ശ്രീപാർവതി ഭക്തിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി ചോദിച്ചു: "പാഞ്ചരാത്രം പോലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളും, യോഗികൾക്കായുള്ള യോഗശാസ്ത്രവും, സിദ്ധന്മാർക്കായുള്ള സിദ്ധശാസ്ത്രവും, അനേകം ആകർഷകമായ തന്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ രാധയുടെ മഹത്വം കുറിച്ചുള്ള പ്രശംസിതമായ കഥയും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആഗമങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അന്നേയ്ക്കു നീയും അതു അംഗീകരിച്ചിരുന്നുവല്ലോ. രാധയുടെ ഉദ്ഭവം, അവളുടെ ധ്യാനം, അവളുടെ നാമത്തിന്റെ പരമ മഹത്വം, അവളെ ആരാധിക്കാനുള്ള വിധാനം, പൂജയുടെ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന ക്രമം—ഇതെല്ലാം ആഗമങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ മുമ്പേ പറയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?" ഇങ്ങനെ ചോദിച്ച പാർവതിയുടെ ഹൃദയം ആകുലമായി. അന്നാകാശം, അഞ്ചുമുഖങ്ങളുള്ള ഭാഗ്യവാൻ, അർദ്ധശുഷ്കമായ കണ്ഠം, അധരങ്ങൾ,तालു—ഇവയോടെ നില്ക്കുമ്പോൾ, അവൾ തന്റെ ഇഷ്ടദേവനായ കൃഷ്ണനെ, ദയാസാഗരനായ അവനെ, ധ്യാനത്തിലൂടെ ഓർത്തു. അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു: "പുണ്യശ്ലോകനായ കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവ്, എന്നെ ഇതു ചൊല്ലാൻ വിലക്കി. നീ എന്റെ അർദ്ധദേഹമായിട്ടാണ് നില്ക്കുന്നത്; സാരത്തിൽ നമ്മൾ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ല. എന്റെ ഇഷ്ടദേവനായ കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയയായ രാധയുടെ കാര്യങ്ങൾ, അവളുടെ സത്യമായ കർമ്മങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു, ദുർഗേ. ഭൂതകാലവും ഭാവിയും, അതിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും ഞാൻ അറിയുന്നു. സനത്കുമാരനും, അനാദിധർമ്മവും പോലും അതറിയുന്നില്ല. നീ എന്നേക്കാൾ ശക്തയാണു ദുർഗേ, ജീവൻ പോലും ത്യജിക്കാൻ തയാറാണ്. അതുകൊണ്ട് കേൾക, ദുർഗേ, ഞാൻ ഒരു അത്ഭുത രഹസ്യം നിനക്കു പറയുന്നു." "പണ്ടൊരിക്കൽ, മനോഹരമായ വൃന്ദാവനത്തിൽ, ഗോലോകത്തിൽ, രാസമണ്ഡലത്തിനുള്ളിൽ, ഒരു അതിമനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ജഗത്തിൻറെ നാഥൻ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ആ ജാസ്മിൻ തോട്ടത്തിൽ ആനന്ദം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അപ്പോൾ, ദുർഗേ, അവൻ ഇരട്ടരൂപം സ്വീകരിച്ചു. ആ സമയത്ത്, ആനന്ദത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച രാസലീലയുടെ നാഥയായ ഒരു മനോഹരിയായ സ്ത്രീ അവിടെ ഉദിച്ചു. അഗ്നിപരിശുദ്ധമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച, കോടിയധികം പൂർണ്ണചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലും പ്രകാശിച്ച, ശുദ്ധമായ പല്ലുകളോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന, ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂവുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ളവളായിരുന്നു അവൾ. മുത്തുകളുടെ മാല ധരിച്ച, വേനലിലെ സൂര്യനെപ്പോലും പ്രകാശം വമിച്ച അവളെ കണ്ട്, അവളുടെ വക്ഷസ്സുകൾ സമേരു പർവ്വതത്തെപ്പോലും വലിപ്പം, വൃത്തത, ഉയരം എന്നിവയുള്ളതായിരുന്നു. അവളുടെ ഇരട്ട വക്ഷസ്സുകൾ അതിമംഗളവും ആരാധനാർഹവുമാണ്." "ആനന്ദനാഥൻ, ആ മനോഹരിയായ രാധയെ കണ്ട്, ആഗ്രഹത്തിൽ മുങ്ങി. അതുപോലെ, രാധയും ഹരിയെ കണ്ട് അവന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. രാധ അവളുടെ കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നു; കൃഷ്ണനും അവളെ ആരാധിക്കുന്നു—ഒരോരുത്തരും പരസ്പരം. അവൻ അവളുടെ അങ്കലാഭവും, ഇരുവരുടെയും വാസസ്ഥലവും, രാസനൃത്തത്തിൽ ഓടിയോടിയുള്ള ആനന്ദവും ഓർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 'രാസ' എന്ന ആക്ഷരമോച്ചരിച്ചാൽ തന്നെ ഭക്തൻ അത്യന്തം ദുർലഭമായ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും." "രാധ, രാസയുടെ രാജ്ഞി, പൂർവ്വം കൃഷ്ണന്റെ ഇടത്തേ വശത്തുനിന്ന് ജനിച്ചു. 'രാ' എന്നത് ദാനത്തിന്റെയും 'ധാ' മോക്ഷത്തിന്റെയും അർത്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രാധയുടെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഗോപിമാരുടെ സമാഹാരം ഉദിച്ചത്. രാധയുടെ ഇടത്തേ ഭാഗത്തിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നാണ് മഹാലക്ഷ്മി ഉത്ഭവിച്ചത്. നാലു കൈകളുള്ള ഭഗവാന്റെ ഭാര്യയായ മഹാലക്ഷ്മി വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ഭൗതികലോകത്തിലെ എല്ലാ ഗൃഹസ്ഥരുടെയും വീട്ടിൽ കാണുന്ന ലക്ഷ്മികൾ അവളുടെ ഭാഗഭാഗങ്ങളാണ്. രാധ തന്നെ കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യയും, കൃഷ്ണന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവളുമാണ്." "ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം സത്യത്തിൽ മിഥ്യയാണു, പാർവതീ. പരമതത്ത്വം, പരമോന്നതം, പരമാത്മാവ്, ഭഗവാൻ—അവനാണ് സത്യം." ഇങ്ങനെ, ശ്രീപാർവതിക്ക് രാധയുടെ ഉത്ഭവവും മഹത്വവും, അവളുടെ ആരാധനയും രഹസ്യവും, കൃഷ്ണനുമായി അവളുടെ അഖണ്ഡബന്ധവും, ഈ സകലവും ശ്രീശിവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം വിവരിച്ചു.