ആ സ്ത്രീയുടെ വിശാലമായ കവിളുകളും ഭാരമുള്ള കാൽഭാഗവും നിറഞ്ഞ മുലകളും അവളെ അത്ഭുതകരമായ ദേഹധാരിണിയാക്കി. അവളെ അങ്ങനെയൊരു രൂപത്തിൽ കണ്ട ദേവന്മാർ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി. ഈ സമയം സൗതി പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ അത്ഭുതംകൊണ്ടു മാലാവതിയുടെ ആലയം, പരമമംഗളദായിനിയായ മാലാവതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തി. ദേവന്മാരെ കണ്ട മാലാവതി, വ്രതനിഷ്ഠയുള്ളവളായി, അവർക്കു വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ അവിടെയൊരു ബ്രാഹ്മണബാലൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൻ കയ്യിൽ ദണ്ഡവും കുടയും പിടിച്ചു, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, തിളങ്ങുന്ന തിലകം ധരിച്ചവനായിരുന്നു. അവന്റെ ശരീരം മുഴുവനും ചന്ദനത്താൽ അണിയിച്ചിരുന്നതും ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. അവൻ അവിടെയുള്ള സഭയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രൻ ഇരിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു അവന്റെ സാന്നിധ്യം. അവൻ അവിടെ പ്രസ്താവിച്ചു: ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ സൃഷ്ടികർത്താവ് എങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു? ഇവിടെ സർവശക്തനായ ശംഭു തന്നെ സർവ്വലോകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും എങ്ങനെ ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു? മാലാവതി, നിഷ്പാപയായവളേ, നിന്റെ മടിയിൽ അത്യന്തം ഉണങ്ങിയ ഒരു ശവം കിടക്കുന്നു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹർഷി സഭയിൽ മൗനമായി. മാലാവതി പറഞ്ഞു: പൂവും വെള്ളവും അർപ്പിക്കുന്നവനാൽ ദേവന്മാർക്കും ഹരിക്കും സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നു. പ്രഭോ, ദുഃഖത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ അപേക്ഷ ശ്രദ്ധിക്കണമേ. ഞാൻ ഉപബർഹണന്റെ ഭാര്യയും ചിത്രരഥന്റെ മകളും ആകുന്നു. ദിവ്യമായ ലക്ഷം വർഷങ്ങൾ ആകർഷകമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഞാൻ ജീവിച്ചു. പ്രിയനേ, പുണ്യവതികളായ സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം മറ്റെല്ലാ സ്ത്രീകളുടേതിലും വലിയതാണ്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. അപ്രതീക്ഷിതമായി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപത്താൽ എന്റെ ഭർത്താവ് ജീവൻ വിട്ടു. ഭൂമിയിൽ എല്ലാവരും ഓരോരുത്തരുടേയും കര്മങ്ങള് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സന്തോഷം, ദു:ഖം, ഭയം, വ്യസനം, കഷ്ടം എന്നിവ മനുഷ്യരുടെ കര്മഫലങ്ങളാണ്. ദേവന്മാരേ, കര്മഫലങ്ങൾ നല്കുന്നവരായ നിങ്ങളാണ്. ദേവന്മാരേക്കാൾ വലിയ സുഹൃത്ത് ആരുമില്ല, ദേവന്മാരേക്കാൾ ശക്തൻ ആരുമില്ല. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ തിരികെ കിട്ടാനായി ദേവന്മാരോടു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ എനിക്ക് പ്രിയനായ ഭർത്താവിനെ തിരികെ നൽകുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരെ ഭയാനകവും തടയാനാവാത്തതുമായ ശാപം ഉച്ചരിക്കും. ഇങ്ങനെ ദുഃഖത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട മാലാവതി ദേവസഭയിൽ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: കര്ഷകൻ പോലെ മനുഷ്യർക്കു ധാന്യങ്ങൾ ഉടൻ ലഭിക്കുന്നതല്ല, ദീർഘകാലത്തിനു ശേഷമാണ് അവ പാകമാകുന്നത്. ഗൃഹസ്ഥൻ കര്ഷകന്റെ സഹായത്തോടെ ക്ഷത്രിയന്റെ വയലിൽ വിത്ത് വിതറിയാൽ, സമയമായാൽ അത് പാകമാകും, സമയമായാൽ ഗൃഹസ്ഥന് അത് ലഭിക്കും. ഈ ലോകത്തിൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ ഗൃഹസ്ഥൻ എട്ടു തരത്തിലുള്ള വിത്തുകൾ വിതയ്ക്കുന്നു. പുണ്യഭൂമിയിൽ ദീർഘകാല തപസ്സു ചെയ്തവൻ ഫലങ്ങൾ കൈവരിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വായിൽ, ഉത്തമമായ വയലിൽ, കൃഷിചെയ്യാത്ത ഭൂമിയിലും, ഗുണം, സൗന്ദര്യം, അധികാരം, ധനം എന്നിവയൊന്നും പുത്രനല്ല. പ്രകൃതിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവൻ ജന്മംതോറും അചഞ്ചലമായ ഐശ്വര്യവും പുത്രന്മാരും മുമുഖ്ഷുക്കളും ഭൂമി, ധനം, സന്താനങ്ങൾ എന്നിവയും നേടുന്നു. ശിവസ്വരൂപിയായ, മംഗളദായിയായ, മംഗളകാരിയായ ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവൻ ജന്മംതോറും ജ്ഞാനവും വിവേകവും കവിതാപാടവവും പുത്രന്മാരും മുമുഖ്ഷുക്കളും പരമ ഐശ്വര്യവും നേടുന്നു. ബ്രഹ്മാവിനെ ആരാധിക്കുന്നവനും പുത്രസമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും പ്രാപിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ദേവന്മാരുടെയും മഹർഷിയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ, മാലാവതിയുടെ ദുഃഖവും പ്രാർത്ഥനയും, ബ്രാഹ്മണബാലന്റെ ഉപദേശങ്ങളും അവിടെ പ്രസരിച്ചു.