ഗര്ഗോഽഹം യദുവംശാനാം ചിരകാലം പുരോഹിതഃ
ഞാൻ ഗർഗൻ, യദു വംശത്തിന്റെ ദീർഘകാലം കുടുംബപുരോഹിതനാണ്.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ നംദഃ ശ്രുതമാത്രം ജഗാമ ഹ
ഇതൊക്കെ കേട്ട ഉടനെ തന്നെ നന്ദൻ അവിടെ എത്തി.
ശിഷ്യാന്നനാമ മൂര്ധ്നാ ച തേ തം യുയുജുരാശിഷമ്
അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വണങ്ങി, അവർ അവനു അനുഗ്രഹം നൽകി.
ഗൃഹീത്വാഽഭ്യംതരം രമ്യം ജഗാമ വിദുഷാം വരഃ വാക്യം ഗര്ഗസ്തദോവാച നിഗൂഢം നിര്ജനേ മുനേ
വിദ്വാൻമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗർഗൻ, അവനെ മനോഹരമായ അകത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവിടെ ഒരാളുമില്ലാത്തപ്പോൾ രഹസ്യമായി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ശ്രീഗര്ഗ ഉവാച പ്രസ്ഥാപിതോഽഹം വസുനാ യേന തച്ഛ്രൂയതാമിതി
ശ്രീഗർഗൻ പറഞ്ഞു: വസു എന്നവൻ എന്നെ ഇവിടെ അയച്ചതാണ്. അവൻ പറഞ്ഞതെന്താണെന്ന് കേൾക്കൂ.
വസുനാ സൂതികാഗാരേ ശിശുഃ പ്രത്യര്പണം കൃതഃ
വസു സൂതികാഗൃഹത്തിൽ തന്നെ ശിശുവിനെ ഏൽപ്പിച്ചു.
കന്യാ തേ തേന യാ നീതാ മഥുരാം കംസഭീരുണാ ഗൂഢേന പ്രേഷിതസ്തേന തസ്യോദ്യോഗം കുരു ദ്വിജ
കംസൻ ഭയത്തോടെ നിന്റെ മകളെ മഥുരയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൻ രഹസ്യമായി അയച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്. അതിനാൽ നീ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം, ദ്വിജൻ.
പൂര്ണബ്രഹ്മസ്വരൂപോഽയം ശിശുസ്തേ മായയാ മഹീമ് ഗോലോകനാഥോ ഭഗവാഞ്ഛ്രീകൃഷ്ണോ രാധികാപതിഃ
നിന്റെ ഈ കുഞ്ഞ് പരിപൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മസ്വരൂപിയാണ്, തന്റെ മായയാൽ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച ഗോലോകനാഥനും ശ്രീകൃഷ്ണനും രാധികയുടെ ഭർത്താവുമാണ്.
നാരായണോ യോ വൈകുംഠേ കമലാകാംത ഏവ ച
വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്ന നാരായണനും, കമലയുടെ പ്രിയനുമായവനും ഇവനാണ്.
കപിലോഽന്യേ തദംശാശ്ച നരനാരായണാവൃഷീ 4.13.
കപിലനും മറ്റുള്ളവരും, നരനാരായണന്മാർ എന്ന മഹർഷികളും ഇവന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
തം വസും ദര്ശയിത്വാ ച ശിശുരൂപോ ബഭൂവ ഹ
വസുവിന്റെ രൂപം കാണിച്ചശേഷം, അവൻ വീണ്ടും ശിശുവായി.
അയോനിസംഭവശ്ചായമാവിര്ഭൂതോ മഹീതലേ
അവൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ആവിര്ഭൂയ വസും മൂര്തിം ദര്ശയിത്വാ ജഗാമ ഹ
വസുവിന്റെ രൂപം കാണിച്ച ശേഷം, അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ശുക്ലഃ പീതസ്തഥാ രക്ത ഇദാനീം കൃഷ്ണതാം ഗതഃ
അവൻ ആദ്യം വെള്ളയായിരുന്നു, പിന്നെ മഞ്ഞയും, ശേഷം ചുവപ്പും, ഇപ്പോൾ കറുപ്പായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ത്രേതായാം രക്തവര്ണോഽയം പീതോഽയം ദ്വാപരേ വിഭുഃ
ത്രേതായുഗത്തിൽ അവൻ ചുവപ്പായിരുന്നു, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ മഞ്ഞ നിറം, മഹാനേ.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
അവൻ പരിപൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മമാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ശിവസ്യ വാചകഃ ഷശ്ച നകാരോ ധര്മവാചകഃ
'ശ' എന്ന അക്ഷരം ശിവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, 'ന' ധർമ്മത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
നരനാരായണാര്ഥസ്യ വിസര്ഗോ വാചകഃ സ്മൃതഃ
നരനും നാരായണനും എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നത് വിസർഗ്ഗമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
സര്വാധാരഃ സര്വബീജസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
സകലത്തിനും ആധാരവും എല്ലാറ്റിനും വിത്തും ആകയാല് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അകാരോ ദാതൃവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ 4.13.
'അ' എന്ന അക്ഷരം ദാനിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
അകാരഃ പ്രാപ്തിവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
'അ' എന്ന അക്ഷരം ലഭ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
അകാരോ ദാതൃവചനസ്തേന കൃഷ്ണ ഇതി സ്മൃതഃ
'അ' എന്ന അക്ഷരം ദാനിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ കൃഷ്ണന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തത്ഫലം ലഭതേ നൂനം കൃഷ്ണേതി സ്മരണേ നരഃ
കൃഷ്ണന് എന്ന നാമം സ്മരിക്കുന്നവന് അതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
കോടിജന്മാംഹസോ നാശോ ഭവേദ്യത്സ്മരണാദികാത്
ആദ്യത്തില് തന്നെ സ്മരിച്ചാല് കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിലെ പാപങ്ങള് നശിക്കും.
കൃഷ്ണേതി സുംദരം നാമ മംഗലം ഭക്തിദായകമ്
കൃഷ്ണന് എന്ന മനോഹരമായ നാമം ശുഭവും ഭക്തി നല്കുന്നതുമാണ്.
ഋകാരാദ്ദാസ്യമതുലം ഷകാരാദ്ഭക്തിമീപ്സിതാമ്
'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തില് നിന്ന് അപരിമിതമായ ദാസ്യവും, 'ഷ' എന്ന അക്ഷരത്തില് നിന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഭക്തിയും ലഭിക്കുന്നു.
തത്സാരൂപ്യം വിസര്ഗാച്ച ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
വിസര്ഗം മൂലം അവനോടു സാമ്യം ലഭിക്കുന്നു; ഇതില് സംശയം ഇല്ല.
ഋകാരോക്തേര്ന തിഷ്ഠംതി ഷകാരാത്പാതകാനി ച
'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ഫലമായി പാപങ്ങള് നിലനില്ക്കുന്നില്ല, 'ഷ' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ ഫലമായി പാപങ്ങള് അകന്നു പോകുന്നു.
രഥം ഗൃഹീത്വാ ധാവംതി ഗോലോകാത്കൃഷ്ണകിംകരാഃ 4.13.
രഥം എടുത്ത്, ഗോലോകത്തില് നിന്ന് കൃഷ്ണന്റെ സേവകര് ഓടിവരുന്നു.
നാമ്നഃ പ്രഭാവസംഖ്യാനം സംതോ വക്തും ന ച ക്ഷമാഃ
നാമത്തിന്റെ മഹത്വം എത്രയാണെന്ന് സന്മാര്ഗ്ഗികള്ക്ക് എണ്ണിപ്പറയാന് കഴിയില്ല.