രാജാവ് ഈ വാര്ത്തകള് കേട്ടതോടെ, ഗംഗാതീരത്തേക്ക് പോയി. ഏഴ് ദിവസം പിന്നിടുമ്പോള് ടക്ഷകന് വഴിയിലൂടെ യാത്രചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഇരുവരും തമ്മില് സംഭാഷണം നടന്നു, അതിലൂടെ പരസ്പരം വളരെ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. പിന്നീടു രാജാവ്, മഹര്ഷേ, സര്പ്പസത്രം എന്ന യാഗം നടത്തി. ഈ യാഗം കേട്ടു ഭയപ്പെട്ട ടക്ഷകന് മഹേന്ദ്രന്റെ അഭയം തേടി. അപ്പോള് ദേവന്മാരും മഹര്ഷിമാരും മനസ്സില്നിന്ന് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു വന്നു. ഇതിനിടയില് ആസ്തികന് തന്റെ അമ്മയുടെ കല്പനപ്രകാരം യാഗശാലയില് എത്തി. ബ്രാഹ്മണന്റെ കല്പനയോടും കാരുണ്യത്തോടും കൂടി രാജാവ് ആസ്തികന് ഒരു വരം നല്കി. ദേവീഭക്തിയോടെ ഹൃദയത്തില് അവളെ ആരാധിച്ചു, അവര് ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങി. നാരദന് ചോദിച്ചു: "ദേവിയുടേ ആരാധനാ വിധി വിശദമായി അറിയാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു." നാരായണന് പറഞ്ഞു: ഭക്തിയോടെ, രത്നസിംഹാസനത്തില് ദേവിയെ ഇരുത്തി, സ്വര്ഗ്ഗഗംഗയുടെ ജലമെടുത്ത് രത്നപാത്രത്തില് നിറച്ചു, തീയാല് ശുദ്ധീകരിച്ച മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങള് സമര്പ്പിച്ചു. ഗണപതി, സൂര്യന്, അഗ്നി, വിഷ്ണു, ശിവന്, പാര്വതി എന്നിവരെയും ആരാധിച്ചു. 'ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ദേവ്യൈ മാനസായൈ സ്വാഹ' എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ചു. ഭക്തിയോടെ ഹരി ദുർലഭമായ ഷോഡശോപചാരങ്ങളിലൂടെ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു. അവിടെ വിവിധ വാദ്യങ്ങള് മുഴങ്ങി. ബ്രാഹ്മണരുടെ കല്പനയോടും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും നല്കിയ ഉത്തരവോടും കൂടി ദേവതാ കര്മ്മം നിര്വഹിച്ചു. മഹേന്ദ്രന് പറഞ്ഞു: "ഇപ്പോള് പരമോന്നതമായ പരമേശ്വരിയെ സ്തുതിക്കാന് എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല. സ്തുതികളുടെ ലക്ഷണങ്ങള് വേദങ്ങളില് കാണപ്പെടുന്നു; അവ സ്വഭാവവിവരണത്തിലൂടെ ഉന്നതമാണ്. ശുദ്ധസത്ത്വസ്വഭാവമുള്ളവള്, ക്രോധമോ ഹിംസയോ ഇല്ലാത്തവള്, ഞാന് ആരാധിക്കുന്നവളും ആദിതിയെപ്പോലെ മാതാവുമാണ് നീ. കരുണയുടെ സ്വരൂപമായ സഹോദരീ, ക്ഷമയുടെ രൂപമായ മാതാവായ ദേവി, നിന്നെ ആരാധനാര്ഹയാക്കുന്നു, എന്റെ സ്നേഹം വര്ധിക്കുന്നു. വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്നെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു." "മാസാവസാനത്തോ എല്ലാ ദിവസവും മാനസാ എന്ന പേരിലുള്ള അഞ്ചാം ദിവസം നിന്നെ ആരാധിച്ചാല് പ്രശസ്തരും പണ്ഡിതരും ഗുണവാന്മാരും ലക്ഷ്മിയെ നഷ്ടപ്പെടും; അവര്ക്ക് എന്നും സര്പ്പഭയം ഉണ്ടാകും. ഭാഗ്യശാലിയായ ജരത്കാരു മഹർഷി, നാരായണന്റെ അംശമായവന്, നമ്മുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി നിന്നെ മനസ്സില് വിളിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ജ്ഞാനികള് നിന്നെ മനസ്സിലുള്ള ദേവിയായി വിളിക്കുന്നത്. ആരെങ്കിലുമെന്തെങ്കിലും നിരന്തരം ധ്യാനിച്ചാല്, അതിന്റെ നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും." "ദേവി അവളുടെ ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും അനുയായികളുമായി സ്വന്തം ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി. സഹോദരന്മാര് അവളെ എപ്പോഴും ആരാധിച്ചു, എല്ലായിടത്തും ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു. പാല്കൊണ്ടു സ്നാനമഴിച്ച് മഹാഭക്തിയോടെ അവളെ ആരാധിച്ചു; ദേവന്മാര് ആരാധിച്ചശേഷം അവള് സ്വര്ഗ്ഗലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി. ആരെങ്കിലുമവളെ ആരാധിച്ച് ഈ സ്തോത്രം ജപിച്ചാല്, അതു പുണ്യത്തിന്റെ വിത്താകും. ഈ സിദ്ധമായ സ്തോത്രം ജപിച്ചാല് വിഷവും അമൃതംപോലെയാകും. അവന് നിര്ബന്ധമായി സര്പ്പങ്ങള്ക്കു മീതെ കിടക്കുന്നവനോ സര്പ്പം വാഹനമായവനോ ആകും." നാരദന് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "ബ്രഹ്മന്, ദേവിയുടെ ജനനവും കര്മ്മങ്ങളും യഥാര്ത്ഥത്തില് എങ്ങനെയെന്നു ഞാന് അറിയാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു." നാരായണന് പറഞ്ഞു: "പശുക്കളില് ശ്രേഷ്ഠയായ സുരഭി ഗോലോകത്തില് ജനിച്ചു...