ഹസ്തയുഗ്മം നൃസിംഹശ്ച പാതു സര്വത്ര സംകടേ
നരസിംഹന് നിന്റെ ഇരുകൈകളും, എല്ലാ അപകടങ്ങളിലും നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഊര്ധ്വം നാരായണഃ പാതു ഹ്യധസ്താത്കമലാപതിഃ
നാരായണന് മുകളിലും, കമലാപതി താഴെയും നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
വനമാലീ പാതു യാമ്യാം വൈകുംഠഃ പാതു നൈര്ഋതൌ
വനമാലി ദക്ഷിണദിശയില് നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, വൈകുണ്ഠന് ദക്ഷിണപടിഞ്ഞാറ് കാത്തിരിക്കട്ടെ.
പാതു തേ സംതതമജോ വായവ്യാം വിഷ്ടരശ്രവാഃ
അജന് എപ്പോഴും വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, വിശ്തരശ്രവാഃ പടിഞ്ഞാറ് കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഐശാന്യാമീശ്വരഃ പാതു പാതു സര്വത്ര ശത്രുജിത്
ഐശാന്യദിശയില് ഈശ്വരന് നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, ശത്രുജിത് എല്ലായിടത്തും നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഇത്യേവം കഥിതം ബ്രഹ്മന്കവചം പരമാദ്ഭുതമ്
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ അത്ഭുതകരമായ കാവചം വിവരിച്ചു.
ശുംഭേന സഹ സംഗ്രാമേ നിര്ലക്ഷ്യേ ഘോരദാരുണേ
ശുംബനോടൊപ്പം നടന്ന ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ,
കവചസ്യ പ്രഭാവേണ ധരണ്യാം പതിതോ മൃതഃ 4.12.
കവചത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ നിലത്ത് വീണു മരിച്ചുപോയി.
മൃതേ ശുംഭേ ച ഗോവിന്ദഃ കൃപാലുര്ഗഗനസ്ഥിതഃ
ശുംബൻ മരിച്ചപ്പോൾ, ദയാമയനായ ഗോവിന്ദൻ ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ടു.
കല്പാംതരസ്യ വൃത്താംതം കൃപയാ കഥിതം മുനേ
അവൻ കരുണയോടെ, മറ്റൊരു കല്പത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ മുനിക്കു പറഞ്ഞു.
കോടിശഃ കോടിശോ നഷ്ടാ മയാ ദൃഷ്ടാശ്ച വേധസഃ
കോടിക്കണക്കിന് ലോകങ്ങൾ നശിച്ചുപോയതും, ഞാൻ അവയെ കണ്ടതുമാണ്, സൃഷ്ടാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ കവചം ദത്ത്വാ സാഽന്തര്ധാനം ചകാര ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കവചം നൽകി, അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
സുവര്ണഗുടികായാം ച കൃത്വേദം കവചം പരമ്
സുവർണ്ണമണിക്കുള്ളിൽ ഈ ഉത്തമമായ കവചം നിർമ്മിച്ച്,
വിഷാഗ്നിജലശത്രുഭ്യോ ഭയം തസ്യ ന ജായതേ
വിഷം, അഗ്നി, ജലം, ശത്രുക്കൾ എന്നിവയിൽ നിന്നു അവനു ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
സംഗ്രാമേ വജ്രപാതേ ച വിപത്തൌ പ്രാണസംകടേ
യുദ്ധത്തിൽ, ഇടിമിന്നലിൽ, ദുരന്തങ്ങളിൽ, ജീവൻ അപകടത്തിലായപ്പോൾ,
ബദ്ധ്വേദം കവചം കണ്ഠേ ശംകരസ്ത്രിപുരം പുരാ
ഈ കവചം കഴുത്തിൽ ധരിച്ച് ശങ്കരൻ ഒരിക്കൽ ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ചു.
ബദ്ധ്വേദം കവചം കാലീ രക്തബീജം ചഖാദ സാ
ഈ കവചം ധരിച്ച് കാലി ഒരിക്കൽ രക്തബീജനെ വിഴുങ്ങി.
ആവാം സനത്കുമാരശ്ച ധര്മസാക്ഷീ ച കര്മണാമ് 4.12.
ഞാനും സനത്കുമാരനും, ധർമ്മത്തിന്റെയും കര്മങ്ങളുടെയും സാക്ഷികളാണ്.
തസ്യ നന്ദശിശോഃ കണ്ഠേ ചകാര കവചം ദ്വിജഃ
നന്ദന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ കഴുത്തിൽ ദ്വിജൻ കവചം ധരിപ്പിച്ചു.
പ്രഭാവഃ കഥിതഃ സര്വഃ കവചസ്യ ഹരേസ്തഥാ
ഹരിയുടെ കവചത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഇതുവരെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിഘ്നനിഘ്നം പാപഹരം മഹാപുണ്യകരം പരമ്
ഇത് തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുകയും, പാപങ്ങൾ അകറ്റുകയും, മഹാപുണ്യം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഏകദാ നന്ദപത്നീ ച കൃത്വാ കൃഷ്ണം സ്വവക്ഷസി
ഒരു ദിവസം, നന്ദന്റെ ഭാര്യ കൃഷ്ണനെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു പിടിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വിപ്രേംദ്രൈകഃ സമാഗതഃ
അപ്പോഴാണ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരാൾ അവിടെ എത്തിയത്.
പ്രജപന്പരമം ബ്രഹ്മ ശുദ്ധസ്ഫടികമാലയാ
പരമബ്രഹ്മം ജപിച്ചുകൊണ്ട്, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികമാലയുമായി
ജ്യോതിര്ഗ്രംഥോ മൂര്തിമാംശ്ച വേദവേദാംഗപാരഗഃ
അവൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ നിപുണനും, ദേഹം ധരിച്ചവനും, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞവനുമായിരുന്നു.
ശരത്പാര്വണചംദ്രാസ്യോ ഗൌരാംഗഃ പദ്മലോചനഃ
അവന്റെ മുഖം ശരദ്കാലത്തിലെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയും, നിറം വെളുപ്പും, കണ്ണുകൾ താമരപ്പൂവുപോലെയും ആയിരുന്നു.
വ്യാഖ്യാമുദ്രാകരഃ ശ്രീമാഞ്ഛിഷ്യാനധ്യാപയന്മുദാ
അവൻ വ്യാഖ്യാനത്തിനുള്ള ചിഹ്നങ്ങൾ കാട്ടി, ഐശ്വര്യത്തോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി, സന്തോഷത്തോടെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു.
ഏകീഭൂയ ചതുര്വേദാസ്തേജസാ മൂര്തിമാനിവ
നാലു വേദങ്ങളും ഒന്നായി ചേർന്ന്, അവന്റെ പ്രകാശമുള്ള രൂപമായതായി തോന്നി.
ധ്യാനൈകനിഷ്ഠഃ ശ്രീകൃഷ്ണപാദാംഭോജേ ദിവാനിശമ്
അവൻ ദിനരാത്രം ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പാദതാമരകളിൽ മാത്രം ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായവനായിരുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ സാ സമുത്തസ്ഥൌ യശോദാ പ്രണനാമ ച 4.13.
അവനെ കണ്ടയുടൻ യശോദ എഴുന്നേറ്റ് നമസ്കരിച്ചു.