നാരായണന് നാരദനോട് പറഞ്ഞു: “നാരദാ, നീ ചോദിച്ച വിഷയങ്ങള് മുഴുവന് ഞാന് പറയാം; നീ അതിനായി ഉത്സുകനായിരിക്കുന്നു.” ഈ കഥ പാപങ്ങളുടെ ദുഃഖം നീക്കം ചെയ്യുകയും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതു കേള്ക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങള് ആനന്ദിപ്പിക്കുകയും, അതു എല്ലാ മംഗലവും നല്കുന്ന സാരമായതാണ്. ദേവതകള് അസുരന്മാരുടെ ഉപദ്രവത്തില് വേദനിച്ചപ്പോള്, ദേവതകളുടെ പ്രഭയില് നിന്നു ജനിച്ച ഈ കഥ പുറത്ത് വന്നതായിരുന്നു. സതീ എന്ന ദേവി, അതിന് മുമ്പ്, തന്റെ ഭര്ത്താവില് നിന്ന് അപമാനിതയായിരുന്നു. ആനന്ദത്തോടെ, ഗിരിവരന് തന്റെ മകളായ പാര്വതിയെ ശങ്കരന് നല്കി. ശിവന് സന്തോഷത്തോടെ, പൂക്കളും ചന്ദനപ്പാടും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു വിശ്രമപീഠം ഒരുക്കി. ആ ദൈവീയ കണക്കില് ആയിരം വര്ഷങ്ങളോളം, നാരദാ, ശിവന് ദുർഗയുടെ ശരീരത്തെ സ്പര്ശിച്ചപ്പോള് പ്രണയത്തില് മയങ്ങിപ്പോയി. ഹംസകളും ജലപക്ഷികളും നിറഞ്ഞ, കുയിലുകളുടെ കൂവലില് മുഴങ്ങുന്ന, മധുരസമൃദ്ധമായ പുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം കാറ്റില് പടരുന്ന ആ സ്ഥലത്ത്, ശിവനും പാര്വതിയും പ്രണയലീലയില് ഏര്പ്പെട്ടിരുന്നതു ദേവതകള് കണ്ടു, അതു കാണുമ്പോള് അവര് വലിയ ആശങ്കയിലായി. ദേവതകള് ശിവന് മുന്നില് വണങ്ങി, ബ്രഹ്മാവ് ആഗ്രഹിച്ച കഥ പറയാന് തുടങ്ങി. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "യോജനം നടക്കുമ്പോള് ശിവന് അചലനായി, ആ യോഗി അതില് നിന്ന് പിന്മാറിയില്ല." “ഹേ ലോകനാഥാ, ദമ്പതികളുടെ യോജനം അവസാനിച്ചപ്പോള്...” ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: “എന്നില് അഭയം പ്രാപിച്ചവര്ക്ക് ദുഃഖം എങ്ങിനെ ഉണ്ടാകും?” ഏത് വിധത്തിലായാലും, ആ വിത്ത് ഭൂമിയില് പതിക്കും. ശംഭുവിന്റെ വിത്ത് പാര്വതിയുടെ ഗര്ഭത്തില് വീഴുമ്പോള്, നാരായണന്റെ ആജ്ഞയോടെ, ശക്രനെ തുടങ്ങിക്കൊണ്ട് എല്ലാ ദേവതകളും, മലയുടെ ഗുഹയുടെ പുറത്തു, സമ്പന്നമായ ദേവതകള് അവിടെ എത്തി. ശക്രന്, കുബേരന്, വരുണന്, ഹുതാശനന്, യമന്, ഭാസ്കരന്, വീണ്ടും ഹുതാശനന് — അങ്ങനെ ദേവതകള് മറ്റുള്ള ദേവതകളെ ആ ലീല ഭംഗിപ്പിക്കാന് നിര്ദ്ദേശിച്ചു. വാതിലില് നില്ക്കുമ്പോള്, തല ചുരുണ്ടു, ശക്രന് മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു: “ലോകനാഥാ, ലോകത്തിലെ വിത്ത്, ഭക്തികളുടെ ഭയങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവന്...” ഹരി, പറഞ്ഞതുപോലെ, അവിടെ എത്തി; ഭാസ്കരനും അവിടെ വന്നു. ശ്രീ സൂര്യന് പറഞ്ഞു: “ദേവതകളില് ശ്രേഷ്ഠനേ, വലിയ ഭാഗ്യശാലി, പാര്വതിയുടെ ഭര്ത്താവേ, നമസ്കാരം.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സൂര്യന് ഭയത്താല് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ചന്ദ്രന് പറഞ്ഞു: “സ്വയം ആനന്ദം നല്കുന്നവന്, സ്വയം പൂര്ണ്ണമായവന്, അവന്റെ ശ്രവണവും സ്തുതിയും പവിത്രമാണ്.” പവനന് പറഞ്ഞു: “ധര്മം, അര്ത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്ന പ്രാചീന വിത്ത്-രൂപം...” ഈ സ്തുതികള് കേട്ട ശേഷം, യോഗത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവന്, ദേവതകള് വീണ്ടും ഭയത്താല് afflicted ആയതും, വീണ്ടും സ്തുതിയ്ക്ക് ഒരുക്കം ചെയ്യുന്നതും കണ്ടു. മഹേശന് ഭയവും ലജ്ജയും നിറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. അതിനുശേഷം, അതി ആനന്ദകരമായ കഥ ഞാന് പറയാം. നാരായണന് പറഞ്ഞു: “കൃപയാല്, പാര്വതിയുടെ ഭയത്തില് ദേവതകള്ക്ക് ‘പലായനം ചെയ്യൂ’ എന്ന് ശിവന് പറഞ്ഞു.” ദേവതകള് ഭയത്താല്, പാര്വതിയുടെ ഭര്ത്താവിന്റെ ശാപം ഭയന്ന്, പലയിടങ്ങളിലേക്ക് ഒളിച്ചുപോയി. ദുർഗാ വിശ്രമപീഠത്തില് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റപ്പോള്, ദേവതകളെ തന്റെ മുന്നില് കാണാനായില്ല. “ഇന്നുമുതല് ആ ദേവതകള് ശക്തിയില്ലാത്തവരാകട്ടെ,” എന്ന് ദുർഗാ പറഞ്ഞു. ശിവന്, ദുർഗയുടെ കണ്ണുകള് കോപത്തില് ചുവന്നതും, distressed ആയതും കണ്ടു.