ഗോപാലബാലകാഃ സര്വേ വിപ്രേന്ദ്ര നവകോടയഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ആ ഗോപാലബാലന്മാർ ഒക്കെ ഒമ്പത് കോടി പേർ ആയിരുന്നു.
വൃദ്ധാശ്ച കോടിശസ്തത്ര ബൃഹച്ഛ്രോണ്യശ്ചലത്കുചാഃ
അവിടെ അനവധി വയോധിക സ്ത്രീകൾ വിശാലമായ കമറും ആടുന്ന മുലകളും കൊണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു.
താഃ സുശീലാദയോ ഭവ്യാ നാനാലംകാരഭൂഷിതാഃ
അവ സ്ത്രീകൾ നല്ല സ്വഭാവവും ഉത്തമത്വവും ഉള്ളവരായിരുന്നു, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു.
കാശ്ചിദാരുഹ്യ ശിബികാം രഥമാരുഹ്യ കാശ്ചന
ചിലർ ശിബികയിൽ കയറി, ചിലർ രഥത്തിൽ കയറി.
താഭിര്യുക്താ യയൌ ദേവീ രത്നാലംകാര ഭൂഷിതാ
അവരോടൊപ്പം രത്നമണികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദേവി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
യയൌ സ്യന്ദനമാരുഹ്യ ശാതകൌമ്ഭപരിച്ഛദമ് 4.16.
പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച രഥത്തിൽ കയറി ദേവി യാത്രയായി.
വീരഭാനുശ്ചന്ദ്രഭാനുര്ഗജസ്ഥാഃ പ്രയയുര്മുദാ
വീരഭാനുവും ചന്ദ്രഭാനുവും ആനയിൽ കയറി സന്തോഷത്തോടെ യാത്ര ചെയ്തു.
സ്വര്ണ സ്യന്ദനമാസ്ഥായ ജഗ്മതുഃ പരയാ മുദാ
പൊന്നിൻ രഥത്തിൽ കയറി അവർ പരമസന്തോഷത്തോടെ യാത്രയായി.
അശ്വസ്ഥാശ്ച ഗജസ്ഥാശ്ച രഥസ്ഥാശ്ചൈവ കേചന
ചിലർ കുതിരയിൽ, ചിലർ ആനയിൽ, ചിലർ രഥത്തിൽ കയറി.
വൃഷസ്ഥാ ഗര്ദഭസ്ഥാശ്ച സംഗീതതാനതത്പരാഃ
ചിലർ കാളയിൽ, ചിലർ കഴുതയിൽ കയറി, എല്ലാവരും സംഗീതത്തിൽ മുഴുകി.
മുദാന്വിതാഃ സസ്മിതാശ്ച സ്വര്ണാലംകാരഭൂഷിതാഃ
സന്തോഷവും പുഞ്ചിരിയും നിറഞ്ഞ്, അവർ പൊന്നിൻ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചു.
കാശ്ചിത്കന്ദുകഹസ്താശ്ച കാശ്ചിത്പുത്തലികാകരാഃ
ചിലർ കൈയിൽ കായികോന്തു, ചിലർ ബോംബകളോന്തു.
വേഷദ്രവ്യകരാഃ കാശ്ചിത്കാശ്ചിന്മാലാകരാ വരാഃ
ചിലർ വേഷം മാറ്റാനുള്ള വസ്തുക്കൾ കൈയിൽ പിടിച്ചു, ചില ഉത്തമർ പൂമാലകൾ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാനാം ച വാഹികാശ്ചൈവ കാശ്ചന
ചില സ്ത്രീകൾ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ വഹിച്ചു.
കാശ്ചിത്സംഗീതനിരതാഃ കാശ്ചിച്ചിത്രകഥാരതാഃ
അവരിൽ ചിലർ ഗാനങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു, ചിലർ കഥ പറയുന്നതിലും ചിത്രരചനയിലും ആസ്വദിച്ചു.
കോടിശഃ കോടിശശ്ചാശ്വാഃ കോടിശഃ കോടിശോ രഥാഃ 4.16.
അവിടെ കോടിക്കണക്കിന് കോടിക്കണക്കിന് കുതിരകളും, കോടിക്കണക്കിന് കോടിക്കണക്കിന് രഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കോടിശഃ കോടിശശ്ചൈവ വൃഷേന്ദ്രാ ദ്രവ്യവാഹകാഃ
അവിടെ കോടിക്കണക്കിന് കോടിക്കണക്കിന് വലിയ കാളകളും ചരക്കുകൾ ചുമക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹസ്തിപാംകുശയുക്താനി യയുര്വൃന്ദാവനം വനമ്
ആനയോടിക്കുന്നവരുടെ ആങ്കുഷം ഉപയോഗിച്ച് അവർ വൃന്ദാവനവനത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
വൃക്ഷമൂലേ യഥാസ്ഥാനം തസ്ഥുഃ സര്വേ യഥോചിതമ്
വൃക്ഷങ്ങളുടെ അടിയിലൊന്ന് ഓരോരുത്തരും തക്കതായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അദ്യ സംതിഷ്ഠതേത്യേവം ശ്രുത്വാ ശ്രീകൃഷ്ണഭാഷിതമ് ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ ശ്രീകൃഷ്ണോ വാക്യമബ്രവീത്
ഇന്ന് ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കൂ എന്ന ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വാക്ക് അവർ കേട്ടു. അപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണൻ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
ദേവപ്രീതിം വിനാ ശക്താ നഹി ദ്രഷ്ടും ച കേചന
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ഇല്ലാതെ ആരും കാണാൻ കഴിയില്ല.
പ്രാതര്യൂയം ഗൃഹാന്രമ്യാന്ദ്രക്ഷ്യഥാദ്യ ധ്രുവം മുദാ
നാളെ രാവിലെ നിങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ നിങ്ങളുടെ മനോഹരമായ വീടുകൾ വീണ്ടും കാണും.
ദേവീം ച വടമൂലസ്ഥാം പൂജാം കുരുത ചണ്ഡികാമ് ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്ദിനേ രാത്രൌ തത്രൈവ സുഷുപുര്മുദാ
വടവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലിരിക്കുന്ന ചണ്ഡികാദേവിയെ ആരാധിക്കുക. പകലിൽ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, രാത്രി അവിടെ തന്നെയാണ് അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങിയത്.
സുപ്തേഷു വ്രജനന്ദേഷു നക്തം വൃന്ദാവനേ വനേ
വൃന്ദാവനവനത്തിൽ വ്രജവാസികൾ രാത്രി ഉറങ്ങുമ്പോൾ,
നിദ്രിതാസു ച ഗോപീഷു രമ്യതല്പസ്ഥിതാസു ച
സുന്ദരമായ കിടക്കകളിൽ ഗോപികൾക്കും ഉറക്കം തൂങ്ങി,
കാസുചിച്ഛിശുയുക്താസു സഖീയുക്താസു കാസുചിത്
ചിലർ കുട്ടികളോടൊപ്പം, ചിലർ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം,
പൂര്ണേന്ദുകൌമുദീയുക്തേ സ്വര്ഗാദപി മനോഹരേ
പൂർണചന്ദ്രനും ചന്ദ്രികയും ചേർന്ന സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ മനോഹരമായ രാത്രിയിൽ,
സര്വപ്രാണിനി നിശ്ചേഷ്ടേ മുഹൂര്തേ പഞ്ചമേ ഗതേ
എല്ലാ ജീവികളും അചഞ്ചലമായിരുന്നപ്പോൾ, അഞ്ചാം യാമം കടന്നപ്പോൾ,
ബിഭ്രദ്ദിവ്യാംശുകം സൂക്ഷ്മം രത്നമാല്യം മനോഹരമ്
ദിവ്യമായ സൂക്ഷ്മവസ്ത്രവും മനോഹരമായ രത്നമാലയും ധരിച്ച്,