ഹേ നാഥ രമണശ്രേഷ്ഠേത്യുച്ചാര്യ ച പുനഃ പുനഃ
ആ നാഥാ, പ്രിയനിലയമായവനേ എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു.
വയം നോ വിഹരിഷ്യാമസ്ത്വയാ സാര്ദ്ധം സുനിര്ജനേ
നാം ഇനി നിന്നോടൊപ്പം ആ ശാന്തമായ കാടുകളിൽ സഞ്ചരിക്കില്ല.
ശരച്ചംദ്രപ്രഭാമുഷ്ടം ന ദ്രക്ഷ്യാമോ മുഖം തവ 4.11.
ശരത്തിലെ ചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശമുള്ള നിന്റെ മുഖം ഇനി ഞങ്ങൾ കാണില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ രുരുദുഃ സര്വാഃ പുരസ്കൃത്യ നരാധിപമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവരൊക്കെയും രാജാവിനെ മുന്നിൽ വച്ച് കരയുകയായിരുന്നു.
രാജാഽഗ്നികുണ്ഡമാധായ നാരീഭിഃ സഹ നാരദ
നാരദാ, രാജാവും സ്ത്രീകളും ചേർന്ന് യാഗാഗ്നി ഒരുക്കി.
ഹാഹാകാരം സുരാഃ സര്വേ വിചക്രുര്ഗഗനേ സ്ഥിതാഃ
ആകാശത്ത് നില്ക്കുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരും ദുഃഖത്തോടെ വിളിച്ചു.
സ ച രാജാ തൃണാവര്തോ ജഗാമ ഹരിമംദിരമ്
അവൻ, രാജാവ്, കാറ്റിൽ കയറി ഹരിയുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ഹരേര്മാഹാത്മ്യ മുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ ഹരിയുടെ മഹത്വം മുഴുവൻ വിവരിച്ചു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഏകദാ മംദിരേ നന്ദപത്നീ സാഽഽനംദപൂര്വകമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, ആനന്ദത്തോടെ, നന്ദന്റെ ഭാര്യ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ,
ഏതസ്മിന്നംതരേ ഗോപ്യ ആജഗ്മുര്നംദമംദിരമ്
അവസരത്തിൽ, ഗോപിൾ നന്ദന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി.
അതൃപ്തം ബാലകം ശീഘ്രം സംന്യസ്യ ശയനേ സതീ
അവൾ തൃപ്തിയില്ലാത്ത ബാലനെ വേഗത്തിൽ കിടക്കയിൽ വച്ചു.
തൈലസിംദൂരതാംബൂലം ദദൌ താഭ്യോ മുദാഽന്വിതാ
ആനന്ദത്തോടെ അവൾ അവർക്കു എണ്ണയും ചുണ്ടുപൊടിയും വെറ്റിലയും നൽകി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ കൃഷ്ണോ രുരോദ ക്ഷുധിതസ്തദാ
അപ്പോൾ തന്നെ, കൃഷ്ണൻ വിശപ്പോടെ കരയാൻ തുടങ്ങി.
പപാത ചരണം തസ്യ പ്രവീണേ ശകടേ മുനേ
മഹർഷേ, അവന്റെ കാൽ തിടുക്കത്തിൽ ആ കൂറ്റൻ വണ്ടിയിൽ പതിച്ചു.
ബഭംജ ശകടം പേതുര്ഭഗ്നകാഷ്ഠാനി തത്ര വൈ
അവൻ ആ വണ്ടി തകർത്തു, തകർന്ന മരക്കഷ്ണങ്ങൾ അവിടെ വീണു.
ദൃഷ്ട്വാഽഽശ്ചര്യം ഗോപികാശ്ച ദുദ്രുവുര്ബാലകം ഭയാത്
ആ അത്ഭുതം കണ്ട ഗോപിൾ ഭയന്ന് ബാലനെ നോക്കി ഓടി.
ഭഗ്നഭാംഡസമൂഹം ച പതിതം ബഹുഗോരസമ്
അവർക്കു തകർന്ന പാത്രങ്ങളുടെ കൂമ്പാരവും ചിതറിയ പാലും കാണപ്പെട്ടു.
മായാരക്ഷിതസര്വാംഗം രുദിതം ക്ഷുധിതം ക്ഷുധാ 4.12.
മായയുടെ കാവലിൽ മുഴുവൻ ശരീരവും സുരക്ഷിതമായി, വിശപ്പോടെ ആ കുഞ്ഞ് കരയുകയായിരുന്നു.
പപ്രച്ഛുര്ബാലകാന്ഗോപാ ബഭംജ ശകടം കഥമ്
ആ കുട്ടി എങ്ങനെ ആ ചക്കയിലുണ്ടായിരുന്ന വണ്ടി പൊട്ടിച്ചു എന്നു ഗോപുര് ബാലന്മാര് ചോദിച്ചു.
ഇത്യൂചുര്ബാലകാഃ സര്വേ ഗോപാഃ ശൃണുത മദ്വചഃ
അപ്പൊള് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: 'ഗോപന്മാരേ, എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കൂ.'
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ജഹസുര്മുദാ
അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു, ഗോപുരും ഗോപികകളും സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു.
ശിശോഃ സ്വസ്ത്യയനം കാര്യം ചക്രുര്ബ്രാഹ്മണപുംഗവാഃ
ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണന്മാര് ആ കുഞ്ഞിന് ആശീർവാദ ചടങ്ങ് നടത്തി.
വദാമി തത്തേ വിപ്രേന്ദ്ര കവചം സര്വരക്ഷണമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, എല്ലാ ദോഷങ്ങളില് നിന്നും രക്ഷിക്കുന്ന ആ കാവചം ഞാന് നിന്നോട് പറയും.
നിദ്രിതേ ജഗതീനാഥേ ജലേ ച ജലശായിനി
ലോകങ്ങളുടെ നാഥന് വെള്ളത്തില് കിടന്ന് ഉറങ്ങുമ്പോള്,
യോഗനിദ്രോവാച സ്ഥിതായാം മയി ച ബ്രഹ്മന്സുഖീ തിഷ്ഠ ജഗത്പതേ
യോഗനിദ്ര പറഞ്ഞു: 'ഞാന് ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോള്, ബ്രാഹ്മണനേ, ലോകപതിയേ, ആശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കൂ.'
ശ്രീഹരിഃ പാതു തേ വക്ത്രം മസ്തകം മധുസൂദനഃ
ശ്രീഹരി നിന്റെ വായെ കാത്തിരിക്കട്ടെ, മധുസൂദനന് നിന്റെ തല കാത്തിരിക്കട്ടെ.
കര്ണയുഗ്മം ച കണ്ഠം ച കപാലം പാതു മാധവഃ
മാധവന് നിന്റെ ഇരുകാതുകളും കഴുത്തും തലയ്ക്കപ്പുറം കാത്തിരിക്കട്ടെ.
അധരോഷ്ഠം ഹൃഷീകേശോ ദംതപംക്തിം ഗദാഗ്രജഃ 4.12.
ഹൃഷീകേശന് നിന്റെ താഴത്തെ ചുണ്ടും ഗദാഗ്രജന് നിന്റെ പല്ലുകളുടെ നിരയും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
വക്ഷഃ പാതു മുകുന്ദശ്ച ജഠരം പാതു ദൈത്യഹാ
മുകുന്ദന് നിന്റെ നെഞ്ചും, ദൈത്യനെ സംഹരിക്കുന്നവന് നിന്റെ വയറും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
നിതംബയുഗ്മം ഗുഹ്യം ച പാതു തേ പുരുഷോത്തമഃ
പുരുഷോത്തമന് നിന്റെ ഇരുകമ്മരും രഹസ്യഭാഗവും കാത്തിരിക്കട്ടെ.