ്ഥാനേ മനോഹരേ
എല്ലാ ഗോപന്മാരും തങ്ങളുടെ മനോഹരമായ ഇടങ്ങളില് സന്തോഷിച്ചു.
ശ്രീകൃഷ്ണോ ബലദേവശ്ച ശിശുഭിഃ സഹ കൌതുകാത്
ശ്രീകൃഷ്ണനും ബാലരാമനും കുട്ടികളോടൊപ്പം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം നിര്മാണം നഗരസ്യ ച
ഇങ്ങനെ നഗരത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയടക്കം എല്ലാം പറഞ്ഞുതീര്ന്നിരിക്കുന്നു.
അഹോ കിമദ്ഭുതം സൂത രഹസ്യം സുമനോഹരമ്
അയ്യോ, എത്ര അത്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു, സുതാ! ഈ രഹസ്യം അത്യന്തം മനോഹരമാണ്.
സൂത ഉവാച പപ്രച്ഛ കൃഷ്ണചരിതമപരം സുമനോഹരമ്
സൂതന് പറഞ്ഞു: അദ്ദേഹം മറ്റൊരു മനോഹരമായ കൃഷ്ണചരിതം ചോദിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ജ്ഞാനസിംധോ നിഗദ മാം ശിഷ്യം ച ശരണാഗതമ്
നാരദന് പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനസാഗരനേ, ശരണം പ്രാപിച്ച എന്നെയും എന്റെ ശിഷ്യനെയും ദയവായി ഉപദേശിക്കണമേ.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മുദാ നാരായണഃ സ്വയമ്
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നാരായണൻ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ജഗാമ ശ്രീമധുവനം യമുനാതീരനീരജമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവൻ മനോഹരമായ മധുവനത്തിലേക്കും യമുനയുടെ മണൽത്തീരത്തേക്കും പോയി.
വിചേരുര്ഗോസഹസ്രൈശ്ച ചിക്രീഡുര്ബാലകാസ്തദാ
അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളുമായി സഞ്ചരിച്ചു, ആ സമയത്ത് കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിച്ചു.
തമൂചുര്ഗോപശിശവഃ ശ്രീകൃഷ്ണം പരയാ മുദാ
ആ ഗോപകുട്ടികൾ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു.
ശിശൂനാം വചനം ശ്രുത്വാ താനുവാച ദയാനിധിഃ
കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദയാനിധി അവരോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അന്നം യാചത താഞ്ഛീഘ്രം ബ്രാഹ്മണാംശ്ച ക്രതൂന്മുഖാന്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളെല്ലാവരും വേഗത്തിൽ യാഗം നടത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് അന്നം ചോദിക്കൂ.
വിപ്രാ ആംഗിരസാഃ സര്വേ സ്വാശ്രമേ ശ്രീവനാന്തികേ 4.18.
ആംഗിരസ ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിൽ, വിശുദ്ധവനത്തിനരികിൽ, ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിഃസ്പൃഹാ വൈഷ്ണവാഃ സര്വേ മാം യജന്തി മുമുക്ഷവഃ। മായയാ മാം ന ജാനന്തി മായാമാനുഷരൂപിണമ്
അവർക്കെല്ലാവർക്കും ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നുമില്ല; മോക്ഷം തേടി അവർ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. ഞാൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർ മായയാൽ അറിയുന്നില്ല.
ന ചേദ്ദദതി യുഷ്മഭ്യമന്നം വിപ്രാഃ ക്രതൂന്മുഖാഃ
യാഗം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ നിങ്ങൾക്ക് അന്നം കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ,
ശ്രീകൃഷ്ണവചനം ശ്രുത്വാ യയുര്ബാലകപുംഗവാഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം പ്രധാനപ്പെട്ട കുട്ടികൾ അവിടെ നിന്ന് പോയി.
ഇത്യൂചുര്ബാലകാഃ ശീഘ്രമന്നം ദത്ത ദ്വിജോത്തമാഃ
അപ്പോൾ കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു അന്നം തരൂ.
തേ യയൂ രന്ധനാഗാരം ബ്രാഹ്മണ്യോ യത്ര പാചികാഃ
അവർ ബ്രാഹ്മണീകൾ പാചകം ചെയ്യുന്ന അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
നത്വോചുര്ബാലകാഃ സര്വേ വിപ്രഭാര്യാഃ പതിവ്രതാഃ
എല്ലാ കുട്ടികളും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണീകളെ വണങ്ങി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ബാലാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ദൃഷ്ട്വാ താംശ്ച മനോഹരാന്
കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ മനോഹരരായ കുട്ടികളെ കണ്ടു,
വിപ്രപത്ന്യ ഊചുഃ ദാസ്യാമോഽന്നം ബഹുവിധം വ്യഞ്ജനൈഃ സഹിതം വരമ്
ബ്രാഹ്മണീകൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ പലവിധത്തിലുള്ള രുചികരമായ വിഭവങ്ങളോടുകൂടിയ നല്ല അന്നം നിങ്ങള്ക്ക് തരാം.
ബാലാ ഊചുഃ ദത്താന്നം മാതരോഽസ്മഭ്യം ക്ഷിപ്രം യാമസ്തദന്തികമ് ।। 4.18.
കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു: അമ്മമാരേ, ദയവായി വേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു അന്നം തരൂ; ഞങ്ങൾ ഉടൻ അവിടത്തേക്ക് പോകണം.