കംസദര്ശന മാത്രേണ ഗമിഷ്യസി ശിവാംതികമ് 4.6.
കംസനെ കണ്ടുമാത്രം നീ ശിവയുടെ അടുക്കൽ പോകും.
ഇത്യുക്ത്വാ ശ്രീഹരിസ്തൂര്ണമുവാച ച ഷഡാനനമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശ്രീഹരി വേഗത്തിൽ ആറുമുഖനോടു പറഞ്ഞു.
ജാംബവത്യാശ്ച ഗര്ഭേ ച ലഭ ജന്മ സുരേശ്വര
ജാംബവതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ജനനം സ്വീകരിക്കണമേ.
ഭാരഹാരം കരിഷ്യാമി വസുധായാശ്ച നിശ്ചിതമ്
ഭൂമിയുടെ ഭാരമൊക്കെയും ഞാൻ തീർച്ചയായും നീക്കം ചെയ്യും.
തസ്ഥുര്ദേവാശ്ച ദേവ്യശ്ച ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച നാരദ പുടാംജലിര്ജഗത്കാംതമുവാച വിന യാന്വിതഃ
അവിടെ ദേവന്മാരും ദേവിയാരും ഗോപ്പന്മാരും ഗോപ്പികകളും നിന്നു. നാരദൻ കൈകൂപ്പി, വിനയത്തോടെ ലോകപ്രിയനോടു പറഞ്ഞു.
ആജ്ഞാം കുരു മഹാഭാഗ കസ്യ കുത്ര സ്ഥലം ഭുവി
മഹാഭാഗവേ, ഭൂമിയിൽ ആരുടെ ഏത് സ്ഥലമാണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കണമേ.
സ ഭൃത്യഃ സര്വദാ ഭക്ത ഈശ്വരാജ്ഞാം കരോതി യഃ
ദൈവത്തിന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭൃത്യനും ഭക്തനും ആകുന്നു.
കുത്ര കസ്യാഭിദേയം ച വിഷയം ച മഹീതലേ
ഭൂമിയിൽ ആരുടെ ഏത് സ്ഥലം ഏൽപ്പിക്കണം എന്ന് പറയാമോ?
യത്ര യസ്യാവകാശം ച കഥയാമി വിധാനതഃ
ആർക്ക് എവിടെയാണ് അവസരം എന്നത് ക്രമമായി ഞാൻ പറയും.
ശംബരസ്യ ഗൃഹേ യാ ച ഛായാരൂപേണ സംസ്ഥിതാ 4.6.
ശംഭരന്റെ വീട്ടിൽ ഛായാരൂപത്തിൽ പാർക്കുന്നവൾ—
ഭാരതീ ശോണിതപുരേ ബാണപുത്രീ ഭവിഷ്യതി
ഭാരതി ശോണിതപുരത്തിൽ ബാണന്റെ മകളായി ജനിക്കും.
മായയാ ഗര്ഭസംകര്ഷാന്നാമ്നാ സംകര്ഷണഃ പ്രഭുഃ
മായയുടെ ശക്തിയാൽ ഗർഭം മാറ്റപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, ആ പ്രഭുവിനെ സംകർഷണൻ എന്ന് വിളിക്കും.
അര്ദ്ധാംശേനൈവ തുലസീ ലക്ഷ്മണാ രാജ കന്യകാ
തുലസീ, അർദ്ധഭാഗം കൊണ്ടു ലക്ഷ്മണയായി, രാജകുമാരിയായി ജനിക്കും.
വസുംധരാ സത്യഭാമാ ശൈബ്യാ ദേവീ സരസ്വതീ
വസുന്ധര, സത്യഭാമ, ശൈബ്യ, സരസ്വതി— ഇവർ എല്ലാവരും—
സൂര്യപത്നീ രത്നമാലാ കലയാ ച ജഗത്പ്രഭോഃ
സൂര്യന്റെ ഭാര്യയായ രത്നമാല, ലോകപ്രഭുവിന്റെ ഭാഗം കൊണ്ടാണ് അവൾ.
ദുര്ഗാംശാര്ദ്ധാജ്ജാംബവതീ മഹിഷീണാം ദശ സ്മൃതാഃ
ദുർഗ്ഗയുടെ അർദ്ധഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ജാംബവതി പത്ത് മഹിഷിമാരിൽ ഒരാളായി അറിയപ്പെടുന്നു.
കൈലാസേ ശംകരാജ്ഞാ ച ബഭൂവ പാര്വതീം പുരാ ആലിംഗനം ദേഹി കാംതേ നാസ്തി ദോഷോ മമാ ജ്ഞയാ
കൈലാസത്തിൽ ശംകരന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, പൂർവ്വം പാർവതി പറഞ്ഞു: 'പ്രിയനേ, എന്നെ അണയിക്കൂ; എന്റെ അറിവിൽ ഇതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല.'
കഥം ശിവാജ്ഞാ താം ദേവീം ബഭൂവ രാധികാപതേ
ശിവന്റെ ആജ്ഞ ആ ദേവിയിലേക്കെങ്ങനെ എത്തി, രാധികാപതേ?
ശ്വേതദ്വീപാത്സ്വയം വിഷ്ണുര്ജഗാമ ശംകരാലയേ
ശ്വേതദ്വീപിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു സ്വയം ശംകരന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി.
ദൃഷ്ട്വാ ഗണേശം മുദിതഃ സമുവാസ സുഖാസനേ 4.6.
ഗണേശനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ, ആനന്ദാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
കിരീടിനം കുംഡലിനം പീതാംബരധരം വരമ്
അവന് തലയില് കിരീടവും ചെവിയില് കുണ്ഡലവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; മനോഹരമായ പീതാംബരം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചംദനാഗുരുകസ്തൂരീകുംകുമദ്രവസംയുതമ്
അവന്റെ ശരീരം ചന്ദനം, അഗുരു, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധത്തില് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
രത്ന സിംഹാസനസ്ഥം ച പാര്ഷദൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ്
അവന് രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച സിംഹാസനത്തില് ഇരുന്നു, അനുചരന്മാര് ചുറ്റി നിന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ പാര്വതീ വിഷ്ണും പ്രസന്നവദനേക്ഷണാ
അവനെ കണ്ടു, പാര്വ്വതി വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷപൂര്വ്വം സ്നേഹപൂര്വ്വമായ കാഴ്ചകൊണ്ട് നോക്കി.
അതീവ സുന്ദരം രൂപം ദര്ശംദര്ശം പുനഃപുനഃ
അവന്റെ രൂപം അത്യന്തം മനോഹരമായതും, വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കാന് മനസ്സാക്ഷി ആകുന്നതുമായിരുന്നു.
പരമാദ്ഭുതവേഷം ച സസ്മിതാ വക്രചക്ഷുഷാ
അവന് അത്ഭുതകരമായ വേഷത്തില്, പുഞ്ചിരിയോടെ വക്രദൃഷ്ടിയോടെ നില്ക്കുന്നു.
ക്ഷണം ദദര്ശ പഞ്ചാസ്യം ശുഭ്രവര്ണം ത്രിലോചനമ്
ഒരു നിമിഷം അവള് അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള, വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള, മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളവനെ കണ്ടു.
ക്ഷണം ദദര്ശ ശ്യാമം തമേകാസ്യം ച ദ്വിലോചനമ്
മറ്റൊരു നിമിഷം, അവള് കറുത്ത നിറമുള്ള, ഒരു മുഖവും രണ്ട് കണ്ണുകളും ഉള്ളവനെ കണ്ടു.
മദംശാശ്ച ത്രയോ ദേവാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശ്വരാഃ 4.6.
മൂന്നു ദേവന്മാര്—ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരന്—മൂവരും ഒരേ സത്തയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
ദൃഷ്ട്വാ തം പാര്വതീ ഭക്ത്യാ പുലകാംചിതവിഗ്രഹാ
അവനെ കണ്ടപ്പോള് പാര്വ്വതി ഭക്തിയോടെ, ആനന്ദഭരിതമായ ശരീരത്തോടെ, വിസ്മയിച്ചു നിന്നു.