ഈ ഭാഗ്യപ്രദമായ അധ്യായം എവിടെയുണ്ടായാലും ആ വീട്ടിൽ ഐശ്വര്യവും അനുഗ്രഹവും നിലനിൽക്കും. യാത്രയ്ക്കിടയിലോ, പുണ്യദിനങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ഈ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർക്കും അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ഇപ്പോൾ നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും കൂടെ ചേർന്ന് അദ്ഭുതമായ ഒരു സഭയിൽ അദ്ദേഹം വാസം ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലതുവശത്ത് ശങ്കരനും ഇടതുവശത്ത് ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവും ഇരുന്നു. സമീപത്തായി ധർമ്മദേവൻ, സൂര്യൻ, ഇന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴവിടെ നർത്തകരുടെ സംഘങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു; ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും സംഗീതം ആലപിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ശങ്കരന്റെ പുത്രനെ ദർശിക്കാനായി, അത്യന്ത谅 വിനയപൂർവമായ മുഖവും, അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു ദിവ്യപുരുഷൻ അവിടെ എത്തിയത്. തപസ്സിന്റെ ഫലം നേടണമെന്നാഗ്രഹംകൊണ്ടു ദീപം പോലെ പ്രകാശമാനമായ അവൻ, വിഷ്ണുവിനും ബ്രഹ്മാവിനും ശിവനും ധർമ്മനും രവിക്കും മറ്റു ദേവന്മാർക്കും വിനയപൂർവം പ്രണാമം ചെയ്തു. ശിവനോടു സമമായ ശക്തിയുള്ളവൻ പ്രധാനവാതിലിലേക്കു സമീപിച്ചു. ശനിശ്ചരൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവും മഹർഷിമാരും നേതൃത്വം നൽകുന്ന ദേവന്മാരുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം, ദയവായി പാര്വതിദേവിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോകാൻ അനുമതി തരണമേ. വിശാലാക്ഷൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: അമ്മയുടെ അനുമതിയില്ലാതെ ഞാൻ കടന്നു പോകാൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം അകത്തേക്ക് കടന്നു. ശനി അകത്ത് പ്രവേശിച്ച്, കഴുത്തു താഴ്ത്തി വിനയപൂർവം നമസ്കരിച്ചു. അവിടെ, അഞ്ചു ശ്വേതചാമരങ്ങൾ വീശുന്ന സഖികളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്ന ദേവി, അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചും രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും ഭസ്മം പൂശിയും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യപുത്രനായ ശനി വിനയപൂർവം നമസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതറിഞ്ഞ ദുർഗാദേവി ഉടൻ അവനോട് ചോദിച്ചു: “ഗ്രഹാധിപതിയായോ, നീ എനിക്ക് നോക്കിയില്ല; ഈ ബാലനെയും നോക്കിയില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ?” ശനി മറുപടി പറഞ്ഞു: “ദേവി, ഒരാളുടെ സദ്ഗതി ദുർഗതി എന്നിവയെല്ലാം തന്റെ കർമ്മഫലമാണ്. അനന്തം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും കർമ്മഫലങ്ങൾ നശിക്കാറില്ല. ബ്രഹ്മലോകം, ഇന്ദ്രലോകം, അർയമൻലോകം, യമലോകം എന്നിവിടങ്ങളിലോ ജനനം, കർമ്മഫലത്താലാണ്. കർമ്മം കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്കോ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്കോ പോകുന്നത്. ഒരാളുടെ കർമ്മം കൊണ്ടാണ് സൗന്ദര്യവും, രോഗവും, ധനവും ദാരിദ്ര്യവും, നല്ല ഭാര്യയും നല്ല പുത്രനും, സുഖവും—all ഇങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നത്. ഇപ്പോൾ, ശങ്കരപ്രീതയായേ, ഞാൻ ഒരു രഹസ്യകഥ പറയാം. ബാല്യത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ കൃഷ്ണഭക്തനാണ്; എന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും കൃഷ്ണധ്യാനത്തിലാണ്. എന്റെ പിതാവ് എന്റെ ഭാര്യയെ ചിത്രരഥനു വിവാഹം നൽകി. ഒരു ദിവസം, അവൾ ഋതുസ്നാനത്തിന് ശേഷം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി. ഞാൻ ഹരിപാദധ്യാനത്തിൽ ലീനനായിരിക്കേ, അവൾ മോഹഭാവത്തിൽ ആകൃഷ്ടയായി. ഞാൻ അവളിലോട്ടു നോക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട് അവൾ ക്രോധത്തോടെ എന്നെ ശപിച്ചു: 'നീ എന്നെ നോക്കിയില്ല, അതുകൊണ്ട് നീ നോക്കുന്ന ഏതു വസ്തുവും നശിക്കും.' പിന്നെ ഞാൻ ധ്യാനം ഉപേക്ഷിച്ച് അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, അമ്മേ, ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളാൽ ഒന്നിനും നേരിട്ട് നോക്കാറില്ല.” ശനിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു പാര്വതി ദേവി പുഞ്ചിരിച്ചു. നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ലോകം ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയാൽ നിയന്ത്രിതമാണ്. അങ്ങനെ ദേവിയും വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ ശനിയോട് കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു. പാര്വതിദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശനി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: “ഞാൻ ഈ ബാലനെ നോക്കിയാൽ, അവനു നിർബന്ധമായും ഒരു ദോഷം സംഭവിക്കും.” അതിനാൽ, മുൻകൂട്ടി ജാഗ്രതയോടെ, ശനി ബാലനെ മാത്രം നോക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു; പാര്വതിയെ നോക്കാതിരിക്കാൻ അവൻ ഉറപ്പു വഹിച്ചു.