അന്തേ ലഭേത്തയോര്ദാസ്യം ശശ്വത്സഹചരോ ഭവേത്
അവസാനത്തിൽ അവൻ ആ ഇരുവർക്കും ദാസ്യവും ശാശ്വതസഹചാരിത്വവും നേടും.
വ്രതദാനോപവാസൈശ്ച സര്വൈര്നിയമപൂര്വകൈഃ
വ്രതങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ, എല്ലാത്തരം നിയന്ത്രണങ്ങൾ എന്നിവയാൽ,
സര്വേഷാം യജ്ഞതീര്ഥാനാം കരണൈര്വിധിബോധിതൈഃ
ശാസ്ത്രങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും തീർത്ഥയാത്രകളും ചെയ്താലും,
ശരണാഗതരക്ഷായാമജ്ഞാനാം ജ്ഞാനദാനതഃ
ശരണം പ്രാപിച്ചവരെ രക്ഷിച്ചാലും, അജ്ഞാനികൾക്ക് ജ്ഞാനം നൽകിയാലും,
തദേവ സ്തോത്രപാഠസ്യ കലാം നാര്ഹതി ഷോഡശീമ്
ഇവയൊന്നും ഈ സ്തോത്രത്തിന്റെ ഒരു പതിനാറിൽ ഒന്നിനും തുല്യമല്ല.
നാരദ ഉവാച കവചം ചാപി ദേവ്യാശ്ച സംസാരവിജയം പ്രഭോ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, ലോകവിജയിയായ ദേവിയുടെ കവചവും ദയവായി പറയേണം.
കൃതം സ്തോത്രം സുയത്നേന പ്രാപ്തം തദപി ദുര്ലഭമ്
വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ലഭിച്ചെങ്കിലും, അതു ലഭിക്കുക വളരെ അപൂര്വ്വമാണ്.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി യദ്രഹസ്യം ച തദ്വദ 4.17.
ഇപ്പോള് ഞാന് ആ രഹസ്യം കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി അതു പറയൂ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച അരുണോദയവേലായാം ജനാഃ സര്വേ ജജാഗരുഃ
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: സൂര്യോദയ സമയത്ത് എല്ലാവരും ഉണര്ന്നു.
ഉത്ഥായ ദൃഷ്ട്വാ നഗരം സര്വേഭ്യോഽപി വിലക്ഷണമ്
എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നഗരം കണ്ടപ്പോള്, അതു മറ്റൊന്നിനും സമാനമല്ലെന്ന് അവര് മനസ്സിലാക്കി.
കാശ്ചിദ്ഗോപാന്കേചിദൂചുഃ കുത ഏതദഭൂദിദമ്
ചില ഗോപന്മാര് പറഞ്ഞു: ഇതെവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് എങ്ങനെ?
ബുബുധേ മനസാ നന്ദോ ഗര്ഗവാക്യമനുസ്മരന്
നന്ദന് മനസ്സില് ഗര്ഗന്റെ വാക്കുകള് ഓര്മ്മപ്പെടുത്തി എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം യസ്യ ഭ്രൂഭങ്ഗലീലയാ
ബ്രഹ്മാവില് നിന്നു പുല്ല് വരെ, ആരെയും തന്റെ കണ്പിളര്ച്ചയുടെ കളിയോടെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനാണ് അവന്.
വിവരേഷ്വേവ യല്ലോമ്നാം ബ്രഹ്മാണ്ഡാന്യഖിലാനി ച
അവന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളില് തന്നെ എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
ബ്രഹ്മാനന്തേശധര്മാശ്ച ധ്യായന്തേ യത്പദാമ്ബുജമ്
ബ്രഹ്മാവും അനന്തനും ധര്മ്മശീലന്മാരും അവന്റെ പാദപദ്മത്തില് ധ്യാനിക്കുന്നു.
ഭ്രാമംഭ്രാമം തന്നഗരം ദര്ശംദര്ശം ഗൃഹംഗൃഹമ്
അവര് നഗരത്തില് ചുറ്റി നടന്ന് വീട് വീട് നോക്കി.
കൃത്വാ ശുഭക്ഷണം നന്ദോ വൃഷഭാനശ്ച കൌതുകീ
ശുഭമുഹൂര്ത്തം കണ്ടു, നന്ദനും വൃഷഭാനുവും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
സര്വേ വൃന്ദാവനസ്ഥാശ്ച പ്രസന്നവദനേക്ഷണാഃ 4.17.
വൃന്ദാവനത്തില് താമസിക്കുന്ന എല്ലാവരും സന്തോഷപൂര്വ്വം മുഖം തെളിഞ്ഞു നോക്കി.
സര്വേ മുമുദിരേ ഗോപാഃ സ്വേസ്വേ സ്ഥാനേ മനോഹരേ
എല്ലാ ഗോപന്മാരും തങ്ങളുടെ മനോഹരമായ ഇടങ്ങളില് സന്തോഷിച്ചു.
ശ്രീകൃഷ്ണോ ബലദേവശ്ച ശിശുഭിഃ സഹ കൌതുകാത്
ശ്രീകൃഷ്ണനും ബാലരാമനും കുട്ടികളോടൊപ്പം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം നിര്മാണം നഗരസ്യ ച
ഇങ്ങനെ നഗരത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയടക്കം എല്ലാം പറഞ്ഞുതീര്ന്നിരിക്കുന്നു.
അഹോ കിമദ്ഭുതം സൂത രഹസ്യം സുമനോഹരമ്
അയ്യോ, എത്ര അത്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു, സുതാ! ഈ രഹസ്യം അത്യന്തം മനോഹരമാണ്.
സൂത ഉവാച പപ്രച്ഛ കൃഷ്ണചരിതമപരം സുമനോഹരമ്
സൂതന് പറഞ്ഞു: അദ്ദേഹം മറ്റൊരു മനോഹരമായ കൃഷ്ണചരിതം ചോദിച്ചു.
നാരദ ഉവാച ജ്ഞാനസിംധോ നിഗദ മാം ശിഷ്യം ച ശരണാഗതമ്
നാരദന് പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനസാഗരനേ, ശരണം പ്രാപിച്ച എന്നെയും എന്റെ ശിഷ്യനെയും ദയവായി ഉപദേശിക്കണമേ.
നാരദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ മുദാ നാരായണഃ സ്വയമ്
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നാരായണൻ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ജഗാമ ശ്രീമധുവനം യമുനാതീരനീരജമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവൻ മനോഹരമായ മധുവനത്തിലേക്കും യമുനയുടെ മണൽത്തീരത്തേക്കും പോയി.
വിചേരുര്ഗോസഹസ്രൈശ്ച ചിക്രീഡുര്ബാലകാസ്തദാ
അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളുമായി സഞ്ചരിച്ചു, ആ സമയത്ത് കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിച്ചു.
തമൂചുര്ഗോപശിശവഃ ശ്രീകൃഷ്ണം പരയാ മുദാ
ആ ഗോപകുട്ടികൾ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു.
ശിശൂനാം വചനം ശ്രുത്വാ താനുവാച ദയാനിധിഃ
കുട്ടികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദയാനിധി അവരോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച അന്നം യാചത താഞ്ഛീഘ്രം ബ്രാഹ്മണാംശ്ച ക്രതൂന്മുഖാന്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളെല്ലാവരും വേഗത്തിൽ യാഗം നടത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് അന്നം ചോദിക്കൂ.