സ്വയം ബ്രഹ്മാ ച ജഗതാം വിധാതാ സര്വകാരകഃ 1.17.
ബ്രഹ്മാവാണ് ലോകങ്ങളുടെ ക്രമീകരണക്കാരനും എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെ കാരണവനുമാണ്.
യുഗലക്ഷം തപസ്തപ്തം ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ ച വേധസാ
ശ്രീകൃഷ്ണനുവേണ്ടി സ്രഷ്ടാവ് ലക്ഷദ്വയം തപസ്സു ചെയ്തു.
അസംഖ്യകാലം സുചിരം തപസ്തപ്തം ഹരേര്മയാ
എണ്ണമറ്റ കാലങ്ങളോളം ഞാൻ ഹരിക്കായി കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു.
അധുനാ പഞ്ചവക്ത്രേണ യന്നാമഗുണകീര്തനമ്
ഇപ്പോൾ അഞ്ചു വായിലൂടെ ഞാൻ അവന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും പാടുന്നു.
മത്തോ യാതി ച മൃത്യുശ്ച യന്നാമഗുണകീര്ത്തനാത്
എന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും ജപിച്ചാൽ, മരണവും എന്നിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നു.
സര്വബ്രഹ്മാണ്ഡസംഹര്ത്താഽപ്യഹം മൃത്യുംജയാഭിധഃ
എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനായിട്ടും, ഞാൻ മരണത്തെ ജയിച്ചവനെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.
കാലേ തത്ര വിലീനോഽഹമാവിര്ഭൂതസ്തതഃ പുനഃ
സമയമെത്തുമ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ ലയിക്കുകയും, പിന്നെ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗോലോകേ യഃ സ വൈകുണ്ഠേ ശ്വേതദ്വീപേ സ ഏവ ച
ഗോലോകത്തിൽ ഉള്ളവൻ, വൈകുണ്ഠത്തിലും ശ്വേതദ്വീപിലും അതേ ഒരാളാണ്.
മന്വന്തരം തു ദിവ്യാനാം യുഗാനാമേകസപ്തതിഃ
ഒരു മന്വന്തരം എഴുപത്തൊന്ന് ദിവ്യയുഗങ്ങളാണ്.
ഏതത്സംഖ്യാവിശിഷ്ടസ്യ ശതവര്ഷായുഷോ വിധേഃ
ഇതെല്ലാം ചേർന്നാണ് നൂറുവർഷം ജീവിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ് കണക്കാക്കുന്നത്.
അഹം കലാനാമൃഷഭഃ കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ 1.17.
എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ഞാൻ പ്രധാനമാണ്, കൃഷ്ണന്റെ പരമാത്മാവാണ് ഞാൻ.
ഇത്യുക്ത്വാ ശങ്കരസ്തത്ര വിരരാമ ച ശൌനക
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശങ്കരൻ അവിടെ മൗനമായി, ശൗനക.
ധര്മ ഉവാച സര്വാന്തരാത്മാ പ്രത്യക്ഷോഽപ്രത്യക്ഷശ്ച ദുരാത്മനഃ
ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: എല്ലായിടത്തും ഉള്ള അന്തരാത്മാവാണ് അവൻ; ദുഷ്ടന്മാർക്ക് അദൃശ്യനും ദൃശ്യനും.
അധുനാഽപി സഭാം വിഷ്ണുര്നായാത ഇതി യദ്വചഃ
ഇപ്പോഴും, വിഷ്ണു സഭയിൽ എത്തിയില്ലെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
മഹന്നിന്ദാ ഭവേദ്യത്ര നൈവ സാധു ശൃണോതി താമ്
വലിയ അപവാദം നടക്കുന്നിടത്ത്, സദ്ഭവനുള്ളവർ അതു കേൾക്കാറില്ല.
ശ്രുത്വാ ദൈവാന്മഹന്നിന്ദാം ശ്രീവിഷ്ണോഃ സ്മരണാദ് ബുധഃ
ദേവന്മാർ ശ്രീവിഷ്ണുവിനെ അപവാദം പറയുന്നത് കേട്ടാൽ, ജ്ഞാനികൾ അവനെ സ്മരിക്കുന്നു.
കാമതോഽകാമതോ വാഽപി വിഷ്ണുനിന്ദാം കരോതി യഃ
ആഗ്രഹത്താലോ അല്ലാതെയോ, ആരെങ്കിലും വിഷ്ണുവിനെ അപവാദം പറയുകയാണെങ്കിൽ,
കുമ്ഭീപാകേ പചതി സ യാവദ്ധി ബ്രഹ്മണോ വയഃ
അവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ് മുഴുവൻ കുംഭീപാകനരകത്തിൽ വേവപ്പെടുന്നു.
പ്രാണീ ച നരകം യാതി ശ്രുതം തത്രൈവ ചേദ്ധ്രുവമ്
അങ്ങനെയുള്ള അപവാദം അവിടെ കേട്ടാൽ, ആ ജീവിയും നിർബന്ധമായും നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
അപ്രത്യക്ഷം ച കുരുതേ കിം വാ തം ച ന മന്യതേ
അല്ലെങ്കിൽ അതു സത്യമല്ലെന്ന് കാണിച്ചോ, അതിനെ അവഗണിച്ചോ,
തസ്യാത്ര നിഷ്കൃതിര്നാസ്തി യാവദ്വൈ ബ്രഹ്മണഃ ശതമ് സ യാതി കാലസൂത്രം ച യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ ।। 1.17.
ബ്രഹ്മാവിന്റെ നൂറുവർഷം കഴിയുന്നതുവരെ അവനു ഇവിടെ പരിഹാരമില്ല; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം അവൻ കാലസൂത്രനരകത്തിൽ പോകുന്നു.
വിഷ്ണുര്ഗുരുശ്ച സര്വേഷാം ജനകോ ജ്ഞാനദായകഃ
വിഷ്ണു എല്ലാവർക്കും ഗുരുവും പിതാവും ജ്ഞാനം നൽകുന്നവനുമാണ്.
ഏഷാം ച വചനം ശ്രുത്വാ ത്രയാണാം വിപ്രപുങ്ഗവ
ഈ മൂന്നു മഹാനായ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച നാഗതോ ഹരിരത്രേതി വ്യര്ഥാഽഽകാശസരസ്വതീ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ഹരി ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല; സർസ്വതിയുടെ വാക്കുകൾ ശൂന്യമായ ആകാശംപോലെയാണ്.
ഇതി പ്രോക്തം മയാ ഭദ്രം ബ്രൂത ധര്മാര്ഥമീശ്വരാഃ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. എല്ലാ മംഗളവും ഉണ്ടാകട്ടെ. ധർമ്മത്തിനും സത്യത്തിനും വേണ്ടി നിങ്ങളെല്ലാവരും സംസാരിക്കൂ, മഹാന്മാരേ.
യൂയം ച ഭാവുകാ ബ്രൂത വിഷ്ണുഃ സര്വത്ര സന്തതമ്
നിങ്ങൾ ഭാവനയുള്ളവർ ആണല്ലോ, പറയൂ: വിഷ്ണു എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.
അംശാംശിനോര്ന ഭേദശ്ചേദാത്മനശ്ചേതി നിശ്ചിതമ്
ഭാഗവും മുഴുവൻതും ആത്മാവും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
കോടിജന്മദുരാരാധ്യമസാധ്യമസതാമപി
കോടി ജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും അവനെ പ്രാപിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരം, ദുഷ്ടന്മാർക്ക് അതു സാധ്യമല്ല.
കിം ക്ഷുദ്രാഃ കിം മഹാന്തശ്ച വാഞ്ഛന്തി പരമം പദമ്
ചെറിയവരും വലിയവരും ഒരുപോലെ പരമപദം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
യോ വിഷ്ണുര്വിഷയീ വിശ്വേ ശ്വേതദ്വീപനിവാസകൃത്
വൈകുണ്ഠത്തിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും ശ്വേതദ്വീപിൽ വാസസ്ഥലം സൃഷ്ടിച്ചവൻ ആ വിഷ്ണുവാണ്.