ജനുര്ലഭത ഗോപാശ്ച ഗോപ്യശ്ച പൃഥിവീതലേ
ഗോപ്പന്മാരും ഗോപ്പികകളും ഭൂമിയിൽ ജനനം ലഭിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ സര്വേ ദദൃശൂ രഥമുത്തമമ് 4.6.
അവിടെ ഇടയിൽ എല്ലാവരും അത്യുത്തമമായ ഒരു രഥം കണ്ടു.
ശ്വേതചാമരലക്ഷേണ ശോഭിതം ദര്പണായുതൈഃ
അത് വെള്ളയാകപ്പൂച്ചവാലുകളും അനേകം കണ്ണാടികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സദ്രത്നകലശാനാം ച സഹസ്രേണ സുശോഭിതമ്
മുത്തുകളും രത്നങ്ങളാലുള്ള ആയിരം കലശങ്ങളാൽ അതി മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
പാര്ഷദപ്രവരൈയുക്തം ശാത കുംഭമയം ശുഭമ്
പ്രധാനപ്പെട്ട സേവകരാൽ ചുമത്തിയ, ശുദ്ധമായ പൊന്നാൽ നിർമ്മിതമായ മനോഹരമായ രഥമായിരുന്നു അത്.
തത്രസ്ഥം പുരുഷം ശ്യാമം സുന്ദരം കമനീയകമ്
അതിനകത്ത് കറുത്ത വർണ്ണമുള്ള, സുന്ദരനും ആകർഷകനുമായ ഒരു പുരുഷൻ ഇരുന്നിരുന്നു.
കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
അവൻ കിരീടം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, കാതിലഭരണവും കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഹാരവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചതുര്ഭുജം സ്മേരവക്ത്രം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
നാലു കൈകളും പുഞ്ചിരിയുള്ള മുഖവും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹവാനുമായവനുമായിരുന്നു അവൻ.
ദേവീം തദ്വാമതോ രമ്യാം ശുക്ലവര്ണാം മനോഹരാമ്
അവിടെ അതിവിശിഷ്ടമായ, മനോഹരമായ, വെളുത്ത നിറമുള്ള ദേവി പ്രത്യക്ഷമായി.
ശരത്പാര്വണചംദ്രാസ്യാം ശരത്പംകജലോചനാമ്
അവളുടെ മുഖം ശരദ്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, കണ്ണുകൾ ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂവിനെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു.
വേണുവീണാഗ്രംഥഹസ്താം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരാമ്
അവളുടെ കൈകളിൽ വേണുവും വീണയും ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹത്തോടെ നിന്നു.
അപരാം ദക്ഷിണേ രമ്യാം ശതചംദ്രസമപ്രഭാമ് 4.6.
വലതുവശത്ത് മറ്റൊരു മനോഹരിയായ ദേവി നൂറ് ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെ ദീപ്തിയോടെ നിലകൊണ്ടു.
സദ്രത്നകുണ്ഡലാഭ്യാം ച സുകപോലവിരാജി താമ്
വിലയേറിയ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ച അവളുടെ കവിളുകൾ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.
അമൂല്യരത്നകേയൂരകരകംകണശോഭിതാമ്
അവൾ അമൂല്യമായ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കൈവളകളും കങ്കണങ്ങളും ധരിച്ച് തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.
മണീംദ്രകിംകിണീയുക്തമധ്യദേശസമന്വിതാമ്
അവളുടെ നടുവിൽ ഉത്തമമായ മാണിക്യങ്ങളും മണികൾ ഘനിച്ച കിംകിണികളും അണിയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
പ്രഫുല്ല മാലതീമാലാസംയുക്തകബരീയുതാമ്
അവളുടെ മുടിയിൽ പുഷ്പിച്ച മല്ലികാമാല അണിയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
കസ്തൂരീബിംദുസംയുക്തസിന്ദുരതിലകാന്വിതാമ്
കസ്തൂരി ചിഹ്നവും ചുവന്ന ചന്ദനത്തിലും തിലകവും അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
സഹസ്രദലസംസക്തലീലാകമലസംയുതാമ്
ആയിരം ദളങ്ങളുള്ള താമരയുമായി ചേർന്ന ഒരു ലീലാതാമര അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
അവരുഹ്യ രഥാത്തൂര്ണ സസ്ത്രീകഃ സഹപാര്ഷദഃ
അവൻ തൻ്റെ ഭാര്യയെയും അനുചരന്മാരെയും കൂട്ടി രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി.
ദേവാ ഗോപ്യശ്ച ഗോപാശ്ച തസ്ഥുഃ പ്രാംജലയോ മുദാ
ദേവന്മാരും ഗോപികളും ഗോപ്പന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ കൈകൂപ്പി നിന്നു.
ഗത്വാ നാരായണോ ദേവോ വിലീനഃ കൃഷ്ണവിഗ്രഹേ
അവിടെ എത്തിയശേഷം നാരായണൻ കൃഷ്ണന്റെ രൂപത്തിൽ ലയിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ശാതകുംഭമയാദ്രഥാത് 4.6.
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ നിന്ന് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു—
ആജഗാമ ചതുര്ബാഹുര്വനമാലാവിഭൂഷിതഃ
നാലു കൈകളും കാട്ടി, വനമാല അണിഞ്ഞ്, അവൻ അവിടെ എത്തി.
സര്വാലംകാരശോഭാ ഢ്യഃ സൂര്യകോടിസമപ്രഭഃ
സകലാഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച്, കോടിയോളം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെ ദീപ്തിയോടെ അവൻ നിലകൊണ്ടു.
സംവിലീനേ ഹരേരംഗേ ശ്വേതദ്വീപനിവാസിനി
ഹരിയിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ, ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്ന അവൾ—
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശോ നാമ്നാ സംകര്ഷണഃ സ്മൃതഃ
ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയുള്ള രൂപം; സങ്കർഷണൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ആഗതം തുഷ്ടുവുഃ സര്വേ ദൃഷ്ട്വാ തം വിഷ്ണുവി ഗ്രഹമ്
അവിടെ വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപത്തിൽ那个 ഗ്രഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും വന്ദിച്ചു.
സഹസ്രമൂര്ധാ ഭക്ത്യാ ച പ്രണനാമ ച നാരദ
ആയിരം തലകളുള്ളവനും ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചു, നാരദനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
ലീനോഽഹം കൃഷ്ണപാദാബ്ജേ ബഭൂവ ഫാല്ഗുനോഽവരഃ
ഞാൻ കൃഷ്ണന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ലയിച്ചു; ഫാൽഗുനൻ വിനയത്തോടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവാ ദദൃശൂ രഥമുത്തമമ്
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അത്യുത്തമമായ ഒരു രഥം കണ്ടു.