തം വസും ദര്ശയിത്വാ ച ശിശുരൂപോ ബഭൂവ ഹ
വസുവിന്റെ രൂപം കാണിച്ചശേഷം, അവൻ വീണ്ടും ശിശുവായി.
അയോനിസംഭവശ്ചായമാവിര്ഭൂതോ മഹീതലേ
അവൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ആവിര്ഭൂയ വസും മൂര്തിം ദര്ശയിത്വാ ജഗാമ ഹ
വസുവിന്റെ രൂപം കാണിച്ച ശേഷം, അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ശുക്ലഃ പീതസ്തഥാ രക്ത ഇദാനീം കൃഷ്ണതാം ഗതഃ
അവൻ ആദ്യം വെള്ളയായിരുന്നു, പിന്നെ മഞ്ഞയും, ശേഷം ചുവപ്പും, ഇപ്പോൾ കറുപ്പായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ത്രേതായാം രക്തവര്ണോഽയം പീതോഽയം ദ്വാപരേ വിഭുഃ
ത്രേതായുഗത്തിൽ അവൻ ചുവപ്പായിരുന്നു, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ മഞ്ഞ നിറം, മഹാനേ.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
അവൻ പരിപൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മമാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ശിവസ്യ വാചകഃ ഷശ്ച നകാരോ ധര്മവാചകഃ
'ശ' എന്ന അക്ഷരം ശിവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, 'ന' ധർമ്മത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
നരനാരായണാര്ഥസ്യ വിസര്ഗോ വാചകഃ സ്മൃതഃ
നരനും നാരായണനും എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നത് വിസർഗ്ഗമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
സര്വാധാരഃ സര്വബീജസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
സകലത്തിനും ആധാരവും എല്ലാറ്റിനും വിത്തും ആകയാല് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അകാരോ ദാതൃവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ 4.13.
'അ' എന്ന അക്ഷരം ദാനിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
അകാരഃ പ്രാപ്തിവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
'അ' എന്ന അക്ഷരം ലഭ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
അകാരോ ദാതൃവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
'അ' എന്ന അക്ഷരം ദാനിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തത്ഫലം ലഭതേ നൂനം കൃഷ്ണേതി സ്മരണേ നരഃ
കൃഷ്ണന് എന്ന നാമം സ്മരിക്കുന്നവന് അതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
കോടിജന്മാംഹസോ നാശോ ഭവേദ്യത്സ്മരണാദികാത്
ആദ്യത്തില് തന്നെ സ്മരിച്ചാല് കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിലെ പാപങ്ങള് നശിക്കും.
കൃഷ്ണേതി സുംദരം നാമ മംഗലം ഭക്തിദായകമ്
കൃഷ്ണന് എന്ന മനോഹരമായ നാമം ശുഭവും ഭക്തി നല്കുന്നതുമാണ്.
ഋകാരാദ്ദാസ്യമതുലം ഷകാരാദ്ഭക്തിമീപ്സിതാമ്
'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തില് നിന്ന് അപരിമിതമായ ദാസ്യവും, 'ഷ' എന്ന അക്ഷരത്തില് നിന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഭക്തിയും ലഭിക്കുന്നു.
തത്സാരൂപ്യം വിസര്ഗാച്ച ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
വിസര്ഗം മൂലം അവനോടു സാമ്യം ലഭിക്കുന്നു; ഇതില് സംശയം ഇല്ല.
ഋകാരോക്തേര്ന തിഷ്ഠംതി ഷകാരാത്പാതകാനി ച
'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ഫലമായി പാപങ്ങള് നിലനില്ക്കുന്നില്ല, 'ഷ' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ഫലമായി പാപങ്ങള് അകന്നു പോകുന്നു.
രഥം ഗൃഹീത്വാ ധാവംതി ഗോലോകാത്കൃഷ്ണകിംകരാഃ 4.13.
രഥം എടുത്ത്, ഗോലോകത്തില് നിന്ന് കൃഷ്ണന്റെ സേവകര് ഓടിവരുന്നു.
നാമ്നഃ പ്രഭാവസംഖ്യാനം സംതോ വക്തും ന ച ക്ഷമാഃ
നാമത്തിന്റെ മഹത്വം എത്രയാണെന്ന് സന്മാര്ഗ്ഗികള്ക്ക് എണ്ണിപ്പറയാന് കഴിയില്ല.
ഗുണാന്നാമപ്രഭാവം ച കിംചിജ്ജാനാതി മദ്ഗുരുഃ
നാമത്തിന്റെ ഗുണവും ശക്തിയും കുറച്ച് എന്റെ ഗുരു അറിയുന്നു.
വേദാഃ സംതോ ന ജാനംതി മഹിമ്നഃ ഷോഡശീം കലാമ്
വേദങ്ങളും സന്മാര്ഗ്ഗികളും അവന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പത്തിനാറിലൊന്നും അറിയുന്നില്ല.
യഥാമതി യഥാജ്ഞാനം ഗുരുവക്ത്രാദ്യഥാ ശ്രുതമ്
എത്രയോ മനസ്സിലായതുപോലെയും അറിഞ്ഞതുപോലെയും ഗുരുവിന്റെ വായില് നിന്ന് കേട്ടതുപോലെയും.
ദേവകീനംദനഃ ശ്രീശോ യശോദാനംദനോ ഹരിഃ
ദേവകിയുടെ സന്തോഷവും ലക്ഷ്മിയുടെ നാഥനും യശോദയുടെ ആനന്ദവും ഹരിയും ആകുന്നു.
സര്വാധാരഃ സര്വഗതിഃ സര്വകാരണകാരണമ്
സകലത്തിനും ആധാരവും എല്ലാറ്റിനും ലക്ഷ്യവും എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെ കാരണവുമാണ് അവന്.
രാധാപ്രാണോ രാധികേശോ രാധികാരമണഃ സ്വയമ്
രാധയുടെ പ്രാണനും രാധികയുടെ നാഥനും രാധികയുടെ പ്രിയനും സ്വയം ആകുന്നു.
രാധികാചിത്തചോരശ്ച രാധാപ്രാണാധികഃ പ്രഭുഃ
രാധികയുടെ മനസ്സിനെ കവർന്നവനും, രാധയ്ക്ക് സ്വന്തം ജീവനിലും പ്രിയപ്പെട്ടവനും ആയ പ്രഭു.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ ഗോവിംദോ ഗരുഡധ്വജഃ
ഗരുഡം പതാകയിൽ വഹിക്കുന്ന ഗോവിന്ദൻ, പരിപൂർണമായ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.
ജന്മമൃത്യുഹരാണ്യേവ രക്ഷ നംദ ശുഭേക്ഷണ 4.13.
നന്ദാ, ശുഭദർശനനായവനേ, ജനനവും മരണവും നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് അവൻ മാത്രം; അവനെ സംരക്ഷിക്കണം.
ജ്യേഷ്ഠസ്യ ഹലിനോ നാമ്നഃ സംകേതം ശൃണു മന്മുഖാത്
ജ്യേഷ്ഠനായ ഹലിനിന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥം എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ.