ഹേ ഗുണാതീത മേ ശീഘ്രമധുനൈവ പ്രദര്ശയ
'ഗുണാതീതാ, ദയവായി എനിക്ക് ഉടൻ കാണിക്കൂ.'
ദര്ശയിഷ്യാമി കാലേ ച വത്സേദാനീം ക്ഷമേതി ച
'ഞാൻ സമയത്ത് കാണിക്കും; ഇപ്പോൾ കാത്തിരിക്കുക, മകനേ.'
സര്വേഷാം വാഞ്ഛിതം മാതര്ഗോലോകേ ഭാരതേഽധുനാ 4.15.
അമ്മേ, ഗോളോകത്തും ഭാരതത്തും എല്ലാവർക്കും ആഗ്രഹമുള്ളത് ഇപ്പോൾ സിദ്ധമാണ്.
ത്വം കൃഷ്ണാങ്ഗാര്ധസംഭൂതാ തുല്യാ കൃഷ്ണേന സര്വതഃ
നീ കൃഷ്ണന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവളാണ്; എല്ലാറ്റിലും കൃഷ്ണനോട് തുല്യവളാണ്.
നഹി വേദേഷു മേ ദൃഷ്ട ഇതി കേന നിരൂപിതമ്
ഇത് ഞാൻ വേദങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ടില്ല; ആരാണ് ഇതു നിർണ്ണയിച്ചത്?
വൈകുണ്ഠശ്ചാപ്യജന്യശ്ച ത്വമജന്യാ തഥാമ്ബികേ
വൈകുണ്ഠം ജനനമില്ലാത്തതുപോലെ, അമ്മേ, നീയും ജനനമില്ലാത്തവളാണ്.
തഥാ ശക്തിസ്വരൂപാ ത്വം തേഷു സര്വേഷു സംസ്ഥിതാ
അങ്ങനെ, നീ ശക്തിയുടെ സ്വരൂപവും അവയിൽ എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നവളുമാണ്.
ആത്മനാ ദേഹരൂപാ ത്വമസ്യാധാരസ്ത്വമേവ ഹി
നിന്റെ ആത്മാവിനാൽ നീ തന്നെ ശരീരത്തിന്റെ രൂപവും അതിന്റെ ആധാരവുമാണ്.
കിമഹോ നിര്മിതഃ കേന ഹേതുനാ ശില്പകാരിണാ
എന്തുകൊണ്ടാണ്, ആരാൽ, ഏത് കാരണത്താൽ നീ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്?
അസ്യാംശാ ത്വം ത്വദംശോ വാഽപ്യയം കേന നിരൂപിതഃ
നീ ഇതിന്റെ ഭാഗമാണോ, അതോ ഇതാണ് നിന്റെ ഭാഗം? ആരാണ് ഇതു നിർണ്ണയിച്ചത്?
തം പഠിത്വാ ഗുരുമുഖാദ്ഭവന്ത്യേവ ബുധാ ജനാഃ
ആ ശ്ലോകം ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വായിച്ചാൽ, ജനങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.
വേദോ വാ പണ്ഡിതോ വാഽന്യഃ കോ വാ ത്വാം സ്തോതുമീശ്വരഃ
വേദം ആയാലോ, പണ്ഡിതൻ ആയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരായാലും, ആരാണ് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിവുള്ളത്, പ്രഭുവേ?
ത്വം ബുദ്ധേര്ജനനീ മാതഃ കോ വാ ത്വാം സ്തോതുമീശ്വരഃ 4.15.
നീ ബുദ്ധിയുടെ ജനകിയായ അമ്മയാണ്; ആരാണ് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയുക, പ്രഭുവേ?
യദദൃഷ്ടാശ്രുതേ വസ്തു തന്നിര്വക്തും ച കഃ ക്ഷമഃ
കാണാതെയും കേൾക്കാതെയും ഉള്ളതിനെ വിവരിക്കാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും?
സരസ്വതീ ച വേദാശ്ച ക്ഷമഃ കഃ സ്തോതുമീശ്വരഃ
സരസ്വതിയും വേദങ്ങളും പോലും, അവരിൽ ആരാണ് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയുക, പ്രഭുവേ?
ഈശ്വരാണാമീശ്വരസ്യ യോഗ്യായോഗ്യേ സമാ കൃപാ
പ്രഭുക്കളുടെ പ്രഭുവിന്റെ കരുണ യോഗ്യനും അയോഗ്യനും ഒരുപോലെയാണ്.
ജനനീ ജനകോ യോ വാ സര്വം ക്ഷമതി സ്നേഹതഃ
അമ്മയോ അച്ഛനോ അല്ലെങ്കിൽ ആരായാലും, സ്നേഹത്താൽ എല്ലാം ക്ഷമിക്കും.
പ്രണമ്യ ചരണാമ്ഭോജേ സര്വേഷാം വന്ദ്യമീപ്സിതമ്
എല്ലാവർക്കും ആരാധ്യവും ആഗ്രഹ്യവുമായ കമലപാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്ത്,
രാധാമാധവയോഃ പാദേ ഭക്തിര്ദാസ്യം ലഭേദ്ധ്രുവമ് വിലങ്ഘ്യ സര്വലോകാംശ്ച യാതി ഗോലോകമുത്തമമ്
രാധാമാധവരുടെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയും ദാസ്യവും ലഭിച്ചവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കടന്ന് പരമമായ ഗോലോകം എത്തും.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു:
വരം വൃണു വിധാതസ്ത്വം യത്തേ മനസി വര്തതേ
സൃഷ്ടാവേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് ഏത് വേണമെങ്കിലും ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു.
വരം ച യുവയോഃ പാദപദ്മഭക്തിം ച ദേഹി മേ
നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും കമലപാദങ്ങളിൽ ഭക്തി എന്ന വരം ദയവായി എനിക്ക് നൽകണം.
പുനര്നനാമ താം ഭക്ത്യാ വിധാതാ ജഗതാം പതിഃ 4.15.
പിന്നീട് ലോകങ്ങളുടെ പ്രഭു അവളെ ഭക്തിയോടെ വീണ്ടും വന്ദിച്ചു.
ഹരിം സംസ്മൃത്യ ഹവനം ചകാര വിധിനാ വിധിഃ
ഹരിയെ ഓർത്ത്, സൃഷ്ടാവൻ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ ഹവനം നടത്തി.
ബ്രഹ്മണോക്തേന വിധിനാ ചകാര ഹവനം സ്വയമ്
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ അവൻ സ്വയം ഹവനം നടത്തി.
കൌതുകം കാരയാമാസ സപ്തധാ ച പ്രദക്ഷിണാമ്
അവൻ ശുഭസംസ്കാരം നടത്തി, ഏഴു പ്രദക്ഷിണവും ചെയ്തു.
പ്രണമയ്യ തതഃ കൃഷ്ണം വാസയാമാസ തം വിധിഃ
അതിനുശേഷം കൃഷ്ണനെ വന്ദിച്ച്, സൃഷ്ടാവൻ അവനെ ഇരിപ്പിച്ചു.
വേദോക്തസപ്തമന്ത്രാംശ്ച പാഠയാമാസ മാധവമ്
വേദത്തിൽ പറഞ്ഞ ഏഴു മന്ത്രങ്ങൾ മാധവനോട് അവൻ പാരായണം ചെയ്തു.
ശ്രീകൃഷ്ണഹസ്തം രാധായാഃ പൃഷ്ഠദേശേ പ്രജാപതിഃ
പ്രജാപതി ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കൈ രാധയുടെ പിൻഭാഗത്ത് വച്ചു.
പാരിജാതപ്രസൂനാനാം മാലാം ജാനുവിലമ്ബിതാമ്
അവൻ പാരിജാതപൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു മാല അവളുടെ മുട്ടിനോളം താഴെ കെട്ടി.