കിരീടിനം കുംഡലിനം പീതാംബരധരം വരമ്
അവന് തലയില് കിരീടവും ചെവിയില് കുണ്ഡലവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; മനോഹരമായ പീതാംബരം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചംദനാഗുരുകസ്തൂരീകുംകുമദ്രവസംയുതമ്
അവന്റെ ശരീരം ചന്ദനം, അഗുരു, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധത്തില് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
രത്ന സിംഹാസനസ്ഥം ച പാര്ഷദൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ്
അവന് രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തില് ഇരുന്നു, അനുചരന്മാര് ചുറ്റി നിന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ പാര്വതീ വിഷ്ണും പ്രസന്നവദനേക്ഷണാ
അവനെ കണ്ടു, പാര്വ്വതി വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷപൂര്വ്വം സ്നേഹപൂര്വ്വമായ കാഴ്ചകൊണ്ട് നോക്കി.
അതീവ സുന്ദരം രൂപം ദര്ശംദര്ശം പുനഃപുനഃ
അവന്റെ രൂപം അത്യന്തം മനോഹരമായതും, വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കാന് മനസ്സാക്ഷി ആകുന്നതുമായിരുന്നു.
പരമാദ്ഭുതവേഷം ച സസ്മിതാ വക്രചക്ഷുഷാ
അവന് അത്ഭുതകരമായ വേഷത്തില്, പുഞ്ചിരിയോടെ വക്രദൃഷ്ടിയോടെ നില്ക്കുന്നു.
ക്ഷണം ദദര്ശ പഞ്ചാസ്യം ശുഭ്രവര്ണം ത്രിലോചനമ്
ഒരു നിമിഷം അവള് അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള, വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളവനെ കണ്ടു.
ക്ഷണം ദദര്ശ ശ്യാമം തമേകാസ്യം ച ദ്വിലോചനമ്
മറ്റൊരു നിമിഷം, അവള് കറുത്ത നിറമുള്ള, ഒരു മുഖവും രണ്ട് കണ്ണുകളും ഉള്ളവനെ കണ്ടു.
മദംശാശ്ച ത്രയോ ദേവാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ 4.6.
മൂന്നു ദേവന്മാര്—ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരന്—മൂവരും ഒരേ സത്തയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
ദൃഷ്ട്വാ തം പാര്വതീ ഭക്ത്യാ പുലകാംചിതവിഗ്രഹാ
അവനെ കണ്ടപ്പോള് പാര്വ്വതി ഭക്തിയോടെ, ആനന്ദഭരിതമായ ശരീരത്തോടെ, വിസ്മയിച്ചു നിന്നു.
ദുര്ഗാംതരാഭിപ്രായം ച ബുബുധേ ശംകരഃ സ്വയമ്
ദുര്ഗയുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം ശങ്കരന് തന്നെ മനസ്സിലാക്കി.
ദുര്ഗാം നിര്ജനമാഹൂയ താമുവാച ഹരഃ സ്വയമ്
ദുര്ഗയെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിളിച്ചു, ഹരന് അവളോട് നേരിട്ട് സംസാരിച്ചു.
അഹം ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ബ്രഹ്മൈകം ച സനാതനമ്
ഞാനും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഒരേ ശാശ്വത ബ്രഹ്മമാണ്.
ഏകാ പ്രകൃതിഃ സര്വേഷാം മാതാ ത്വം സര്വരൂപിണീ
നീ മാത്രമാണ് എല്ലാവരുടെയും ഏകമായ പ്രകൃതി, എല്ലാ രൂപങ്ങളും ധരിക്കുന്ന അമ്മ.
മമ വക്ഷസി ദുര്ഗാ ത്വം നിബോധാധ്യാത്മകം സതി
സതിയേ, ദുർഗേ, നീ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആത്മസ്വരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു അറിക.
സുചിരം തപസാ ലബ്ധോ നാഥസ്ത്വം ജഗതാം മയാ
നീ ലോകങ്ങളുടെ നാഥയായ്, ദീർഘമായ തപസ്സിലൂടെ ഞാൻ നിന്നെ ലഭിച്ചു.
മാദൃശീം കിംകരീ നാഥ ന പരിത്യക്തുമര്ഹസി
നാഥാ, എന്റെ പോലെയുള്ള ദാസിയെ നീ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
തവ വാക്യം മഹാദേവ കരിഷ്യാമ്യേവ പാലനമ് 4.6.
മഹാദേവാ, നിന്റെ വാക്ക് ഞാൻ നിർബന്ധമായും അനുസരിക്കും, സംരക്ഷിക്കും.
ഇത്യേവം വചനം ശ്രുത്വാ വിരരാമ മഹേശ്വരഃ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം മഹേശ്വരൻ നിലച്ചു.
തത്പ്രതിജ്ഞാപാലനായ പാര്വതീ ജാംബവദ്ഗൃഹേ
ആ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാൻ പാർവതി ജാംബവന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു.
ലലാഭ ഭാരതേ ജന്മ നിംദിതേ ഭാല്ലുകേ ഗൃഹേ
ഭാരതത്തിൽ, നിന്ദിതമായ ഭാലൂകന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ ജനിച്ചു.
ഹിമാലയാംശോ ഭല്ലൂകോ ജാംബവാന്നാമ കിംകരഃ
ഹിമാലയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഭാലൂകമായ ജാംബവൻ എന്ന ദാസനായി മാറി.
രാമസ്യ വരദാനേന ചിരംജീവീ ശ്രിയാ യുതഃ
രാമന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, ജാംബവൻ ദീർഘായുസ്സും ഐശ്വര്യവും നേടി.
സര്വേഷാം ച സുരാണാം വൈ വംശാ ഗച്ഛംതു ഭൂതലമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെ വംശങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ എത്തട്ടെ.
കമലാകലയാ സര്വാ ഭവംതു നൃപകന്യകാഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ ഭാഗം കൊണ്ടു, എല്ലാവരും രാജാക്കന്മാരുടെ പുത്രികളാകട്ടെ.
ധര്മോഽയമംശരൂപേണ പാംഡുപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
ധർമ്മൻ, ഭാഗം രൂപത്തിൽ, പാണ്ഡവനായ യുദിഷ്ഠിരനാണ്.
നകുലഃ സഹദേവശ്ച സ്വര്വൈദ്യാംശസമുദ്ഭവൌ । സൃര്യാംശഃ കര്ണവീരശ്ച വിദുരഃ സ യമഃ സ്വയമ് ।। 4.6.
നകുലനും സഹദേവനും അശ്വിനികളുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; കർണൻ സൂര്യന്റെ ഭാഗം; വിദ്യുരൻ യമൻ തന്നെയാണ്.
ദുര്യോധനഃ കലേരംശഃ സമുദ്രാംശശ്ച ശംതനുഃ
ദുര്യോധനൻ കലിയുഗത്തിന്റെ ഭാഗം; ശന്തനു സമുദ്രത്തിന്റെ ഭാഗം.
ഹുതാശനാംശോ ഭഗവാന്ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹാബലഃ
അഗ്നിയുടെ ഭാഗം കൊണ്ടു, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ മഹാബലശാലിയായ ഭാഗ്യവാനാണ്.
വസുദേവഃ കശ്യപാംശോഽപ്യദിത്യംശാ ച ദേവകീ
വസുദേവൻ കശ്യപന്റെ ഭാഗം; ദേവകി ആദിതിയുടെ ഭാഗം.