ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ജഹസുര്മുദാ
അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു, ഗോപുരും ഗോപികകളും സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു.
ശിശോഃ സ്വസ്ത്യയനം കാര്യം ചക്രുര്ബ്രാഹ്മണപുംഗവാഃ
ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണന്മാര് ആ കുഞ്ഞിന് ആശീർവാദ ചടങ്ങ് നടത്തി.
വദാമി തത്തേ വിപ്രേന്ദ്ര കവചം സര്വരക്ഷണമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, എല്ലാ ദോഷങ്ങളില് നിന്നും രക്ഷിക്കുന്ന ആ കാവചം ഞാന് നിന്നോട് പറയും.
നിദ്രിതേ ജഗതീനാഥേ ജലേ ച ജലശായിനി
ലോകങ്ങളുടെ നാഥന് വെള്ളത്തില് കിടന്ന് ഉറങ്ങുമ്പോള്,
യോഗനിദ്രോവാച സ്ഥിതായാം മയി ച ബ്രഹ്മന്സുഖീ തിഷ്ഠ ജഗത്പതേ
യോഗനിദ്ര പറഞ്ഞു: 'ഞാന് ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോള്, ബ്രാഹ്മണനേ, ലോകപതിയേ, ആശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കൂ.'
ശ്രീഹരിഃ പാതു തേ വക്ത്രം മസ്തകം മധുസൂദനഃ
ശ്രീഹരി നിന്റെ വായെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, മധുസൂദനന് നിന്റെ തല കാത്തിരിക്കട്ടെ.
കര്ണയുഗ്മം ച കണ്ഠം ച കപാലം പാതു മാധവഃ
മാധവന് നിന്റെ ഇരുകാതുകളും കഴുത്തും തലയ്ക്കപ്പുറം കാത്തിരിക്കട്ടെ.
അധരോഷ്ഠം ഹൃഷീകേശോ ദംതപംക്തിം ഗദാഗ്രജഃ 4.12.
ഹൃഷീകേശന് നിന്റെ താഴത്തെ ചുണ്ടും ഗദാഗ്രജന് നിന്റെ പല്ലുകളുടെ നിരയും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
വക്ഷഃ പാതു മുകുന്ദശ്ച ജഠരം പാതു ദൈത്യഹാ
മുകുന്ദന് നിന്റെ നെഞ്ചും, ദൈത്യനെ സംഹരിക്കുന്നവന് നിന്റെ വയറും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
നിതംബയുഗ്മം ഗുഹ്യം ച പാതു തേ പുരുഷോത്തമഃ
പുരുഷോത്തമന് നിന്റെ ഇരുകമ്മരും രഹസ്യഭാഗവും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഹസ്തയുഗ്മം നൃസിംഹശ്ച പാതു സര്വത്ര സംകടേ
നരസിംഹന് നിന്റെ ഇരുകൈകളും, എല്ലാ അപകടങ്ങളിലും നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഊര്ധ്വം നാരായണഃ പാതു ഹ്യധസ്താത്കമലാപതിഃ
നാരായണന് മുകളിലും, കമലാപതി താഴെയും നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
വനമാലീ പാതു യാമ്യാം വൈകുംഠഃ പാതു നൈര്ഋതൌ
വനമാലി ദക്ഷിണദിശയില് നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, വൈകുണ്ഠന് ദക്ഷിണപടിഞ്ഞാറ് കാത്തിരിക്കട്ടെ.
പാതു തേ സംതതമജോ വായവ്യാം വിഷ്ടരശ്രവാഃ
അജന് എപ്പോഴും വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, വിശ്തരശ്രവാഃ പടിഞ്ഞാറ് കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഐശാന്യാമീശ്വരഃ പാതു പാതു സര്വത്ര ശത്രുജിത്
ഐശാന്യദിശയില് ഈശ്വരന് നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, ശത്രുജിത് എല്ലായിടത്തും നിന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ഇത്യേവം കഥിതം ബ്രഹ്മന്കവചം പരമാദ്ഭുതമ്
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ അത്ഭുതകരമായ കാവചം വിവരിച്ചു.
ശുംഭേന സഹ സംഗ്രാമേ നിര്ലക്ഷ്യേ ഘോരദാരുണേ
ശുംബനോടൊപ്പം നടന്ന ആ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ,
കവചസ്യ പ്രഭാവേണ ധരണ്യാം പതിതോ മൃതഃ 4.12.
കവചത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ നിലത്ത് വീണു മരിച്ചുപോയി.
മൃതേ ശുംഭേ ച ഗോവിന്ദഃ കൃപാലുര്ഗഗനസ്ഥിതഃ
ശുംബൻ മരിച്ചപ്പോൾ, ദയാമയനായ ഗോവിന്ദൻ ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ടു.
കല്പാംതരസ്യ വൃത്താംതം കൃപയാ കഥിതം മുനേ
അവൻ കരുണയോടെ, മറ്റൊരു കല്പത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ മുനിക്കു പറഞ്ഞു.
കോടിശഃ കോടിശോ നഷ്ടാ മയാ ദൃഷ്ടാശ്ച വേധസഃ
കോടിക്കണക്കിന് ലോകങ്ങൾ നശിച്ചുപോയതും, ഞാൻ അവയെ കണ്ടതുമാണ്, സൃഷ്ടാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ കവചം ദത്ത്വാ സാഽന്തര്ധാനം ചകാര ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കവചം നൽകി, അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
സുവര്ണഗുടികായാം ച കൃത്വേദം കവചം പരമ്
സുവർണ്ണമണിക്കുള്ളിൽ ഈ ഉത്തമമായ കവചം നിർമ്മിച്ച്,
വിഷാഗ്നിജലശത്രുഭ്യോ ഭയം തസ്യ ന ജായതേ
വിഷം, അഗ്നി, ജലം, ശത്രുക്കൾ എന്നിവയിൽ നിന്നു അവനു ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
സംഗ്രാമേ വജ്രപാതേ ച വിപത്തൌ പ്രാണസംകടേ
യുദ്ധത്തിൽ, ഇടിമിന്നലിൽ, ദുരന്തങ്ങളിൽ, ജീവൻ അപകടത്തിലായപ്പോൾ,
ബദ്ധ്വേദം കവചം കണ്ഠേ ശംകരസ്ത്രിപുരം പുരാ
ഈ കവചം കഴുത്തിൽ ധരിച്ച് ശങ്കരൻ ഒരിക്കൽ ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ചു.
ബദ്ധ്വേദം കവചം കാലീ രക്തബീജം ചഖാദ സാ
ഈ കവചം ധരിച്ച് കാലി ഒരിക്കൽ രക്തബീജനെ വിഴുങ്ങി.
ആവാം സനത്കുമാരശ്ച ധര്മസാക്ഷീ ച കര്മണാമ് 4.12.
ഞാനും സനത്കുമാരനും, ധർമ്മത്തിന്റെയും കര്മങ്ങളുടെയും സാക്ഷികളാണ്.
തസ്യ നന്ദശിശോഃ കണ്ഠേ ചകാര കവചം ദ്വിജഃ
നന്ദന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ കഴുത്തിൽ ദ്വിജൻ കവചം ധരിപ്പിച്ചു.
പ്രഭാവഃ കഥിതഃ സര്വഃ കവചസ്യ ഹരേസ്തഥാ
ഹരിയുടെ കവചത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഇതുവരെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.