കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ ഒരാളുടെ പുത്രന്മാർക്കും പുത്രന്മാർക്കും കീർത്തിക്കും വർദ്ധനവും ലഭിക്കുന്നു; അവൻ കൃഷ്ണനോടുള്ള ശുശ്രൂഷയും അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും പ്രാപിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള ബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ പ്രകൃതി ഖണ്ഡത്തിൽ, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ദുർഗ്ഗയുടെ കഥയിൽ, 'ബ്രഹ്മാണ്ഡ-മോഹന കവചം' എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. ശ്രീഗണേശായ നമഃ. ഗുരുവിന് നമസ്കാരം. നാരായണനും മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനും മുൻപിൽ വണങ്ങി ഞാൻ ആരംഭിക്കുന്നു. നാരദൻ ചോദിച്ചു: ഏറ്റവും ഉത്തമവും ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതുമായ, അജ്ഞന്മാർക്ക് ജ്ഞാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആവിഷ്കാരം എന്താണ്? ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത് ശ്രീഗണേശന്റെ ഭാഗം കേൾക്കാനാണ്. ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, പാവനമായ പാര്വതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ഏത് ദേവതയുടെ അംശമായാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്? ആ ബ്രഹ്മശക്തി എന്തായിരുന്നു? അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീര്യം എന്തായിരുന്നു? ലോകങ്ങളിൽ എല്ലാവരിലും ആദ്യം എങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂജ നടന്നു? പുരാണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം രഹസ്യമായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം എനിക്ക് പറയൂ; അതിനായി ഞാൻ അത്യന്തം ഉത്സാഹത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഇത് പാപങ്ങളുടെ ദു:ഖം നീക്കുകയും എല്ലാ വഴിവിലക്കുകളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് എല്ലാ മംഗളങ്ങളും നൽകുന്നതും, സാരമായതും, കേൾക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയം ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. ദേവന്മാർ അസുരന്മാരാൽ പീഡിതരായപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നാണ് ഇതിന്റെ ഉത്ഭവം. സതീ എന്ന ദേവി, പുരാതനകാലത്ത് തന്റെ ഭർത്താവിനാൽ അവഹേളിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് പർവ്വതൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകളായ പാര്വതിയെ ശങ്കരനു നൽകി. ശിവൻ പൂക്കളും ചന്ദനപ്പൂവും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കാമശയ്യ നിർമ്മിച്ചു. ദൈവങ്ങളുടെ കണക്കിൽ ആയിരം ദൈവവർഷങ്ങൾക്കാലം, നാരദാ, ശിവൻ ദുർഗയുടെ ശരീരം സ്പർശിച്ചപ്പോൾ മാത്രം പ്രേമത്തിൽ അവൻ മയങ്ങി. ഹംസകളും ജലപക്ഷികളും നിറഞ്ഞു കൂകുന്ന പൂവൻകാക്കകളും ഇടവേളകളിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഒരു സ്ഥലത്ത്, മധുരസഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളെ അണിയിച്ച കാറ്റ് പരന്നിരുന്ന ആ സ്ഥലത്ത്, അവരുടെ കാമവിലാസം കണ്ട ദേവന്മാർ വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുന്നു. അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനെ വണങ്ങി, ദേവന്മാർ ആഗ്രഹിച്ച കഥ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: സംയോജനത്തിൽ ശിവൻ അചഞ്ചലനായി നിന്നു, യോഗി പിന്മാറിയില്ല. ലോകനാഥാ, ദമ്പതികളുടെ സംയോജനം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഭാഗ്യവാൻ ശിവൻ പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ശരണം പ്രാപിച്ചവർക്കു ദു:ഖം എങ്ങനെയുണ്ടാകാം? ഏതു വിധത്തിൽ വന്നാലും ആ ബീജം ഭൂമിയിൽ വീഴും. ശംഭുവിന്റെ ബീജം പാര്വതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ, നാരായണന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇന്ദ്രൻ മുതൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും അപ്പോൾ തന്നെ പർവ്വതത്തിന്റെ പുറത്ത് എത്തി. ഇന്ദ്രനും, കുബേരനും, വരുണനും, ഹുതാശനനും, യമനും, ഭാസ്കരനും, ഹുതാശനനും വീണ്ടും, അങ്ങനെ ദേവന്മാർ മറ്റുള്ള ദേവന്മാരെയും ആനന്ദവിലാസം അവസാനിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. കതകയുടെ സമീപം തല വളഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു: ലോകനാഥാ, ലോകത്തിന്റെ ബീജം, ഭക്തരുടെ ഭയങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഹരിയും ഭാസ്കരനും അവിടേക്ക് എത്തി. ശ്രീസൂര്യൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, മഹാഭാഗ്യവാൻ, പാര്വതിയുടെ പ്രഭുവേ, നമസ്കാരം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശ്രീസൂര്യൻ ഭയത്താൽ അവിടെ നിന്ന് വിട്ടുപോയി. ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവൻ, സ്വയം പൂർണ്ണനായവൻ, അവന്റെ ശ്രവണവും സ്തുതിയും പാവനമാണ്. പവനൻ പറഞ്ഞു: ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ പ്രാചീന ബീജരൂപം.