വരം വൃണു വിധാതസ്ത്വം യത്തേ മനസി വര്തതേ
സൃഷ്ടാവേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് ഏത് വേണമെങ്കിലും ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു.
വരം ച യുവയോഃ പാദപദ്മഭക്തിം ച ദേഹി മേ
നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും കമലപാദങ്ങളിൽ ഭക്തി എന്ന വരം ദയവായി എനിക്ക് നൽകണം.
പുനര്നനാമ താം ഭക്ത്യാ വിധാതാ ജഗതാം പതിഃ 4.15.
പിന്നീട് ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭു അവളെ ഭക്തിയോടെ വീണ്ടും വന്ദിച്ചു.
ഹരിം സംസ്മൃത്യ ഹവനം ചകാര വിധിനാ വിധിഃ
ഹരിയെ ഓർത്ത്, സൃഷ്ടാവൻ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ ഹവനം നടത്തി.
ബ്രഹ്മണോക്തേന വിധിനാ ചകാര ഹവനം സ്വയമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ അവൻ സ്വയം ഹവനം നടത്തി.
കൌതുകം കാരയാമാസ സപ്തധാ ച പ്രദക്ഷിണാമ്
അവൻ ശുഭസംസ്കാരം നടത്തി, ഏഴു പ്രദക്ഷിണവും ചെയ്തു.
പ്രണമയ്യ തതഃ കൃഷ്ണം വാസയാമാസ തം വിധിഃ
അതിനുശേഷം കൃഷ്ണനെ വന്ദിച്ച്, സൃഷ്ടാവൻ അവനെ ഇരിപ്പിച്ചു.
വേദോക്തസപ്തമന്ത്രാംശ്ച പാഠയാമാസ മാധവമ്
വേദത്തിൽ പറഞ്ഞ ഏഴു മന്ത്രങ്ങൾ മാധവനോട് അവൻ പാരായണം ചെയ്തു.
ശ്രീകൃഷ്ണഹസ്തം രാധായാഃ പൃഷ്ഠദേശേ പ്രജാപതിഃ
പ്രജാപതി ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കൈ രാധയുടെ പിൻഭാഗത്ത് വച്ചു.
പാരിജാതപ്രസൂനാനാം മാലാം ജാനുവിലമ്ബിതാമ്
അവൻ പാരിജാതപൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു മാല അവളുടെ മുട്ടിനോളം താഴെ കെട്ടി.
പ്രണമയ്യ പുനഃ കൃഷ്ണം രാധാം ച കമലോദ്ഭവഃ പുനശ്ച വാസയാമാസ ശ്രീകൃഷ്ണം കമലോദ്ഭവഃ
കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ വീണ്ടും കൃഷ്ണനും രാധയെയും വണങ്ങി, പിന്നെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ വീണ്ടും ഇരുത്തി.
തദ്വാമപാര്ശ്വേ രാധാം ച സസ്മിതാം കൃഷ്ണചേതസമ്
അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ രാധയെ കൃഷ്ണന്റെ ഇടതുവശത്ത് ഇരുത്തി, കൃഷ്ണന്റെ ഹൃദയം നിറച്ചു.
പാഠയാമാസ വേദോക്താന്പഞ്ച മന്ത്രാംശ്ച നാരദ 4.15.
നാരദൻ വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
കന്യകാം ച യഥാ താതോ ഭക്ത്യാ തസ്ഥൌ ഹരേഃ പുരഃ
ഒരു അച്ഛൻ മകളെപ്പോലെ ഭക്തിയോടെ ഹരിയുടെ മുന്നിൽ അവൻ നിന്നു.
ദുന്ദുഭിം വാദയാമാസുശ്ചാനകം മുരജാദികമ്
അവർ ദുണ്ടുഭി, ആനകം, മുരജം തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കി.
ജഗുര്ഗന്ധര്വപ്രവരാ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ
ഗന്ധർവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പാടി, അപ്സരസുകൾ കൂട്ടമായി നൃത്തം ചെയ്തു.
യുവയോശ്ചരണാമ്ഭോജേ ഭക്തിം മേ ദേഹി ദക്ഷിണാമ്
നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും പാദപദ്മങ്ങളിൽ എനിക്ക് ഭക്തി ദാനമാകട്ടെ.
മദീയചരണാമ്ഭോജേ സുദൃഢാ ഭക്തിരസ്തു തേ
എന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ ഉറപ്പുള്ള ഭക്തി നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ.
മയാ നിയോജിതം കര്മ കുരു വത്സ മമാജ്ഞയാ
ഞാൻ നിർദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങൾ എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ചെയ്യു, പ്രിയമേ.
പ്രണമ്യ രാധാം കൃഷ്ണം ച ജഗാമ സ്വാലയം മുദാ
രാധയെയും കൃഷ്ണനെയും വണങ്ങി, സന്തോഷത്തോടെ അവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സാ ദദര്ശ ഹരേര്വക്ത്രം ചച്ഛാദ വ്രീഡയാ മുഖമ്
അവൾ ഹരിയുടെ മുഖം കണ്ടു, ലജ്ജയിൽ തന്റെ മുഖം മറച്ചു.
പ്രണമ്യ ശ്രീഹരിം ഭക്ത്യാ ജഗാമ ശയനം ഹരേഃ
ഭക്തിയോടെ ശ്രീഹരിയെ വണങ്ങി, അവൾ ഹരിയുടെ ശയനകമരത്തിലേക്ക് പോയി.
ലലാടേ തിലകം കൃത്വാ ദദൌ കൃഷ്ണസ്യ വക്ഷസി 4.15.
ലലാടത്തിൽ തിലകം ചാർത്തി, അവൾ അത് കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു.
പ്രദദൌ ഹരയേ ഭക്ത്യാ ബുഭുജേ ജഗതീപതിഃ
അവൾ ഭക്തിയോടെ ഹരിക്ക് അർപ്പിച്ചു, ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ അതു സ്വീകരിച്ചു.
ദദൌ കൃഷ്ണായ സാ രാധാ സാദരം ബുഭുജേ ഹരിഃ
രാധാ ആദരപൂർവ്വം കൃഷ്ണനു നൽകി, ഹരി അതു ഭക്ഷിച്ചു.
താമ്ബൂലം തേന ദത്തം ച ബുഭുജേ പുരതോ ഹരേഃ
അവൾ താമ്പൂലം നൽകി, ഹരി അതു അവളുടെ മുന്നിൽ ഭക്ഷിച്ചു.
ചഖാദ പരയാ ഭക്ത്യാ പപൌ തന്മുഖപങ്കജമ്
പരമഭക്തിയോടെ അവൾ അവന്റെ കമലപോലെയുള്ള വായിൽ നിന്ന് ആഹാരം കഴിച്ചു, പാനം ചെയ്തു.
ജഹാസ ന ദദൌ രാധാ ക്ഷമേത്യുക്തം തയാ മുദാ രാധികായാശ്ച സര്വാംഗേ പ്രദദൌ മാധവഃ സ്വയമ്
ക്ഷമിക്കണമെന്നു അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാധാ ചിരിച്ചു, ക്ഷമിച്ചില്ല. അതിനുശേഷം മാധവൻ സന്തോഷത്തോടെ രാധികയുടെ ശരീരമാകെ തൊട്ടു.
യഃ കാമോ ധ്യായതേ നിത്യം യസ്യൈകചരണാമ്ബുജമ്
ആരുടെയോ ഒരു കമലപാദം സദാ ധ്യാനിക്കുന്ന ആ മോഹം—
യദ്ഭൃത്യഭൃത്യൈര്മദനോ ജിതഃ സര്വക്ഷണം മുനേ
മുനിവേ, ആരുടെ ഭൃത്യരുടെ ഭൃത്യന്മാരാൽ പോലും മദനൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ജയിക്കപ്പെടുന്നു—