ഒരു മഹത്തായ സനാതനധർമ്മകഥയായി ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ സന്ദേശം ഇങ്ങനെ ഒഴുകുന്നു: സ്വന്തം ജന്മം വീണ്ടും പ്രാപിച്ചവൻ ശ്രേഷ്ഠനായ തപസ്വിയായി മാറുന്നു. മീനയും കർക്കടകവും തമ്മിൽ സൂര്യൻ അത്യന്തം ദഹിപ്പിക്കുന്ന കാലത്ത്, ഈ മഹാത്മാവ് വൈകുന്ഠത്തിൽ പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ ആനന്ദത്തോടെ വസിക്കുന്നു. വൈശാഖമാസത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഹരിക്ക് ചന്ദനമർപ്പിക്കുന്നവനും, വൈശാഖത്തിൽ രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവർക്കു പൊരി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, ഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമി വ്രതം ആചരിക്കുന്നവനും, ഈ മഹാത്മാവിനൊപ്പം വൈകുന്ഠത്തിൽ പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. സ്വജന്മം വീണ്ടും പ്രാപിച്ച്, സുന്ദരനും സന്തോഷവാനുമായവനായി ജനിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ തന്നെ ശിവരാത്രി ആചരിക്കുന്നവനും, ശിവരാത്രിയിലു ശിവന് ബില്വപത്രം അർപ്പിക്കുന്നവനും, ചൈത്രമാസമോ മാഘമാസമോ വ്രതം പാലിച്ച് ശങ്കരനെ ആരാധിക്കുന്നവനും, സ്വജന്മം വീണ്ടും പ്രാപിച്ച് ശിവഭക്തി ഉറപ്പോടെ നേടുന്നു. ഭാരതത്തിൽ ശ്രീരാമ നവമി ആചരിക്കുന്നവനും, വീണ്ടും ജന്മം പ്രാപിച്ച് ശ്രീരാമഭക്തി ഉറപ്പോടെ നേടുന്നു. ശരത്കാലത്ത് പ്രാകൃതിയുടെ മഹാപൂജ നടത്തുന്നവനും, അന്നം, ദാനങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപം എന്നിവയുമായി ആരാധന നടത്തുന്നവനും, ശിവലോകത്തിൽ ഏഴ് മന്വന്തരങ്ങൾ കഴിയുന്നത് വരെ വസിക്കുന്നു. അവൻ അചഞ്ചലമായ ഐശ്വര്യവും, പുത്രന്മാരുടെയും മക്കളുടെയും വർദ്ധനയും പ്രാപിക്കുന്നു. അവൻ രാജാധിരാജനായി ഉയരുന്നു, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല. ഭാരതത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയിൽ പതിനാലു ദിവസങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ വ്രതം ആചരിക്കുന്നവനും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ വൈകുന്ഠത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. കാർത്തികപൗർണ്ണമിയിൽ രാസമണ്ഡലം സ്ഥാപിച്ച്, കല്ലിലോ പ്രതിമയിലോ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും രാധയെയും ആരാധിക്കുന്നവനും, ബ്രഹ്മയുടെ ആയുസ് മുഴുവൻ ഗോലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അവിടെ, ഹരിഭക്തിയും മന്ത്രവും ഉറപ്പോടെ നേടിയ ശേഷം, കൃഷ്ണസമാനമായ രൂപം പ്രാപിച്ച് അവന്റെ സേവകനായി മാറുന്നു. വെള്ളയോ കറുപ്പോ ആയ ഏകാദശി വ്രതം ആചരിക്കുന്നവനും, വീണ്ടും ഭാരതത്തിൽ ജനിച്ച് ഹരിഭക്തി ഉറപ്പോടെ നേടുന്നു. ഭദ്രമാസത്തിലെ ശുക്ലദ്വാദശിയിൽ ഇന്ദ്രനെ ആരാധിക്കുന്നവനും, ഞായറാഴ്ച, സൂര്യനുദയകാലത്ത്, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏഴാം തീയതിയിൽ, സൂര്യലോകത്തിൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ശുക്ലചതുർദശ്യിൽ സാവിത്രിയെ ആരാധിക്കുന്നവനും, വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച് മഹാശൗര്യവും ബഹുമാനവും പ്രാപിക്കുന്നു. മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപഞ്ചമിയിൽ സർസ്വതിയെ ആരാധിക്കുന്നവനും, ബ്രഹ്മയുടെ പകലും രാത്രിയും നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ വൈകുന്ഠത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു ബ്രാഹ്മണനു പശുവോ പൊന്നോ സമാനമായ ദാനങ്ങൾ വിശ്ണുമന്ദിരത്തിൽ നൽകുന്നവനും, പശുവിന്റെ രോമങ്ങളുടെ ഇരട്ടിയോളം വർഷങ്ങൾക്കു തുല്യമായ കാലം ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. ശേഷം, വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച്, വിശ്ണുഭക്തി ഉറപ്പോടെ നേടുകയും, പശുക്കളിലും പുത്രന്മാരിലും ജ്ഞാനത്തിലും സുഖത്തിലും സമ്പന്നനായി മാറുന്നു. ഭാരതത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ മധുരഭോജനത്തോടെ അതിഥിചെയ്യുന്നവനും, വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച് സന്തോഷവും സമ്പത്തും അനുഭവിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ ഹരിയുടെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നവനും, അർപ്പിക്കുന്നവനും, അതുല്യമായ ഫലങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ദൈവാരാധനയും ദാനധർമ്മങ്ങളും ആചരിക്കുന്നവർക്ക് ദൈവാനുഗ്രഹവും ഉന്നതമായ ലോകങ്ങളിലും അനന്തകാലം ആനന്ദം അനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യവും ലഭിക്കുന്നു.