വിദ്വാന്മാർ നിർദേശിച്ച പ്രകാരം ആ വസ്തുക്കൾ അർപ്പിച്ചതിനുശേഷം, ജപം ആരംഭിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആഗമങ്ങൾ പറയുന്നു. സാവിത്രി മന്ത്രം, നാലാം വിഭക്തിയിൽ "അഗ്നിയിൽ ജനിച്ചവൾ" എന്ന അവസാനവുമായി, അതോടൊപ്പം ശ്രീം, ഹ്രീം, ക്ലീം എന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ചേർത്ത് "സാവിത്രിക്ക് സ്വാഹാ" എന്ന് ഉച്ചരിക്കണം. ഈ ജപം ബ്രാഹ്മണരെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന രൂപത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ. സാവിത്രി മന്ത്രം, അനാദി കാലത്ത് ഗോളോകത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മാവിന് നൽകിയതാണു. കൃഷ്ണന്റെ ആജ്ഞയാൽ, ബ്രഹ്മാവ് ഭക്തിയോടെ വേദമാതാവിനെ ചുറ്റി ഉച്ചരിച്ചുവെന്നും പറയുന്നു. "ദ്വിജന്മാരുടെ ജനനരൂപത്തിൽ, മനോഹരിയായ ദേവി, ദയയോടെ പ്രസന്നയാവണം" എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. "നിത്യമായ ദേവി, നിത്യപ്രിയയായ ദേവി, അനന്താനന്ദസ്വഭാവമുള്ളവൾ; എല്ലാ രൂപങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായവൾ; ബ്രാഹ്മണർക്കുള്ള മന്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായവൾ; പരമന്മാരിൽ പരമമായവൾ" എന്നിങ്ങനെ സാവിത്രിയെ സ്തുതിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കാൻ, അവൾ അഗ്നിജ്വാലപോലെ ദഹനശക്തിയുള്ളവളാണ്. ബ്രഹ്മണൻ ശരീര, മനസ്സ്, വാക്ക് വഴി ചെയ്യുന്ന ഏത് പാപവും—even അതിനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ സാവിത്രി ശക്തിയുള്ളവളാണ്. ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് ഈ രീതിയിൽ പറഞ്ഞ്, ആ സഭയിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ടു. ഈ രാജഹൃദയജപം, അശ്വരാജാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നതാണെന്നു പറയുന്നു. ആ ശുഭജപം, ദിവസത്തിലെ മൂന്ന് സന്ദികളിൽ ജപിക്കുന്നവർ, മഹാബലമുണ്ടാക്കും. നാരായണൻ പറയുന്നു: അവിടെ രാജാവിന് ഒരു ദേവിയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു; അവൾ ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ളവളായിരുന്നു. ദേവി സംതൃപ്തയും പുഞ്ചിരിയുമായ് ആ രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു. സാവിത്രി പറഞ്ഞു: "നീയും നിന്റെ ഭാര്യയും ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നിശ്ചയമായി നൽകും." രാജാവിന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും, സദ്ഗുണമുള്ള ഒരു യുവതിയെ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാദേവി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. സാവിത്രിയുടെ കൃപയാൽ, രാജാവിന്റെ ധനത്തിൽ നിന്ന് കലാപരമായ കമലാ ജനിച്ചു. സമയം കഴിയുമ്പോൾ, അവൾ ദിവസേന വളർന്നു. പിന്നീട്, ദ്യുമത്സേനയുടെ പുത്രനെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. രാജാവ്, കമലയെ ആകർഷകമായ ആഭരണങ്ങൾ അണിയിച്ച്, ആ യുവാവിന് നൽകി. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യവാൻ, സത്യം ധൈര്യത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവൻ, അതിനുശേഷം, ദൈവിക ക്രമത്തിൽ സാവിത്രി അവിടേക്ക് പോയി. മഹർഷേ, യമൻ ആ ജീവനെ, അംഗുലി വലിപ്പം ആക്കി, ബന്ധിച്ചു. തുടർന്ന്, ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ട യമൻ, ശമനാധിപൻ, പറഞ്ഞു: "നീ പ്രിയനൊപ്പം പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കണം. അഞ്ചു ഘടകങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ശരീരത്തിൽ പിടിച്ച്, ഒരു മനുഷ്യൻ യാത്രചെയ്യാൻ കഴിയില്ല." "നിന്റെ ഭർത്താവിന് അനുവദിച്ച കാലം, ഭാരതത്തിൽ നീ തുടരുമ്പോൾ, പൂർത്തിയായി. ഒരു ജീവി, കര്മ്മത്താൽ ജനിക്കുന്നു, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ നശിക്കുന്നു. സ്വന്തം കര്മ്മത്താൽ, എല്ലാ സിദ്ധികളും അമൃതതയും നേടാൻ കഴിയുന്നു. കര്മ്മത്താൽ ബ്രഹ്മണനാകുന്നു, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ മോക്ഷം നേടുന്നു. കര്മ്മത്താൽ മഹർഷി, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ തപസ്വി. കര്മ്മത്താൽ ശൂദ്രനാകുന്നു, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജന്മം. കര്മ്മത്താൽ വിദേശിയായ സ്ഥിതിയിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. കര്മ്മത്താൽ പർവതമായും, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ വൃക്ഷമായും. കര്മ്മത്താൽ ചെറു ജീവിയായും, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ പുഴുവായും. കര്മ്മത്താൽ രാക്ഷസനായി, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ കിന്നരനായി. കര്മ്മത്താൽ ഭൂതമായും, കര്മ്മത്താൽ തന്നെ പിശാചായും. കര്മ്മത്താൽ ദൈത്യൻ, ദാനവൻ, അസുരൻ—എല്ലാം തന്നെയാണ്." ഇങ്ങനെ, സാവിത്രി മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും, കര്മ്മത്തിന്റെ ശക്തിയും, ദേവിയുടെ കൃപയും, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും, സത്യവാൻ-സാവിത്രി കഥയുടെ ദൈവികതയും, ഈ ശാസ്ത്രം വിശദീകരിക്കുന്നു.