ത്വന്മനോരഥപൂര്ണസ്യ സ്വയം കാലഃ സമാഗതഃ
നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറാനുള്ള സമയം ഇപ്പോൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
തദേവ ഖണ്ഡിതും രാധേ ക്ഷമോ നാഹം ച കോ വിധിഃ
എന്നാൽ, രാധേ, അതിനെ മാറ്റാൻ എനിക്കാവില്ല; വിധി എന്ത് ചെയ്യും?
മാലാകമണ്ഡലുകര ഈഷത്സ്മേരചതുര്മുഖഃ 4.15.
മാലയും കമണ്ഡലും കൈയിൽ പിടിച്ച്, നാലുമുഖനായവൻ നേരംചിരിയോടെ നിന്നു.
സാശ്രുനേത്രപുലകിതോ ഭക്തിനമ്രാത്മകന്ധരഃ
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീരും ശരീരത്തിൽ പുളകവും ഭക്തിയോടെ തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു.
പുനര്നത്വാ പ്രഭും ഭക്ത്യാ ജഗാമ രാധികാന്തികമ്
പുനരായും ഭക്തിയോടെ പ്രഭുവിനെ നമസ്കരിച്ചു, പിന്നെ രാധയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.
ചകാര സംഭ്രമേണൈവ ജടാജാലേന വേഷ്ടിതമ്
ആദരപൂർവ്വം തന്റെ ജടകളാൽ ശരീരം പൊതിഞ്ഞു.
യഥാഗമം പ്രതുഷ്ടാവ പുടാഞ്ജലിയുതഃ പുനഃ ബ്രഹ്മോവാച ഹേ മാതസ്ത്വത്പദാമ്ഭോജം ദൃഷ്ടം കൃഷ്ണപ്രസാദതഃ
ആചാരപ്രകാരം കയ്യൊപ്പിച്ച് വീണ്ടും സ്തുതിച്ചു. ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ കണ്ടു.'
സുദുര്ലഭം ച സര്വേഷാം ഭാരതേ ച വിശേഷതഃ
അത് എല്ലാവർക്കും അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ഭാരതത്തിൽ.
ഭാസ്കരേ പുഷ്കരേ തീര്ഥേ കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ
ഭാസ്കരത്തിലും പുഷ്കരത്തിലും, കൃഷ്ണൻ പരമാത്മാവിന്റെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ.
വരം വൃണീഷ്വേത്യുക്തേ ച സ്വാഭീഷ്ടം ച വൃതം മുദാ
'വരമാവശ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ഇഷ്ടം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഹേ ഗുണാതീത മേ ശീഘ്രമധുനൈവ പ്രദര്ശയ
'ഗുണാതീതാ, ദയവായി എനിക്ക് ഉടൻ കാണിക്കൂ.'
ദര്ശയിഷ്യാമി കാലേ ച വത്സേദാനീം ക്ഷമേതി ച
'ഞാൻ സമയത്ത് കാണിക്കും; ഇപ്പോൾ കാത്തിരിക്കുക, മകനേ.'
സര്വേഷാം വാഞ്ഛിതം മാതര്ഗോലോകേ ഭാരതേഽധുനാ 4.15.
അമ്മേ, ഗോളോകത്തും ഭാരതത്തും എല്ലാവർക്കും ആഗ്രഹമുള്ളത് ഇപ്പോൾ സിദ്ധമാണ്.
ത്വം കൃഷ്ണാങ്ഗാര്ധസംഭൂതാ തുല്യാ കൃഷ്ണേന സര്വതഃ
നീ കൃഷ്ണന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവളാണ്; എല്ലാറ്റിലും കൃഷ്ണനോട് തുല്യവളാണ്.
നഹി വേദേഷു മേ ദൃഷ്ട ഇതി കേന നിരൂപിതമ്
ഇത് ഞാൻ വേദങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ടില്ല; ആരാണ് ഇതു നിർണ്ണയിച്ചത്?
വൈകുണ്ഠശ്ചാപ്യജന്യശ്ച ത്വമജന്യാ തഥാമ്ബികേ
വൈകുണ്ഠം ജനനമില്ലാത്തതുപോലെ, അമ്മേ, നീയും ജനനമില്ലാത്തവളാണ്.
തഥാ ശക്തിസ്വരൂപാ ത്വം തേഷു സര്വേഷു സംസ്ഥിതാ
അങ്ങനെ, നീ ശക്തിയുടെ സ്വരൂപവും അവയിൽ എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നവളുമാണ്.
ആത്മനാ ദേഹരൂപാ ത്വമസ്യാധാരസ്ത്വമേവ ഹി
നിന്റെ ആത്മാവിനാൽ നീ തന്നെ ശരീരത്തിന്റെ രൂപവും അതിന്റെ ആധാരവുമാണ്.
കിമഹോ നിര്മിതഃ കേന ഹേതുനാ ശില്പകാരിണാ
എന്തുകൊണ്ടാണ്, ആരാൽ, ഏത് കാരണത്താൽ നീ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്?
അസ്യാംശാ ത്വം ത്വദംശോ വാഽപ്യയം കേന നിരൂപിതഃ
നീ ഇതിന്റെ ഭാഗമാണോ, അതോ ഇതാണ് നിന്റെ ഭാഗം? ആരാണ് ഇതു നിർണ്ണയിച്ചത്?
തം പഠിത്വാ ഗുരുമുഖാദ്ഭവന്ത്യേവ ബുധാ ജനാഃ
ആ ശ്ലോകം ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വായിച്ചാൽ, ജനങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.
വേദോ വാ പണ്ഡിതോ വാഽന്യഃ കോ വാ ത്വാം സ്തോതുമീശ്വരഃ
വേദം ആയാലോ, പണ്ഡിതൻ ആയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരായാലും, ആരാണ് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിവുള്ളത്, പ്രഭുവേ?
ത്വം ബുദ്ധേര്ജനനീ മാതഃ കോ വാ ത്വാം സ്തോതുമീശ്വരഃ 4.15.
നീ ബുദ്ധിയുടെ ജനകിയായ അമ്മയാണ്; ആരാണ് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയുക, പ്രഭുവേ?
യദദൃഷ്ടാശ്രുതേ വസ്തു തന്നിര്വക്തും ച കഃ ക്ഷമഃ
കാണാതെയും കേൾക്കാതെയും ഉള്ളതിനെ വിവരിക്കാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും?
സരസ്വതീ ച വേദാശ്ച ക്ഷമഃ കഃ സ്തോതുമീശ്വരഃ
സരസ്വതിയും വേദങ്ങളും പോലും, അവരിൽ ആരാണ് നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയുക, പ്രഭുവേ?
ഈശ്വരാണാമീശ്വരസ്യ യോഗ്യായോഗ്യേ സമാ കൃപാ
പ്രഭുക്കളുടെ പ്രഭുവിന്റെ കരുണ യോഗ്യനും അയോഗ്യനും ഒരുപോലെയാണ്.
ജനനീ ജനകോ യോ വാ സര്വം ക്ഷമതി സ്നേഹതഃ
അമ്മയോ അച്ഛനോ അല്ലെങ്കിൽ ആരായാലും, സ്നേഹത്താൽ എല്ലാം ക്ഷമിക്കും.
പ്രണമ്യ ചരണാമ്ഭോജേ സര്വേഷാം വന്ദ്യമീപ്സിതമ്
എല്ലാവർക്കും ആരാധ്യവും ആഗ്രഹ്യവുമായ കമലപാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്ത്,
രാധാമാധവയോഃ പാദേ ഭക്തിര്ദാസ്യം ലഭേദ്ധ്രുവമ് വിലങ്ഘ്യ സര്വലോകാംശ്ച യാതി ഗോലോകമുത്തമമ്
രാധാമാധവരുടെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയും ദാസ്യവും ലഭിച്ചവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കടന്ന് പരമമായ ഗോലോകം എത്തും.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: