ത്രിശൂലപട്ടിശധരോ ജപമാലാകരഃ പരഃ 1.3.
അവൻ കൈയിൽ ത്രിശൂലവും കുന്തവും ജപമാലയും പിടിച്ചു, പരമോന്നതനായവനായിരുന്നു.
മൃത്യോര്മൃത്യുരീശ്വരശ്ച മൃത്യുര്മൃത്യുഞ്ജയഃ ശിവഃ
അവൻ മരണത്തിനും മരണമായവൻ, ഈശ്വരൻ, മരണത്തെ ജയിച്ചവൻ, ശിവൻ.
പൂര്ണചന്ദ്രപ്രഭാമൃഷ്ടമുഖദൃശ്യോ മനോഹരഃ
അവന്റെ മുഖവും ദൃഷ്ടിയും പൂർണചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശംപോലെ തിളങ്ങി, കാണുമ്പോൾ മനോഹരമായിരുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്പുരതഃ സ്ഥിത്വാ തുഷ്ടാവ തം പുടാഞ്ജലിഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ കൈകൾ ചേർത്ത് അവനെ സ്തുതിച്ചു.
മഹാദേവ ഉവാച പ്രവരം ജയദാനാം ച വന്ദേ തമപരാജിതമ്
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: ജയവും വരങ്ങളും നൽകുന്നതിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി ഞാൻ അവനോട് നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിശ്വം വിശ്വേശ്വരേശം ച വിശ്വേശം വിശ്വകാരണമ്
അവൻ സകലലോകവും, ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയായ ഈശ്വരനും, ലോകത്തിന്റെ കാരണവുമാണ്.
വിശ്വരക്ഷാകാരണം ച വിശ്വഘ്നം വിശ്വജം പരമ്
ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ കാരണവും, ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ലോകത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച പരമോന്നതനും അവനാണ്.
തേജഃസ്വരൂപം തേജോദം സര്വതേജസ്വിനാം വരമ് നാരായണം ച സംഭാഷ്യ സ ഉവാസ തദാജ്ഞയാ
അവന്റെ രൂപം തന്നെ പ്രകാശമാണ്, പ്രകാശം നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ പ്രകാശമുള്ളവരിലും ശ്രേഷ്ഠൻ; നാരായണനോട് സംസാരിച്ച്, അവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
ഇതി ശമ്ഭുകൃതം സ്തോത്രം യോ ജനഃ സംയതഃ പഠേത്
ശംഭു രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ—
സന്തതം വര്ദ്ധതേ മിത്രം ധനമൈശ്വര്യ്യമേവ ച
—അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും എപ്പോഴും വർദ്ധിക്കും.
ഇതി ബ്രഹ്മവൈവര്തേ ശമ്ഭുകൃതം ശ്രീകൃഷ്ണസ്തോത്രമ് ആവിര്വഭൂവ തത്പശ്ചാത്കൃഷ്ണസ്യ നാഭിപങ്കജാത് 1.3.
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മവൈവർത പുരാണത്തിൽ ശംഭു രചിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണസ്തോത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അതിന് ശേഷം കൃഷ്ണന്റെ നാഭികമലത്തിൽ നിന്ന്—
ശുക്ലവാസാഃ ശുക്ലദന്തഃ ശുക്ലകേശശ്ചതുര്മുഖഃ
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചും, വെളുത്ത പല്ലുകളും മുടിയും ഉള്ള, നാലുമുഖനായവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തപസാം ഫലദാതാ ച പ്രദാതാ സര്വസമ്പദാമ്
തപസ്സിന്റെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവനും, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവനും അവനാണ്.
ധാതാ ചതുര്ണാം വേദാനാം ജ്ഞാതാ വേദപ്രസൂപതിഃ ൩൩ ശ്രീകൃഷ്ണപുരതഃ സ്ഥിത്വാ തുഷ്ടാവ തം പുടാഞ്ജലിഃ
നാലു വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവനും, അവയെ അറിയുന്നവനും, വേദങ്ങളുടെ ഉത്ഭവാധിപതിയും; ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ കൈകൾ ചേർത്ത് അവനെ സ്തുതിച്ചു.
അവ്യക്തമവ്യയം വ്യക്തം ഗോപവേഷവിധായിനമ്
അവൻ അദൃശ്യനും നശിക്കാത്തവനും ദൃശ്യനും, ഗോപന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവനുമാണ്.
കിശോരവയസം ശാന്തം ഗോപീകാന്തം മനോഹരമ്
അവൻ യൗവനത്തിൽ, ശാന്തസ്വഭാവം, ഗോപ്പികമാരുടെ പ്രിയനും, അതിമനോഹരനും ആണ്.
വൃന്ദാവനവനാഭ്യര്ണേ രാസമണ്ഡലസംസ്ഥിതമ്
വൃന്ദാവനത്തിന്റെ കാട്ടിനടുത്ത് രാസമണ്ഡലത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ,
ഇത്യേവമുക്ത്വാ തം നത്വാ രത്നസിംഹാസനേ വരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത്, രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഒരു വരം നൽകി.
ഇതി ബ്രഹ്മകൃതം സ്തോത്രം പ്രാതരുത്ഥായ യഃ പഠേത്
ബ്രഹ്മാവ് രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റവൻ ആരായാലും,
ഭക്തിര്ഭവതി ഗോവിന്ദേ ശ്രീപുത്രപൌത്രവര്ദ്ധിനീ 1.3.
ഗോവിന്ദനിൽ ഭക്തി ഉണരുന്നു; പുത്രന്മാരുടെയും മക്കളുടെയും ഐശ്വര്യം വർധിക്കും.
ഇതി ബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ ബ്രഹ്മകൃതം ശ്രീകൃഷ്ണസ്തോത്രമ് ആവിര്ബഭൂവ തത്പശ്ചാദ്വക്ഷസഃ പരമാത്മനഃ
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവ് രചിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണസ്തോത്രം പരമാത്മാവിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
സര്വസാക്ഷീ ച സര്വജ്ഞഃ സര്വേഷാം സര്വകര്മണാമ്
അവൻ എല്ലാം കാണുന്നവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും, എല്ലാ ജീവികളുടെയും എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും സാക്ഷിയാണ്.
ധര്മജ്ഞാനയുതോ ധര്മോ ധര്മിഷ്ഠോ ധര്മദോ ഭവേത്
ധർമ്മജ്ഞാനമുള്ളവൻ, അവൻ തന്നെയാണ് ധർമ്മം, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, ധർമ്മം നൽകുന്നവനും ആകുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണപുരതഃ സ്ഥിത്വാ പ്രണമ്യ ദണ്ഡവദ്ഭുവി
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ നില്ക്കുകയും, ഭൂമിയിൽ ദണ്ഡവത് പ്രണാമം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
ശ്രീധര്മ ഉവാച കൃഷ്ണം വിഷ്ണും വാസുദേവം പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
ശ്രീധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ, വിഷ്ണു, വാസുദേവൻ, പരമാത്മാവ്, ഈശ്വരൻ,
ഗോപേശ്വരം ച ഗോപീശം ഗോപം ഗോരക്ഷകം വിഭുമ്
ഗോപന്മാരുടെ നാഥൻ, ഗോപികകളുടെ നാഥൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ, മഹാശക്തൻ,
ഗോഗോപഗോപീമധ്യസ്ഥം പ്രധാനം പുരുഷോത്തമമ്
പശുക്കളുടെയും ഗോപന്മാരുടെയും ഗോപികകളുടെയും നടുവിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ, പ്രധാനൻ, പരമപുരുഷൻ,
ഇത്യുച്ചാര്യ്യ സമുത്തിഷ്ഠന്രത്നസിംഹാസനേ വരേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഉത്തമമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
ചതുര്വിശതിനാമാനി ധര്മവക്ത്രോദ്ഗതാനി ച
ധർമ്മന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട ഇരുപത്തിനാലു പേരുകൾ,
മൃത്യുകാലേ ഹരേര്നാമ തസ്യ സാധ്യം ലഭേദ് ധുവമ് 1.3.
മരണസമയത്ത് ഹരിയുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ അവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ഉറപ്പായി ലഭിക്കും.