മഹത്ക്ഷുദ്രം ച യത്കര്മ സര്വം കാലകൃതം സുരാഃ
വലിയതും ചെറുതുമായ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും, ദേവന്മാരേ, കാലം കൊണ്ടാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.
പരിപക്വഫലാഃ കാലേ കാലേ പക്വഫലാന്വിതാഃ 4.6.
തക്ക സമയത്ത് പഴങ്ങൾ പാകം ചെയ്യും; ഓരോ സമയത്തും പാകംചെയ്ത പഴങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സ്വകര്മഫലനിഷ്ഠം ച സര്വകാലേഽപ്യുപസ്ഥിതമ്
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാസമയത്തും സന്നിധിയിലാണ്.
കാലേ കാര്യവശാത്സര്വേ ഭവംത്യേവാപ്രിയാഃ പ്രിയാഃ
സമയത്തിന്റെ ഗതിക്രമത്തിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇഷ്ടമായോ അനിഷ്ടമായോ മാറുന്നു.
സ്വകര്മഫലപാകേന സര്വേ കാലവശം ഗതാഃ
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം പാകംചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധീനരാവുന്നു.
പൃഥിവ്യാം തത്ക്ഷണേനൈവ സപ്തമന്വതരം ഗതമ്
അന്നേ ആ നിമിഷം ഭൂമിയിൽ ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടം കടന്നുപോയി.
കാലചക്രം ഭ്രമത്യേവ മദീയം ച ദിവാനിശമ്
കാലചക്രം പകൽരാത്രി എന്നിങ്ങനെ എപ്പോഴും തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ എന്റെ കാലവും.
കീര്തിഃ പൃഥ്വ്യാം പുണ്യമദ്യ കഥാമാത്രാവശേഷിതമ്
ഇന്ന് ഭൂമിയിലെ കീർത്തിയും പുണ്യവും കഥകളായി മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
ബഭൂവുര്ബഹവോ ഭൂമൌ മഹാബല പരാക്രമാഃ
ഭൂമിയിൽ അനേകം ശക്തിയും വീരതയും ഉള്ളവർ ഉദിച്ചുവന്നു.
ഉപസ്ഥിതോഽപി കാലോഽയം വാതോ വാതി നിരംതരമ്
കാലം എത്തിയിട്ടും കാറ്റ് തുടർച്ചയായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യാധയഃ സംതി ദേഹേഷു മൃത്യുശ്ചരതി ജംതുഷു
ദേഹങ്ങളിൽ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും, ജീവികളിൽ മരണൻ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണ്യനിഷ്ഠാ വിപ്രാശ്ച തപോനിഷ്ഠാസ്തപോധനാഃ 4.6.
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും, തപസ്സുകാർ തപസ്സിൽ അഭിരതരുമായി തപസ്സിന്റെ സമ്പത്തുള്ളവരുമാണ്.
തേ സര്വേ മദ്ഭയാദ്ഭീതാഃ സ്വകര്മധര്മതത്പരാഃ
അവരൊക്കെയും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി ഭയത്തോടെ തങ്ങളുടെ കര്മ്മങ്ങളിലും ധര്മങ്ങളിലും അർപ്പിതരായി കഴിയുന്നു.
ദേവാഃ കാലസ്യ കാലോഽഹം വിധാതാ ധാതുരേവ ച
ദേവന്മാരേ, കാലത്തിനും കാലമായത് ഞാനാണ്, സൃഷ്ടാവും സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയും ഞാനാണ്.
മമാജ്ഞയാഽയം സംഹര്താ നാമ്രാ തേന ഹരഃ സ്മൃതഃ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇഹലോകത്തെ സംഹരിക്കുന്നത് അവനാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഹരന് എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ബ്രഹ്മാദിതൃണപര്യന്തം സര്വേഷാമഹമീശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാവില് നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം, എല്ലാവരുടെയും യജമാനന് ഞാനാണ്.
അഹം യാന്സംഹരിഷ്യാമി കസ്തേഷാമപി രക്ഷിതാ
ഞാന് ആരെയെങ്കിലും സംഹരിക്കാന് തീരുമാനിച്ചാല്, അവരെ ആര് രക്ഷിക്കാനാകും?
സര്വേഷാമപി സംഹര്താ സ്രഷ്ടാ പാതാഽഹമേവ ച
എല്ലാവരുടെയും സംഹാരകനും സ്രഷ്ടാവും രക്ഷകനും ഞാനൊന്നാണ്.
ഭക്താ മമാനുഗാ നിത്യം മത്പാദാര്ചനതത്പരാഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാര് എപ്പോഴും എന്നെ അനുസരിച്ച്, എന്റെ പാദങ്ങള് ആരാധിക്കുന്നതില് മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
സര്വേ നശ്യംതി ബ്രഹ്മാണ്ഡേ പ്രഭവംതി പുനഃപുനഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലെ എല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും നശിക്കുകയും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതോ വിപശ്ചിതഃ സര്വേ ദാസ്യം വാംഛംതി നോ വരമ്
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ജ്ഞാനികളും എനിക്ക് ദാസ്യമായിരിക്കുക എന്നതേ ആശിക്കുന്നു, മറ്റേതെങ്കിലും വരമല്ല.
ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധി ഭയം ച യമയാതനാ 4.6.
ജനനം, മരണം, വയസ്സാകല്, രോഗം, ഭയം, യമന്റെ പീഡനങ്ങള്—
ഭക്താ ന ലിപ്താഃ പാപേഷു പുണ്യേഷു സര്വക ര്മിണഃ
എന്റെ ഭക്തന്മാര് എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ചെയ്താലും പാപത്തിലും പുണ്യത്തിലും അകപ്പെടുന്നില്ല.
അഹം പ്രാണശ്ച ഭക്താനാം ഭക്താഃ പ്രാണാ മമാപി ച
എന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ ജീവന് ഞാനാണ്; ഭക്തന്മാര് എന്റെ ജീവനും തന്നെയാണ്.
ചക്രം സുദര്ശനം നാമ ഷോഡശാരം സുതീക്ഷ്ണകമ്
സുദര്ശനം എന്ന ചക്രം പതിനാറ് അരംകൊണ്ട് അത്യന്തം മൂര്ച്ചയോടെയാണ്.
ഭക്താന്തികേ തു തച്ചക്രം ദത്ത്വാ രക്ഷാര്ഥമീപ്സിതമ്
ഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കാനായി ആ ചക്രം അവരോടു ചേര്ത്തു നല്കുന്നു.
ന മേ സ്വാസ്ഥ്യം ച വൈകുംഠേ ഗോലോകേ രാധികാംതികേ
വൈകുണ്ഠത്തിലും ഗോലോകത്തിലും രാധികയുടെ അടുത്തും എനിക്ക് സുഖം ഇല്ല.
പ്രാണേഭ്യഃ പ്രേയസീ രാധാ സ്ഥിതോരസി ദിവാനിശമ്
എന്റെ ജീവന്തന്നേക്കാള് പ്രിയപ്പെട്ട രാധാ, പകലും രാത്രിയും എന്റെ നെഞ്ചില് വസിക്കുന്നു.
ഭക്തദത്തം ച യദ്ദ്രവ്യം ഭക്ത്യാ ഽശ്നാമി സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരുടെ യജമാനന്മാരേ, ഭക്തന്മാര് ഭക്തിയോടെ നല്കുന്ന എന്തും ഞാന് ഭക്തിയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീപുത്രസ്വജനാംസ്ത്യക്ത്വാ ധ്യായംതേ മാമഹര്നിശമ്
ഭാര്യയെയും മക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ പകലും രാത്രിയും എന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.