അതോ നിമേഷവിരഹാദാത്മനോര്വിക്ലവം മനഃ
അതുകൊണ്ട്, ഒരു നിമിഷം പോലും വേർപാടുണ്ടായാൽ എന്റെ മനസ്സ് വിഷണ്ണമാകും.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സാ ദേവീ തത്രൈവ സുരസംസദി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ദേവി ദേവന്മാരുടെ സഭയിൽ തന്നെ നിന്നു.
ക്രോഡേ കൃത്വാ തു താം കൃഷ്ണോ മുഖം സംമൃജ്യ വാസസാ
ശേഷം കൃഷ്ണൻ അവളെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, വസ്ത്രം കൊണ്ടു മുഖം സ്നേഹത്തോടെ തുടച്ചു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി യോഗീംദ്രാണാം ച ദുര്ലഭമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, കേൾക്കു, മഹായോഗിമാർക്കു പോലും പ്രാപ്തിയില്ലാത്തത് ഞാൻ പറയാം.
ആധാരാധേയയോഃ സര്വം ബ്രഹ്മാംഡം പശ്യ സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ ആശ്രയവും ആശ്രിതവും എന്ന ബന്ധത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതാണ് എന്നു നോക്കൂ.
ഫലാധാരം ച പുഷ്പം ച പുഷ്പാധാരം ച പല്ലവമ്
പഴം പൂവിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; പൂവ് കുരുമ്പിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
വൃക്ഷാധാരോ ഽപ്യംകുരശ്ച ജീവശക്തിസമന്വിതഃ 4.6.
കുരു വൃക്ഷത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇവ രണ്ടിലും ജീവശക്തി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ശേഷോ വസുന്ധരാധാരഃ ശേഷാധാരോ ഹി കച്ഛപഃ
ശേഷൻ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നു; ശേഷനെ താങ്ങുന്നത് ആമയാണ്.
മമാധാരസ്വരൂപാ ത്വം ത്വയി തിഷ്ഠാമി സാംപ്രതമ്
നീ എന്റെ ആധാരസ്വരൂപമാണ്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ത്വം ശരീരസ്വരൂപാഽസി ത്രിഗുണാഽഽധാരരൂപിണീ
നീ ശരീരത്തിന്റെ സ്വരൂപവും മൂന്നു ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമായ രൂപവുമാണ്.
പുരുഷാദ്വീര്യമുത്പന്നം വീര്യാത്സന്തതിരേവ ച
പുരുഷനിൽ നിന്ന് വീര്യം ഉത്ഭവിക്കുന്നു; വീര്യത്തിൽ നിന്ന് വംശം തുടരുന്നു.
വിനാ ദേഹേന ക്വാത്മാ ച ക്വ ശരീരം വിനാഽഽത്മനാ
ശരീരമില്ലാതെ ആത്മാവ് എവിടെയാണ്? ആത്മാവില്ലാതെ ശരീരം എവിടെയാണ്?
ന കുത്രാപ്യാവയോര്ഭേദോ രാധേ സംസാരബീജയോഃ
രാധേ, ഈ ലോകത്തിന്റെ രണ്ടു വിത്തുകളായ ഞങ്ങള്ക്ക് എവിടെയും വേർപാട് ഇല്ല.
യഥാ ക്ഷീരേ ച ധാവല്യം ദാഹികാ ച ഹുതാശനേ
പാലിൽ ധവളതയും, അഗ്നിയിൽ ചൂടും ഉള്ളതുപോലെ,
ധാവല്യദുഗ്ധയോരൈക്യം ദാഹികാനലയോര്യഥാ
പാലിന്റെയും ധവളതയുടെയും ഏകത്വം, അഗ്നിയുടെയും ചൂടിന്റെയും ഏകത്വംപോലെയാണ്.
മയാ വിനാ ത്വം നിര്ജീവാ ചാദൃശ്യോഽഹം ത്വയാ വിനാ
എന്നെ കൂടാതെ നീ ജീവശൂന്യയാകും; നിന്നെ കൂടാതെ ഞാൻ ദൃശ്യനാവില്ല.
വിനാ മൃദാ ഘടം കര്തും യഥാ നാലം കുലാലകഃ 4.6.
കുമാരൻ മണ്ണില്ലാതെ കൂജ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ,
സ്വയമാത്മാ യഥാ നിത്യസ്തഥാ ത്വം പ്രകൃതിഃ സ്വയമ്
സ്വയം ആത്മാവ് എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ, നീയും സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെയാണ് പ്രകൃതി.
മമ പ്രാണസമാ ലക്ഷ്മീവാണീ ച സര്വമംഗലാ
ലക്ഷ്മിയും വാണിയും എല്ലാ മംഗളങ്ങളും എന്റെ പ്രാണനുപോലെയാണ്.
സമീപസ്ഥാ ഇമേ സര്വേ സുരാ ദേവ്യശ്ച രാധികേ
രാധേ, ഈ ദേവന്മാരും ദേവികളും എല്ലാം സമീപം നില്ക്കുന്നു.
ത്യജാശ്രുമോക്ഷണം രാധേ ഭ്രാംതിം ച നിഷ്ഫലാം സതി
രാധേ, നീ കരയുന്നത് ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഈ ഫലമില്ലാത്ത ഭ്രമവും വിട്ടുകളയൂ, സദ്ഗുണയുള്ളവളേ.
കലാവത്യാശ്ച ജഠരേ മാസാനാം നവ സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, കലാവതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഒമ്പത് മാസം കഴിഞ്ഞു.
ദശമേ സമനുപ്രാപ്തേ ത്വമാവിര്ഭവ ഭൂതലേ
പത്താം കാലം എത്തിയപ്പോൾ നീ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷമാകും.
വായുനിഃസാരണേ കാലേ കലാവത്യാഃ സമീപതഃ
വായുവിന്റെ പുറന്തള്ളലിന്റെ സമയത്ത്, കലാവതിയുടെ അടുത്ത്,
അയോനിസംഭവാ ത്വം ച ഭവിതാ ഗോകുലേ സതി
ഗോകുലത്തിൽ, ഗർഭം ഇല്ലാതെ നീ ജനിക്കും.
ഭൂമിസംസ്പൃഷ്ടമാത്രം മാം ഗോകുലേ പ്രാപയിഷ്യതി
ഭൂമി എന്നെ സ്പർശിക്കുന്നതുമാത്രം, അതു എന്നെ ഗോകുലത്തിലേക്ക് എത്തിക്കും.
യശോദാമംദിരേ മാം ച സാനന്ദം നന്ദനംദനമ് 4.6.
യശോദയുടെ വീട്ടിൽ, സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻയും നന്ദന്റെ സന്താനവും അവിടെ ഉണ്ടാകും.
സ്മൃതിസ്തേ ഭവിതാ കാലേ വരേണ മമ രാധികേ
സമയമെത്തുമ്പോൾ, എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, രാധേ, നിനക്ക് ഓർമ്മ വരും.
ത്രിഃസപ്തശതകോടീഭിര്ഗോപീഭിര്ഗോകുലം വ്രജ
മൂന്നു മടങ്ങ് എഴുനൂറ് കോടി ഗോപികളോടൊപ്പം നീ ഗോകുലത്തിലേക്ക് പോവു.
സംസ്ഥാപ്യ സംഖ്യാരഹിതാ ഗോപീര്ഗോകുല ഏവ ച
അവിടെ ഗോകുലത്തിൽ എണ്ണമില്ലാത്ത ഗോപികളെ സ്ഥാപിക്കൂ.