ഗോധനം ചാരയാമാസ യയൌ ഭാണ്ഡീരമീശ്വരഃ 4.16.
കൃഷ്ണൻ പശുക്കളെ മേയിച്ചു, ഭാണ്ഡീരവനത്തിലേക്ക് പോയി.
വേഷ്ടയാമാസ തം ശീഘ്രം ഖുരേണ വിലിഖന്മഹീമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ അവനെ ചുറ്റി, കുതിരയുടെ കുരുവിലൂടെ നിലം ഉരിച്ചെടുത്തു.
ഉത്പാത്യ ഭ്രാമയാമാസ പപാത ച മഹീതലേ
അവൻ അവനെ ഉയർത്തി, ചുറ്റി, പിന്നെ അവൻ നിലത്തേക്ക് വീണു.
സ ഭഗ്നദന്തോ ദൈത്യശ്ച വജ്രാങ്ഗചര്വണാദഹോ
അവൻ, പല്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞ ദാനവൻ, വജ്രാംഗന്റെ കടിയാൽ തകർന്നു പോയി.
സ്വര്ഗേ ദുന്ദുഭയോ നേദുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിര്ബഭൂവ ഹ
സ്വർഗത്തിൽ ദുണ്ടുഭികൾ മുഴങ്ങി, പുഷ്പവർഷം പെയ്തു.
തത്രാജഗ്മുഃ സ്യന്ദനസ്ഥാ ദ്വിഭുജാഃ പീതവാസസഃ
അവിടെ, രണ്ട് കൈകളോടെ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവർ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു എത്തി.
വിനോദമുരലീഹസ്താഃ ക്വണന്മഞ്ജീരരഞ്ജിതാഃ
വിനോദത്തിനായി മുരളി പിടിച്ച്, മണിമണികൾ മുഴങ്ങുന്ന കാൽക്കളർ ധരിച്ച് അവർ അണിഞ്ഞിരുന്നു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാ ഭക്താനുഗ്രഹ കാതരാഃ
അവരുടെ മുഖത്ത് മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയും, ഭക്തന്മാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ ആഗ്രഹവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഭാണ്ഡീരവനമാജഗ്മുര്യത്ര സന്നിഹിതോ ഹരിഃ
അവർ ഭാണ്ഡീരവനത്തിലേക്ക് കയറി, അവിടെ ഹരി സന്നിഹിതനായിരുന്നു.
പ്രണമയ്യ ഹരിം സ്തുത്വാ ജഗ്മുര്ഗോലോകമുത്തമമ് സംപ്രാപ്യ ദാനവീം യോനിം ബഭൂബുഃ കൃഷ്ണപാര്ഷദാഃ
ഹരിയെ വണങ്ങി സ്തുതിച്ച ശേഷം, അവർ ഉത്തമമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി; ദാനവ ജന്മം പ്രാപിച്ചിട്ടും, അവർ കൃഷ്ണന്റെ അനുയായികളായി.
നാരദ ഉവാച കഥയസ്വ മഹാഭാഗ കൃതം കിം പരമാദ്ഭുതമ് ।। 4.16.
നാരദൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, അത്ഭുതകരമായ എന്താണ് നടന്നത് എന്നു പറയൂ.
നാരായണ ഉവാച
നാരായണൻ പറഞ്ഞു:
ശ്രുതം മഹേശവദനാത്സൂര്യപര്വണി പുഷ്കരേ।। ഹരേര്ഗുണപ്രസങ്ഗേന കഥയാമാസ ശംകരഃ
പുഷ്കരക്ഷേത്രത്തിൽ സൂര്യോത്സവത്തിൽ, മഹേശന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടു; ഹരിയുടെ ഗുണങ്ങൾക്കു പ്രേരിതനായി ശങ്കരൻ പറഞ്ഞത്.
സംപൃഷ്ടോ മുനിസംഘൈശ്ച മയാ ധര്മേണ ബ്രഹ്മണാ
മുനിസംഘങ്ങളും ഞാനും, ധർമ്മാനുസൃതമായി ബ്രഹ്മാവും ചേർന്ന് അവനോട് ചോദിച്ചു.
കഥയാമാസ വിസ്താര്യ സാവധാനം നിശാമയ
അവൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുവന്നു; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
മഹാംസ്തപസ്വിപ്രവരോ ഹരിസേവനതത്പരഃ
മഹാനായ തപസ്വിയും, ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രധാനനും, ഹരിസേവനയിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും,
സസ്മരുഃ കൃഷ്ണപാദാബ്ജം സ്വപ്നേ ജ്ഞാനേ ദിവാനിശമ്
സ്വപ്നത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും, പകലും രാത്രിയും, കൃഷ്ണന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ഓർത്തിരുന്നു.
നിത്യം ദത്ത്വാ ച കമലം സംപൂജ്യ തം പപുര്ജലമ്
ദിവസേന കമലം അർപ്പിച്ച് അവനെ പൂജിച്ചു, വെള്ളം കുടിച്ചു.
ചത്വാരോ വൈഷ്ണവശ്രേഷ്ഠാസ്തേപുസ്തേ പുഷ്കരേ തപഃ
നാലു വിശിഷ്ട വൈഷ്ണവന്മാർ പൂഷ്കരത്തിൽ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു.
ജ്യേഷ്ഠോ ദുര്വാസസോ യോഗം സംപ്രാപ്യ യോഗിനാം വരഃ
അവരിൽ മൂത്തവനായ ദുർവാസൻ, യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, യോഗം പ്രാപിച്ചു.
സദ്യോ ദേഹം പരിത്യജ്യ ബഭൂവ കൃഷ്ണപാര്ഷദഃ ।। 4.16.
അവൻ ഉടനെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ അനുചരനായി.
പദ്മാനി കൃഷ്ണപൂജാര്ഥമാഹര്തുമുദയേ രവേഃ
സൂര്യോദയത്തിൽ അവർ കൃഷ്ണപൂജയ്ക്കായി താമരകൾ ശേഖരിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ നിബധ്യ സംജഗ്മുഃ സര്വേ ശംകരകിംകരാഃ
അവരെ കണ്ടശേഷം ശങ്കരന്റെ സേവകർ എല്ലാവരെയും കെട്ടി കൊണ്ടുപോയി.
തേ സര്വേ ശംകരം ദൃഷ്ട്വാ പ്രണേമുഃ ശിരസാ ഭുവി ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യോ ഭക്താനുഗ്രഹകാതരഃ
അവർക്കെല്ലാവരും ശങ്കരനെ കണ്ടപ്പോൾ തല കുനിച്ച് ഭൂമിയിൽ നമസ്കരിച്ചു; ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ അവന്റെ മുഖം അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ ദയയോടുകൂടിയിരുന്നു.
ലക്ഷയക്ഷൈ രക്ഷണീയം പാര്വതീവ്രതഹേതവേ
പാർവതിയുടെ വ്രതത്തിനായി ഒരു ലക്ഷം യക്ഷന്മാരെ രക്ഷയ്ക്കായി നിയോഗിച്ചു.
വ്രതേ ത്രൈമാസികേ ഭക്ത്യാ പതിസൌഭാഗ്യവര്ദ്ധനേ പുടാഞ്ജലിയുതാഃ സര്വേ ഭക്തിനമ്രാത്മകന്ധരാഃ
ഭക്തിയോടെ ഭർത്താവിന്റെ സൗഭാഗ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന മൂന്ന് മാസം നീണ്ട വ്രതത്തിൽ എല്ലാവരും കയ്യുകൂപ്പി, ഭക്തിയോടെ കഴുത്ത് താഴ്ത്തി നിന്നു.
ഗന്ധര്വാ ഊചുഃ വയം ഗന്ധര്വപ്രവരാ ഗന്ധവാഹസുതാ വിഭോ
ഗന്ധർവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ ഗന്ധർവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരും ഗന്ധവാഹന്റെ പുത്രന്മാരുമാണ്, പ്രഭോ.
ഹരയേ കമലം ദത്ത്വാ പിബാമോ ജലമീശ്വര
ഹരിക്ക് ഒരു താമര അർപ്പിച്ചശേഷം, ഞങ്ങൾ വെള്ളം കുടിക്കുന്നു, ഈശ്വരാ.
ഗൃഹാണ കമലം സര്വം യുഷ്മാകം ച ഫലം കുരു
എല്ലാ താമരകളും സ്വീകരിച്ച് അതിന്റെ ഫലം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ.
കിം വാ കഥം ന പാസ്യാമസ്തുഭ്യം ദത്താനി താനി ച 4.16.
നിങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ചവയെ ഞങ്ങൾ കുടിക്കാതിരിക്കാൻ എന്തുകൊണ്ടോ എങ്ങനെയോ കാരണമുണ്ടോ?