അതോ വിപശ്ചിതഃ സര്വേ ദാസ്യം വാംഛംതി നോ വരമ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ജ്ഞാനികളും എനിക്ക് ദാസ്യമായിരിക്കുക എന്നതേ ആശിക്കുന്നു, മറ്റേതെങ്കിലും വരമല്ല.
ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധി ഭയം ച യമയാതനാ 4.6.
ജനനം, മരണം, വയസ്സാകല്, രോഗം, ഭയം, യമന്റെ പീഡനങ്ങള്—
ഭക്താ ന ലിപ്താഃ പാപേഷു പുണ്യേഷു സര്വക ര്മിണഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാര് എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ചെയ്താലും പാപത്തിലും പുണ്യത്തിലും അകപ്പെടുന്നില്ല.
അഹം പ്രാണശ്ച ഭക്താനാം ഭക്താഃ പ്രാണാ മമാപി ച
എന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ജീവന് ഞാനാണ്; ഭക്തന്മാര് എന്റെ ജീവനും തന്നെയാണ്.
ചക്രം സുദര്ശനം നാമ ഷോഡശാരം സുതീക്ഷ്ണകമ്
സുദര്ശനം എന്ന ചക്രം പതിനാറ് അരംകൊണ്ട് അത്യന്തം മൂര്ച്ചയോടെയാണ്.
ഭക്താന്തികേ തു തച്ചക്രം ദത്ത്വാ രക്ഷാര്ഥമീപ്സിതമ്
ഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കാനായി ആ ചക്രം അവരോടു ചേര്ത്തു നല്കുന്നു.
ന മേ സ്വാസ്ഥ്യം ച വൈകുംഠേ ഗോലോകേ രാധികാംതികേ
വൈകുണ്ഠത്തിലും ഗോലോകത്തിലും രാധികയുടെ അടുത്തും എനിക്ക് സുഖം ഇല്ല.
പ്രാണേഭ്യഃ പ്രേയസീ രാധാ സ്ഥിതോരസി ദിവാനിശമ്
എന്റെ ജീവന്തന്നേക്കാള് പ്രിയപ്പെട്ട രാധാ, പകലും രാത്രിയും എന്റെ നെഞ്ചില് വസിക്കുന്നു.
ഭക്തദത്തം ച യദ്ദ്രവ്യം ഭക്ത്യാ ഽശ്നാമി സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരുടെ യജമാനന്മാരേ, ഭക്തന്മാര് ഭക്തിയോടെ നല്കുന്ന എന്തും ഞാന് ഭക്തിയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീപുത്രസ്വജനാംസ്ത്യക്ത്വാ ധ്യായംതേ മാമഹര്നിശമ്
ഭാര്യയെയും മക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ പകലും രാത്രിയും എന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
ദുഷ്ടാ യദാ മേ ഭക്താനാം ബ്രാഹ്മണാനാം ഗവാമപി
ദുഷ്ടന്മാർ എന്റെ ഭക്തന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പോലും പശുക്കളെയും ദോഷം ചെയ്യുമ്പോൾ,
തഥാഽചിരം തേ നശ്യംതി യഥാ വഹ്നൌ തൃണാനി ച 4.6.
അവരെ തീയിൽ പുല്ല് കത്തുന്നതുപോലെ ഉടൻ നശിപ്പിക്കും.
യാസ്യാമി പൃഥിവീം ദേവാ യാത യൂയം സ്വമാലയമ്
ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പോകുന്നു; ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വസ്ഥലങ്ങളിൽ തിരിച്ചുപോകൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥോ ഗോപാനാ ഹൂയ ഗോപികാഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ഗോപ്പന്മാരെയും ഗോപ്പികകളെയും വിളിച്ചു.
ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ശൃണുത യാത നംദവ്രജം പരമ്
ഗോപ്പന്മാരേ, ഗോപ്പികകളേ, കേൾക്കൂ; നിങ്ങൾ നന്ദന്റെ ഉത്തമ വ്രജത്തിലേക്ക് പോകൂ.
വൃഷഭാനുപ്രിയാ സാധ്വീ നംദഗോപകലാവതീ
അവിടെ വൃഷഭാനുവിന്റെ പ്രിയയും സദ്ഗുണസമ്പന്നയുമായ നന്ദഗോപന്റെ പുത്രിയാണ്.
പിതൄണാം മാനസീ കന്യാ ധന്യാ മാന്യാ ച യോഷിതാമ്
അവൾ പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രിയാണു്, സ്ത്രീകളിൽ ഭാഗ്യശാലിയും ആദരണീയയുമാണ്.
തസ്യാ ഗൃഹേ ജന്മ ലഭ ശീഘ്രം നംദവ്രജം വ്രജ
നീ അവളുടെ വീട്ടിൽ വേഗത്തിൽ ജനനം പ്രാപിച്ച് നന്ദന്റെ വ്രജത്തിലേക്ക് പോകണം.
ത്വം മേ പ്രാണാധികാ രാധേ തവ പ്രാണാധികോഽപ്യഹമ്
രാധേ, നീ എനിക്ക് ജീവനിലും പ്രിയയാളാണ്; ഞാൻ നിനക്കു് നിന്റെ ജീവനിലും പ്രിയനാണ്.
ശ്രുത്വൈവം രാധികാ തത്ര രുരോദ പ്രേമവിഹ്വലാ
ഇതുകേട്ട രാധിക അവിടെ പ്രേമഭാവത്തിൽ ആകുലയായി കരയുകയായിരുന്നു.
ജനുര്ലഭത ഗോപാശ്ച ഗോപ്യശ്ച പൃഥിവീതലേ
ഗോപ്പന്മാരും ഗോപ്പികകളും ഭൂമിയിൽ ജനനം ലഭിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ സര്വേ ദദൃശൂ രഥമുത്തമമ് 4.6.
അവിടെ ഇടയിൽ എല്ലാവരും അത്യുത്തമമായ ഒരു രഥം കണ്ടു.
ശ്വേതചാമരലക്ഷേണ ശോഭിതം ദര്പണായുതൈഃ
അത് വെള്ളയാകപ്പൂച്ചവാലുകളും അനേകം കണ്ണാടികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സദ്രത്നകലശാനാം ച സഹസ്രേണ സുശോഭിതമ്
മുത്തുകളും രത്നങ്ങളാലുള്ള ആയിരം കലശങ്ങളാൽ അതി മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
പാര്ഷദപ്രവരൈയുക്തം ശാത കുംഭമയം ശുഭമ്
പ്രധാനപ്പെട്ട സേവകരാൽ ചുമത്തിയ, ശുദ്ധമായ പൊന്നാൽ നിർമ്മിതമായ മനോഹരമായ രഥമായിരുന്നു അത്.
തത്രസ്ഥം പുരുഷം ശ്യാമം സുന്ദരം കമനീയകമ്
അതിനകത്ത് കറുത്ത വർണ്ണമുള്ള, സുന്ദരനും ആകർഷകനുമായ ഒരു പുരുഷൻ ഇരുന്നിരുന്നു.
കിരീടിനം കുണ്ഡലിനം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
അവൻ കിരീടം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, കാതിലഭരണവും കാട്ടുപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഹാരവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ചതുര്ഭുജം സ്മേരവക്ത്രം ഭക്താനുഗ്രഹകാതരമ്
നാലു കൈകളും പുഞ്ചിരിയുള്ള മുഖവും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹവാനുമായവനുമായിരുന്നു അവൻ.
ദേവീം തദ്വാമതോ രമ്യാം ശുക്ലവര്ണാം മനോഹരാമ്
അവിടെ അതിവിശിഷ്ടമായ, മനോഹരമായ, വെളുത്ത നിറമുള്ള ദേവി പ്രത്യക്ഷമായി.
ശരത്പാര്വണചംദ്രാസ്യാം ശരത്പംകജലോചനാമ്
അവളുടെ മുഖം ശരദ്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും, കണ്ണുകൾ ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂവിനെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു.