ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യാം ശരത്പംകജലോചനാമ്
അൽപം പുഞ്ചിരിയോടെ, പ്രസന്നമായ മുഖം, ശരത്കാലത്തിലെ താമരപ്പൂവിനെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ.
ബംധുജീവപ്രഭാമുഷ്ടാധരൌഷ്ഠരു ചിരാനനാമ് 4.6.
ബന്ധുജീവപൂവിന്റെ ചുവപ്പ് നിറമുള്ള അധരങ്ങൾ, മനോഹരമായ മുഖം, പ്രകാശമുള്ള ആനനം.
മണീംദ്രാണാം പ്രഭാമോഷനഖരാജിവിരാജിതാമ്
പ്രധാന രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ ദീപ്തമായും, രത്നരാജാവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ഭാസുരമായും.
അമൂല്യരത്നസാരാണാം രശനാശ്രോണിഭൂഷിതാമ്
അമൂല്യമായ രത്നങ്ങളുടെ സാരമായ കച്ചയാൽ അരയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായി.
മഹാമണീംദ്രസാരാണാം കിങ്കിണീമധ്യസംയുതാമ്
വലിയ രത്നങ്ങൾ ചേർത്ത കച്ചയിൽ നടുവിൽ കിംകിണികൾ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
രത്നേംദ്രസാരരചിതകപോലോജ്ജ്വലകുണ്ഡലാമ്
പ്രധാന രത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ച കുണ്ഡലങ്ങൾ കവിളുകൾ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
ഖഗേംദ്രചംചുനാസാഗ്ര ഗജേംദ്രമൌക്തികാന്വിതാമ്
പക്ഷിരാജാവിന്റെ കൊക്കുപോലെയുള്ള മൂക്കിന്റെ അറ്റത്ത്, ആനരാജാവിന്റെ മുത്ത് അലങ്കാരമായി.
മാലയാ കൌസ്തുഭേംദ്രാണാം വക്ഷഃസ്ഥലസുശോഭിതാമ്
കൗസ്തുഭം രത്നങ്ങളുടെ മാല നെഞ്ചിൽ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രത്നാംഗുലീയ നികരൈഃ കരാംഗുലിവിഭൂഷിതാമ്
രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ വളകളാൽ വിരൽതുമ്പുകൾ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സൂക്ഷ്മസൂത്രാകൃതൈ രമ്യൈര്ഭൂഷിതാ ശംഖഭൂഷണൈഃ
സൂക്ഷ്മമായ നൂലിൽ നിർമ്മിച്ച മനോഹരമായ ശംഖഭൂഷണങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രതപ്തസ്വര്ണവര്ണാഭാമാച്ഛാദ്യ ചാരുവിഗ്രഹാമ്
ശുദ്ധമായ പൊന്നിന്റെ നിറംപോലുള്ള പ്രകാശം അവളുടെ മനോഹരമായ ദേഹത്തെ മൂടുന്നു.
ഭൂഷിതാം ഭൂഷണൈഃ സര്വൈഃ സൌംദര്യേണ വിഭൂഷിതൈഃ തുഷ്ടുവുസ്തേ സുരാഃ സര്വേ പൂര്ണസര്വമനോരഥാഃ।।4.6.
എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച്, സൗന്ദര്യത്തിൽ സമ്പന്നയായി; എല്ലാ ദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെട്ട് അവളെ സ്തുതിച്ചു.
തവ ചരണസരോജേ മന്മനശ്ചംചരീകോ ഭ്രമതു സതതമീശ പ്രേമഭക്ത്യാ സരോജേ
നാഥാ, എന്റെ മനസ്സ് ഒരു തേനീച്ചപോലെ പ്രേമഭക്തിയോടെ നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ എപ്പോഴും സഞ്ചരിക്കട്ടെ.
വിഷയമതിവിനിംദ്യം സൃഷ്ടിസംഹാരരൂപമപനയ തവ ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിംദേ
സമസ്ത വിഷയങ്ങൾക്കും സൃഷ്ടിക്കും ലയത്തിനും വിട്ടുവിടുമ്പോൾ, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ ഭക്തി എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
തവ നിജജനസാര്ദ്ധം സംഗമോ മേ മദീശ ഭവതു വിഷയബംധച്ഛേദനേ തീക്ഷ്ണഖങ്ഗഃ। തവ ചരണസരോജേ സ്ഥാനദാനൈകഹേതുര്ജനുഷി ജനുഷി ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ
എൻ പ്രഭോ, നിന്റെ ഭക്തന്മാരോടൊപ്പം എനിക്ക് സദാ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കണമേ. അതു ലോകബന്ധങ്ങളെ വെട്ടിമുറിക്കാനുള്ള കത്തിപോലെ ശക്തമായിരിക്കട്ടെ. ജന്മംതോറും നിന്റെ പാദപങ്കജങ്ങളിൽ ഭക്തി എനിക്ക് നൽകണമേ, കാരണം നിന്റെ പാദസേവനമാണ് അതിൽ സ്ഥാനം ലഭിക്കാൻ ഏക കാരണം.
ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ പരിപൂര്ണൈകസാനസാഃ
ഇങ്ങനെ സ്തുതി അർപ്പിച്ച ശേഷം അവർ പൂർണ്ണ സംതൃപ്തരായി.
സുരാണാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ താനു വാച കൃപാനിധിഃ
ദേവന്മാരുടെ സ്തുതി കേട്ടു, കരുണാസാഗരൻ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
ശിവാശ്രയാണാം കുശലം പ്രഷ്ടും യുക്തം ന സാംപ്രതമ്
ശിവനിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചവരുടെ ക്ഷേമം ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
നിശ്ചിംതാ ഭവതാത്രൈവ കാ ചിംതാ വോ മയി സ്ഥിതേ
ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ആശങ്കയും വേണ്ട. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് പേടിയുണ്ട്?
യുഷ്മാകം യമഭിപ്രായം സര്വം ജാനാമി നിശ്ചിതമ്
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഉദ്ദേശങ്ങളും ഞാൻ നന്നായി അറിയുന്നു.
മഹത്ക്ഷുദ്രം ച യത്കര്മ സര്വം കാലകൃതം സുരാഃ
വലിയതും ചെറുതുമായ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും, ദേവന്മാരേ, കാലം കൊണ്ടാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.
പരിപക്വഫലാഃ കാലേ കാലേ പക്വഫലാന്വിതാഃ 4.6.
തക്ക സമയത്ത് പഴങ്ങൾ പാകം ചെയ്യും; ഓരോ സമയത്തും പാകംചെയ്ത പഴങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സ്വകര്മഫലനിഷ്ഠം ച സര്വകാലേഽപ്യുപസ്ഥിതമ്
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാസമയത്തും സന്നിധിയിലാണ്.
കാലേ കാര്യവശാത്സര്വേ ഭവംത്യേവാപ്രിയാഃ പ്രിയാഃ
സമയത്തിന്റെ ഗതിക്രമത്തിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇഷ്ടമായോ അനിഷ്ടമായോ മാറുന്നു.
സ്വകര്മഫലപാകേന സര്വേ കാലവശം ഗതാഃ
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം പാകംചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ അധീനരാവുന്നു.
പൃഥിവ്യാം തത്ക്ഷണേനൈവ സപ്തമന്വതരം ഗതമ്
അന്നേ ആ നിമിഷം ഭൂമിയിൽ ഏഴാമത്തെ മനുവിന്റെ കാലഘട്ടം കടന്നുപോയി.
കാലചക്രം ഭ്രമത്യേവ മദീയം ച ദിവാനിശമ്
കാലചക്രം പകൽരാത്രി എന്നിങ്ങനെ എപ്പോഴും തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ എന്റെ കാലവും.
കീര്തിഃ പൃഥ്വ്യാം പുണ്യമദ്യ കഥാമാത്രാവശേഷിതമ്
ഇന്ന് ഭൂമിയിലെ കീർത്തിയും പുണ്യവും കഥകളായി മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
ബഭൂവുര്ബഹവോ ഭൂമൌ മഹാബല പരാക്രമാഃ
ഭൂമിയിൽ അനേകം ശക്തിയും വീരതയും ഉള്ളവർ ഉദിച്ചുവന്നു.
ഉപസ്ഥിതോഽപി കാലോഽയം വാതോ വാതി നിരംതരമ്
കാലം എത്തിയിട്ടും കാറ്റ് തുടർച്ചയായി വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.