ബ്രഹ്മവൈവര്തപുരാണമ്

പാര്ഷദപ്രവരൈര്ദിവ്യൈര്വേഷ്ടിതം സുമനോഹരൈഃ

ദിവ്യമായ മനോഹരരായ പ്രധാനപ്പെട്ട പാർഷദന്മാർ അവളെ ചുറ്റി നിന്നു.

വഹ്നിശൌചേന വസ്ത്രേണ സൂക്ഷ്മേണ ഭൂഷിതം വരമ്

അഗ്നിശുദ്ധിയുള്ള സൂക്ഷ്മവസ്ത്രം ധരിച്ച് അവൾ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.

സുംദരം ശതചക്രം ച വലിതം രത്നതേജസാ

നൂറ് ചക്രങ്ങളോടും രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തോടും കൂടി അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായി തെളിഞ്ഞു.

ദൃഷ്ട്വാ തമദ്ഭുതം ലോകാ ഗോപികാശ്ചാതിവിസ്മിതാഃ

ആ അത്ഭുതമായ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ ഗോപികൾ അതിയായി അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

യശോദാ ബാലകം നീത്വാ ക്രോഡേ കൃത്വാ സ്തനം ദദൌ

യശോദാ ബാലനെ എടുത്ത് തനിക്കു മടിയിൽ ഇരുത്തി പാൽ കൊടുത്തു.

ദദാഹ ദേഹം തസ്യാശ്ച നംദഃ സാനംദര്പൂവകമ് 4.10.

നന്ദൻ സന്തോഷത്തോടെ യശോദയുടെ ശരീരം ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

നാരദ ഉവാച സാ വാ കാ രാക്ഷസീരൂപാ കഥം പുണ്യവതീ സതീ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാക്ഷസിയായ രൂപം ഉള്ളവൾ എങ്ങനെ പുണ്യവതിയും ശുദ്ധയുമാകാം?

ബലികന്യാ രത്നമാലാ പുത്രസ്നേഹം ചകാര തമ്

ബലിയുടെ മകൾ രത്നമാലയ്ക്ക് മകനോടുള്ള സ്നേഹം ജനിച്ചു.

മനസാ മാനസം ചക്രേ പുത്രസ്യ സദൃശോ മമ

അവൾ മനസ്സിൽ തനിക്കു തുല്യമായ ഒരു മകൻ ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു.

ഹരിസ്തന്മാനസം ജ്ഞാത്വാ പപൌ ജന്മാംതരേ സ്തനമ്

ഹരി അവളുടെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ അവളുടെ പാൽ കുടിച്ചു.

ദത്ത്വാ വിഷസ്തനം കൃഷ്ണം പൂതനാ രാക്ഷസീ മുനേ

മഹർഷേ, രാക്ഷസിയായ പൂതനാ കൃഷ്ണനു വിഷപാൽ കൊടുത്തു.

ഇത്യേവം കഥിതം വിപ്ര ശ്രീകൃഷ്ണ ഗുണകീര്തനമ്

ഇങ്ങനെ, ഭ്രാമണനേ, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗുണങ്ങൾക്കുള്ള സ്തുതി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഏകദാ ഗോകുലേ സാധ്വീ യശോദാ നംദഗേഹിനീ

ഒരു ദിവസം ഗോകുലത്തിൽ, ധർമ്മപരമായ യശോദാ, നന്ദന്റെ ഭാര്യ,

വാത്യാരൂപം തൃണാവര്തമാഗച്ഛംതം ച ഗോകുലമ്

വാത്‌സല്യത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തൃണാവർത്തൻ ഗോകുലത്തിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു.

ഭാരാക്രാംതാ യശോദാ ച തത്യാജ ബാലകം തദാ

ഭാരത്തിൽ തളർന്ന് യശോദാ അപ്പോൾ ബാലനെ നിലത്ത് വെച്ചു.

ഏതസ്മിന്നംതരേ ത വാത്യാരൂപധരോഽസുരഃ

അപ്പോൾ തന്നെ, ആ അസുരൻ കാറ്റുപോലെയുള്ള രൂപം എടുത്തു.

ബഭംജ വൃക്ഷശാഖാശ്ച ഹ്യംധീഭൂതം ച ഗോകുലമ്

അവൻ മരച്ചെടികളുടെ കൊമ്പുകൾ ഒടിച്ചു, ഗോകുലം ഇരുട്ടിലാക്കി.

അസുരോഽപി ഹരിസ്പര്ശാജ്ജഗാമ ഹരിമംദിരമ്

എന്നാൽ ഹരിയുടെ സ്പർശം കൊണ്ട് ആ അസുരൻ ഹരിയുടെ ലോകം പ്രാപിച്ചു.

പാംഡ്യദേശോദ്ഭവോ രാജാ ശാപാദ്ദുര്വാസസോഽസുരഃ

പാണ്ഡ്യദേശത്ത് ജനിച്ച രാജാവായിരുന്ന ആ അസുരന് ദുർവാസസിന്റെ ശാപം ലഭിച്ചു.

വാത്യാരൂപേ ഗതേ ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ഭയവിഹ്വലാഃ

കാറ്റ് മാറിയപ്പോൾ, ഗോപ്പന്മാരും ഗോപികളും ഭയത്തിൽ വിറച്ചു.

സര്വേ നിജഘ്നുഃ സ്വം വക്ഷസ്ഥലം ശോകാകുലാ ഭയാത്

എല്ലാവരും ദുഃഖത്തിലും ഭയത്തിലും തങ്ങളുടെ നെഞ്ച് തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അന്വേഷണം പ്രകുര്വംതോ ദദൃശുര്ബാലകം വ്രജേ 4.11.

അവരെല്ലാവരും തിരഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, വ്രജയിൽ ആ ബാലനെ കണ്ടു.

ബാഹ്യൈകദേശേ സരസസ്തീരേ നീരസമന്വിതേ

പുറത്തുള്ള ഒരു ഭാഗത്ത്, ഉണക്കമുള്ള ഒരു തടാകത്തീരത്തായിരുന്നു അവൻ.

ഗൃഹീത്വാ ബാലകം നംദഃ കൃത്വാ വക്ഷസി സത്വരമ്

നന്ദൻ ആ ബാലനെ പിടിച്ചു, ഉടൻ തന്നെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തു.

യശോദാ രോഹിണീ ശീഘ്രം ദൃഷ്ട്വാ ബാലം രുരോദ ച

യശോദയും രോഹിണിയും ബാലനെ വേഗത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ കരഞ്ഞു.

മംഗലം കാരയാമാസ സ്നാപയാമാസ ബാലകമ്

അവരൊക്കെ മംഗളകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി ബാലനെ കുളിപ്പിച്ചു.

സുവിചാര്യ വദ ബ്രഹ്മന്നിതിഹാസം പുരാതനമ്

ബ്രാഹ്മണനേ, നീ നല്ലപോലെ ആലോചിച്ച് ആ പഴയ കഥ പറയൂ.

സ്ത്രീസഹസ്രം സമാദായ കാമബാണപ്രപീഡിതഃ

ആശയുടെ അഗ്നിയിൽ കത്തുന്ന രാജാവ് ആയിരം സ്ത്രീകളെ കൂട്ടി കൊണ്ടു പോയി.

മനോഹരേ നിര്ജനേ ച പര്വതേ ഗംധമാദനേ

ആകർഷകവും ശാന്തവുമായ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിലെ ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്തായിരുന്നു അവർ.