അകാരഃ പ്രാപ്തിവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
'അ' എന്ന അക്ഷരം ലഭ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
അകാരോ ദാതൃവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
'അ' എന്ന അക്ഷരം ദാനിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തത്ഫലം ലഭതേ നൂനം കൃഷ്ണേതി സ്മരണേ നരഃ
കൃഷ്ണന് എന്ന നാമം സ്മരിക്കുന്നവന് അതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
കോടിജന്മാംഹസോ നാശോ ഭവേദ്യത്സ്മരണാദികാത്
ആദ്യത്തില് തന്നെ സ്മരിച്ചാല് കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിലെ പാപങ്ങള് നശിക്കും.
കൃഷ്ണേതി സുംദരം നാമ മംഗലം ഭക്തിദായകമ്
കൃഷ്ണന് എന്ന മനോഹരമായ നാമം ശുഭവും ഭക്തി നല്കുന്നതുമാണ്.
ഋകാരാദ്ദാസ്യമതുലം ഷകാരാദ്ഭക്തിമീപ്സിതാമ്
'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തില് നിന്ന് അപരിമിതമായ ദാസ്യവും, 'ഷ' എന്ന അക്ഷരത്തില് നിന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഭക്തിയും ലഭിക്കുന്നു.
തത്സാരൂപ്യം വിസര്ഗാച്ച ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
വിസര്ഗം മൂലം അവനോടു സാമ്യം ലഭിക്കുന്നു; ഇതില് സംശയം ഇല്ല.
ഋകാരോക്തേര്ന തിഷ്ഠംതി ഷകാരാത്പാതകാനി ച
'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ഫലമായി പാപങ്ങള് നിലനില്ക്കുന്നില്ല, 'ഷ' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ഫലമായി പാപങ്ങള് അകന്നു പോകുന്നു.
രഥം ഗൃഹീത്വാ ധാവംതി ഗോലോകാത്കൃഷ്ണകിംകരാഃ 4.13.
രഥം എടുത്ത്, ഗോലോകത്തില് നിന്ന് കൃഷ്ണന്റെ സേവകര് ഓടിവരുന്നു.
നാമ്നഃ പ്രഭാവസംഖ്യാനം സംതോ വക്തും ന ച ക്ഷമാഃ
നാമത്തിന്റെ മഹത്വം എത്രയാണെന്ന് സന്മാര്ഗ്ഗികള്ക്ക് എണ്ണിപ്പറയാന് കഴിയില്ല.
ഗുണാന്നാമപ്രഭാവം ച കിംചിജ്ജാനാതി മദ്ഗുരുഃ
നാമത്തിന്റെ ഗുണവും ശക്തിയും കുറച്ച് എന്റെ ഗുരു അറിയുന്നു.
വേദാഃ സംതോ ന ജാനംതി മഹിമ്നഃ ഷോഡശീം കലാമ്
വേദങ്ങളും സന്മാര്ഗ്ഗികളും അവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പത്തിനാറിലൊന്നും അറിയുന്നില്ല.
യഥാമതി യഥാജ്ഞാനം ഗുരുവക്ത്രാദ്യഥാ ശ്രുതമ്
എത്രയോ മനസ്സിലായതുപോലെയും അറിഞ്ഞതുപോലെയും ഗുരുവിന്റെ വായില് നിന്ന് കേട്ടതുപോലെയും.
ദേവകീനംദനഃ ശ്രീശോ യശോദാനംദനോ ഹരിഃ
ദേവകിയുടെ സന്തോഷവും ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥനും യശോദയുടെ ആനന്ദവും ഹരിയും ആകുന്നു.
സര്വാധാരഃ സര്വഗതിഃ സര്വകാരണകാരണമ്
സകലത്തിനും ആധാരവും എല്ലാറ്റിനും ലക്ഷ്യവും എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെ കാരണവുമാണ് അവന്.
രാധാപ്രാണോ രാധികേശോ രാധികാരമണഃ സ്വയമ്
രാധയുടെ പ്രാണനും രാധികയുടെ നാഥനും രാധികയുടെ പ്രിയനും സ്വയം ആകുന്നു.
രാധികാചിത്തചോരശ്ച രാധാപ്രാണാധികഃ പ്രഭുഃ
രാധികയുടെ മനസ്സിനെ കവർന്നവനും, രാധയ്ക്ക് സ്വന്തം ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവനും ആയ പ്രഭു.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ ഗോവിംദോ ഗരുഡധ്വജഃ
ഗരുഡം പതാകയിൽ വഹിക്കുന്ന ഗോവിന്ദൻ, പരിപൂർണമായ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.
ജന്മമൃത്യുഹരാണ്യേവ രക്ഷ നംദ ശുഭേക്ഷണ 4.13.
നന്ദാ, ശുഭദർശനനായവനേ, ജനനവും മരണവും നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് അവൻ മാത്രം; അവനെ സംരക്ഷിക്കണം.
ജ്യേഷ്ഠസ്യ ഹലിനോ നാമ്നഃ സംകേതം ശൃണു മന്മുഖാത്
ജ്യേഷ്ഠനായ ഹലിനിന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥം എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ.
നാസ്ത്യംതോഽസ്യൈവ വേദേഷു തേനാനംത ഇതി സ്മൃതഃ
വേദങ്ങളിൽ അവനു അവസാനം ഇല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് അനന്തൻ എന്ന പേരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
ശിതിവാസാ നീലവാസാന്മുസലീ മുസലായുധാത്
വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, നീല വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവനല്ല; അവൻ മുസലമെന്ന ആയുധം കൈവശം വയ്ക്കുന്നു.
രോഹിണീഗര്ഭവാസാത്തു രൌഹിണേയോ മഹാമതിഃ
രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, രോഹിണേയൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ.
യാസ്യാമ്യഹം ഗൃഹം നംദ സുഖം തിഷ്ഠ സ്വമംദിരേ
ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു, നന്ദാ; നീ സ്വന്തം വീട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ.
നിശ്ചേഷ്ടാ നംദപത്നീ ച ജഹാസ ബാലകഃ സ്വയമ്
നന്ദയുടെ ഭാര്യ നീങ്ങാതെ നിന്നു; ബാലൻ സ്വയം പുഞ്ചിരിച്ചു.
പുടാംജലിയുതോ ഭൂത്വാ ഭക്തിനമ്രാത്മകംധരഃ ഗതശ്ചേത്ത്വം തദാ കര്മ കരിഷ്യത്യേവ കോ മഹാന്
കൈകൾ ചുരുക്കി, ഭക്തിയോടെ തലകുനിച്ചവൻ; നീ പോയാൽ ആ വലിയ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ മറ്റാരുണ്ട്?
സ്വയം ശുഭേക്ഷണം കൃത്വാ കുരു നാമ്നാഽന്നപ്രാശനമ്
നീ സ്വയം ശുഭദർശനം നൽകി, പേരോടെ അന്നപ്രാശനം നടത്തുക.
തസ്യാപി കാ വാ രാധേതി കന്യകാ കസ്യ ച ധ്രുവമ് നിഗൂഢം പരമം തത്ത്വം രഹസ്യം കഥയാമി തേ
ഈ രാധ ആരാണ്? ഈ പെൺകുട്ടി ആരുടെ മകളാണ്? ഞാൻ നിനക്ക് അതി ഗൂഢമായ, പരമ രഹസ്യമായ സത്യം പറയാം.
പുരാ ഗോലോകവൃത്താംതം ശ്രുതം ശംകരവക്ത്രതഃ
ഒരിക്കൽ ഞാൻ ശംകരന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഗോലോകത്തിലെ കഥ കേട്ടിരുന്നു.
ശ്രീദാമശാപാദ്ദൈവേന ഗോപീ രാധാ ച ഗോകുലേ
ശ്രീദാമന്റെ ശാപത്താൽ, ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ, രാധയും ഗോപികളും ഗോക്കുലത്തിൽ വന്നു.