ബ്രാഹ്മണനേ, ദ്വീപം എന്ന ഭൂഭാഗത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ആദികാലത്ത് നിയമാനുസൃതമായി ആ ഭൂപ്രദേശത്തെ സൃഷ്ടിച്ചത് ഭഗവാനാണ്. മെരു പർവതത്തിന്റെ എട്ട് ശിഖരങ്ങളിൽ, ഭഗവാൻ എട്ട് നഗരങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അനന്തന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, ലോകങ്ങളുടെ അദ്ധിപതി ഒരു നഗരവും നിർമ്മിച്ചു. അതുപോലെ ഭൂർലോകം, ഭൂവർലോകം, വളരെ ആനന്ദകരമായ സ്വർലോകം എന്നിവയും അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു. ആ പർവതത്തിന്റെ ഉച്ചിയിൽ പ്രായം മുതലായതൊന്നുമില്ലാത്ത ബ്രഹ്മലോകം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. അതിനടിയിൽ, സകലവിശ്വത്തിന്റെ അധിപൻ ഏഴു പാതാളലോകങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു. അതിൽ, അതല, വിതല, സുതല, തലാതല എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഏഴു ദ്വീപുകളും ഏഴു സ്വർഗ്ഗങ്ങളും ഏഴു പാതാളലോകങ്ങളും ചേർന്ന് ഈ അനന്തമായ വിശ്വം മുഴുവൻ ഭഗവാന്റെ കല്പിത സൃഷ്ടിയാണ്. പ്രതിവിശ്വത്തിലും ദിശകളുടെ രക്ഷിതാക്കൾ ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ എന്നിവരാണ്. ഈ അനേകം വിശ്വങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലും ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. അവിടുത്തെ കണക്കു കഴിവ് എത്രയുണ്ടായാലും, ഈ അനന്തമായ വിശ്വങ്ങളെ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. ഈ കല്പിത ലോകങ്ങളും, ഈ വിശ്വത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലോകങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. വൈകുണ്ഠം, ശിവലോകം, ഗോലോകം—ഇവയിൽ ഗോലോകം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. സൗതി പറഞ്ഞു: കാമം നിറഞ്ഞവൻ തന്റെ വിത്ത് കാമുകിയിലിട്ട്, ആഗ്രഹത്തിന്റെ വഴിപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു. അവൾ ആ ദിവ്യവും അത്യന്തം ദുഷ്കരവുമായ ഗർഭം നൂറുവർഷം ധരിച്ചു. അങ്ങനെ തർക്കശാസ്ത്രം, വ്യാകരണം മുതലായ വിവിധ ശാസ്ത്രസമാഹാരങ്ങളും, ആറ് രാഗങ്ങൾക്കും വിവിധ താളങ്ങൾക്കുമുള്ള സൗന്ദര്യവും, വർഷം, മാസം, ঋതു, തിഥി, ദണ്ഡം, ക്ഷണം മുതലായ കാലഘട്ടങ്ങൾ, പോഷണം, ദേവസേന, ബുദ്ധി, ജയവും വിജയവും, ദേവസേനയും, മഹാ ഷഷ്ഠിയും, കാർത്തികേയന്റെ പ്രിയപത്നിയായ പാതിവ്രതയും—all ആ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു. ബ്രഹ്മ, പത്മ, വരാഹ—ഇവയെ മൂന്നു കല്പങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. നാലു വിധത്തിലുള്ള പ്രലയം, കാലം, മരണദേവത—ഇവയും ഉണ്ടായി. പിന്നീട് ധാതുവിന്റെ പിൻഭാഗത്തിൽ നിന്ന് അധർമ്മം ജനിച്ചു. നാഭിദേശത്തിൽ നിന്ന് വിശ്വകർമ്മൻ, ശില്പികളുടെ ഗുരു, പ്രസവിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ധാതുവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ബാലന്മാർ ജനിച്ചു. സംക, സംന്ദ, സംനാതനൻ—ഇവരാണ് അവരിൽ പ്രധാനികൾ. വായിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണപ്രഭയുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉദിച്ചു. ക്ഷത്രിയരിൽ വിത്തായ സ്വായംഭുവമനു എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ ജനിച്ചു. ആ മനു ഭാര്യയോടൊപ്പം ധാതാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായി നിലകൊണ്ടു. ലോകം സൃഷ്ടിക്കാൻ ധാതാവ്, ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ, അതിനുവേണ്ടി കോപിച്ചു. ആ കോപത്തിൽ നിന്ന് കപാലത്തിൽ നിന്ന് പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ ഉദിച്ചു. അവൻ എല്ലാ ജന്തുക്കളിലും താമസ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഗോലോകത്തിന്റെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ ഗുണാതീതനും പ്രകൃതിയെ അതിജീവിക്കുന്നവനുമാണ്. വിശുദ്ധ സത്വസ്വഭാവം, നിർമലൻ, വൈഷ്ണവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ—ഇവയാണ് അവന്റെ ഗുണങ്ങൾ. മഹാനായ, ഉന്നതചിത്തനായ, ബുദ്ധിമാനായ, ഭയങ്കരനും ഭീഷണിയുമാണ് അവൻ. വലത് ചെവിയിൽ നിന്ന് പുലസ്ത്യനും ഇടത് ചെവിയിൽ നിന്ന് പുലഹനും ജനിച്ചു. മൂക്കിൽ നിന്ന് അരണി, വായിലെ താലുവിൽ നിന്ന് അങ്കിരസ്, നിഴലിൽ നിന്ന് കര്ദമനും നാഭിയിൽ നിന്ന് പഞ്ചശിഖനും ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഈ സകല സൃഷ്ടികളും ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛാനുസൃതമായി, ആഗമാനുസൃതമായി, അനന്തമായ വിശ്വങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു.