ആവയോശ്ചരണാമ്ഭോജേ യുവയോശ്ച ദിവാനിശമ്
ദിവസവും രാത്രിയും ഞങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും കമലപാദങ്ങളിലും നിങ്ങളുടേയും കമലപാദങ്ങളിലും.
മായാ യുവാം ച പ്രച്ഛന്നൌ ന കരിഷ്യതി മദ്വരാത്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് മായ നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും മറയ്ക്കുകയില്ല.
ഏവമുക്ത്വാ തു സാനന്ദം കൃത്വാ കൃഷ്ണം സ്വവക്ഷസി
അവള് ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണനെ തന്റെ നെഞ്ചില് ചേര്ത്തു.
കൃത്വാ വക്ഷസി തം കാമാച്ഛ്ലേഷംശ്ലേഷം ചുചുമ്ബ ച
സ്നേഹത്തോടെ കൃഷ്ണനെ നെഞ്ചില് ചേര്ത്ത് അവള് അണക്കി ചുംബിച്ചു.
നാനാവിചിത്രചിത്രാഢ്യം ചിത്രകാനനശോഭിതമ് 4.15.
നാനാവിധ മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളാല് ഭസൂരമായ അത്ഭുതകരമായ തോട്ടം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചന്ദനാഗുരുകസ്തൃരീകുങ്കുമദ്രവയുക്തയാ
ചന്ദനം, അഗുരു, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവയാല് സമൃദ്ധമാണ്.
നാനാഭോഗസമായുക്തം ദിവ്യദര്പണസംയുതമ്
നാനാവിധ സുഖസൗകര്യങ്ങളും ദിവ്യമായ കണ്ണാടികളും അവിടെ ഉണ്ട്.
മണീന്ദ്രസാരരചിതകപാടേന സമന്വിതമ് കുങ്കുമാകാരമണിഭിഃ സപ്തസോപാനസംയുതമ്
മണികളുടെ സാരത്തില് നിര്മ്മിച്ച വാതിലുകളും കുങ്കുമ നിറമുള്ള മണികളാല് അണിഞ്ഞ ഏഴു പടികളും അവിടെ ഉണ്ട്.
യുക്തം ഷട്പദസംയുക്തൈഃ പുഷ്പോദ്യാനം ച പുഷ്പിതൈഃ
പുഷ്പങ്ങള് വിരിഞ്ഞ് മധുരസംഗീതം പാടുന്ന തേനീച്ചകളോടുകൂടിയ പൂന്തോട്ടം.
ദദര്ശ തത്ര താമ്ബൂലം കര്പൂരാദിസമന്വിതമ്
അവിടെ കർപ്പൂരം മുതലായവ ചേര്ത്ത താമ്പൂലവും കണ്ടു.
സുധാമധുഭ്യാം പൂര്ണാനി രത്നകുമ്ഭാനി നാരദ
നാരദാ, അമൃതവും തേനും നിറഞ്ഞ രത്നപാത്രങ്ങള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കോടികന്ദര്പലീലാഭം ചന്ദനേന വിഭൂഷിതമ്
കോടിയോളം കാമദേവന്മാരുടെ ലീലാസൗന്ദര്യമുള്ളതും ചന്ദനത്താല് അലങ്കരിച്ചതുമായ രൂപം.
പീതവസ്ത്രപരീധാനം പ്രസന്നവദനേക്ഷണമ്
മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖവും കണ്ണുകളും.
കൌസ്തുഭേന മണീന്ദ്രേണ വക്ഷഃസ്ഥലസമുജ്ജ്വലമ് 4.15.
കൗസ്തുഭമണിയുടെ പ്രകാശത്തില് നെഞ്ച് അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നു.
ശരത്പ്രഫുല്ലകമലപ്രഭാമോചനലോചനമ്
ശരത്കാലത്ത് വിരിഞ്ഞ കമലത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള കണ്ണുകള് ഇരുട്ട് നീക്കുന്നു.
ത്രിവംകചൂഡാം ബിഭ്രന്തം പശ്യന്തം രത്നമന്ദിരമ്
മൂന്നു വളവുള്ള കിരീടം ധരിച്ച് രത്നമന്ദിരം നോക്കുന്നു.
സര്വസ്മൃതിസ്വരൂപാ സാ തഥാപി വിസ്മയം യയൌ
സകല ശ്രുതികളുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ അവൾക്കും അത്രയൊക്കെ അത്ഭുതം തോന്നി.
കാമാച്ചക്ഷുശ്ചകോരാഭ്യാം മുഖചന്ദ്രം പപൌ മുദാ
ആഗ്രഹത്തോടെ, ചകോരപ്പക്ഷിയുടെ കണ്ണുപോലെ ഉള്ള കണ്ണുകൾകൊണ്ട് അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ മുഖചന്ദ്രനിൽ നോക്കി.
പുലകാങ്കിതസര്വാങ്ഗീ സസ്മിതാ മദനാതുരാ നവസംഗമയോഗ്യാം ച പശ്യന്തീം വക്രചക്ഷുഷാ
മുഴുവൻ ശരീരവും പുളകിതമായി, സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകി, അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ വക്രദൃഷ്ടിയോടെ നോക്കി; പുതുവൈഭവത്തിന് യോജ്യമായ അവളായിരുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു:
അദ്യ പൂര്ണം കരിഷ്യാമി സ്വീകൃതം യത്പുരാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, ഞാൻ മുമ്പ് നിന്നോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു ഇന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമാക്കും.
യഥാ ത്വം ച തഥാഽഹം ച ഭേദോ ഹി നാവയോര്ധ്രുവമ്
നീ എങ്ങനെയോ അതുപോലെയാണ് ഞാനും; നമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.
യഥാ പൃഥിവ്യാം ഗന്ധശ്ച തഥാഽഹം ത്വയി സംതതമ്
ഭൂമിയിൽ സുഗന്ധം ഉണ്ടെന്നപോലെ ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
കുലാലഃ സ്വര്ണകാരശ്ച നഹി ശക്തഃ കദാചന 4.15.
ഒരു കുശവനും സ്വർണ്ണകാരനും ഇതു ചെയ്യാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.
സൃഷ്ടേരാധാരഭൂതാ ത്വം ബീജരൂപോഽഹമച്യുതഃ
സൃഷ്ടിയുടെ അടിസ്ഥാനമായത് നീയാണു്; ഞാൻ, അക്ഷയം, വിത്തുപോലെയാണ്.
ത്വം മേ ശോഭാ സ്വരൂപാഽസി ദേഹസ്യ ഭൂഷണം യഥാ
നീ എന്റെ ഭംഗിയുടെ സാക്ഷാത്കാരമാണ്, ശരീരത്തിന് അലങ്കാരംപോലെ.
ശ്രീകൃഷ്ണം ച തദാ തേഽപി ത്വയൈവ സഹിതം പരമ്
അപ്പോൾ, ശ്രീകൃഷ്ണനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നവരും നിന്നോടൊപ്പം ഉന്നതമായ ഐക്യത്തിൽ എത്തി.
സര്വശക്തിസ്വരൂപാസി സര്വരൂപോഽഹമക്ഷരഃ
നീ സകലശക്തികളുടെ രൂപമാണ്; ഞാൻ സകലരൂപങ്ങളിലുമുള്ള അക്ഷരൻ.
ന ശരീരീ യദാഹം ച തദാ ത്വമശരീരിണീ
ഞാൻ ശരീരമില്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ നീയും ശരീരമില്ലാതെയാണ്.
ത്വം ച ശക്തിസ്വരൂപാ ച സര്വസ്ത്രീരൂപധാരിണീ
നീ ശക്തിയുടെ സാക്ഷാത്കാരവും എല്ലാ സ്ത്രീരൂപങ്ങളും ധരിക്കുന്നവളുമാണ്.