ഭഗവാൻ ധർമ്മത്തിനായി ആ മഹാമന്ത്രം നൽകുകയും, അതിനൊപ്പം സിദ്ധികളിലേക്കുള്ള ജ്ഞാനവും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ വിധത്തിൽ, കുബേരനും മറ്റുള്ളവർക്കും പരമോന്നത മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെയും ഭഗവാൻ ദാനം ചെയ്തു. അപ്പോൾ കൃപയുള്ള പ്രഭു ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: "മഹാഭാഗ്യവാനേ, നീ പരമോന്നതവും വിചിത്രവുമായ സൃഷ്ടി നടത്തുക." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, കൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മാവിന് ഒരു മനോഹരമായ പുഷ്പമാലയും അർപ്പിച്ചു. ഇതിന്റെ തുടർച്ചയായി, സൗതി പറഞ്ഞു: ആദിയിൽ, മധു, കൈടഭന്മാരുടെ കൊഴുപ്പിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനുശേഷം, എട്ട് പ്രധാനവും ആഹ്ലാദകരവുമായ പർവ്വതങ്ങൾ അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു—അത് സുമേരു, കൈലാസം, മലയം, ഹിമാലയം എന്നിവയായിരുന്നു. പിന്നെ, ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും വിവിധതരം നദികളും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ സമുദ്രങ്ങൾ ഉപ്പ്, കരിമ്പ് നീർ, മദ്യം, നെയ്യ്, തൈര്, പാൽ, വെള്ളം എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു. ആ കമലാകാരമായ ഭൂമിയിൽ ഏഴ് ദ്വീപുകളും ഉണ്ടാക്കി. ബ്രാഹ്മണരേ, പുരാതനകാലത്ത് നിയമാനുസൃതമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദ്വീപത്തിന്റെ കഥ നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ. മെറു പർവ്വതത്തിലെ എട്ട് കുന്തങ്ങളിലായി, ഭഗവാൻ എട്ട് നഗരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. അനന്തൻ എന്ന സർവ്വലോകനാഥന്റെ അടിത്തറയിൽ ഒരു നഗരം ഭഗവാൻ നിർമ്മിച്ചു. ഭൂർലോകം, ഭൂവർലോകം, അത്യന്തം ആനന്ദകരമായ സ്വർലോകം എന്നിവയും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ കുന്തത്തിന്റെ മുകളിൽ വൃദ്ധിയില്ലാത്ത ബ്രഹ്മലോകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിനടിയിൽ, സർവ്വലോകനാഥൻ ഏഴ് പാതാളങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു—അറ്റല, വിറ്റല, സുതല, തലയ്തല എന്നിവയും ഉൾപ്പെടെ. ഏഴ് ദ്വീപുകളും ഏഴ് സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളും ഏഴ് പാതാളങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ സകലവും അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ അനന്തമായ സർവ്വഭൗമം സർവ്വം കല്പിതമാണ്. ഓരോ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലും ദിശകളുടെ രക്ഷിതാക്കളായി ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ എന്നിവരാണ്. ലോകനാഥൻ എത്ര ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളുണ്ടെന്നത് എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. അവൻക്ക് അതു എണ്ണാൻ കഴിയും എന്നാലും, അവൻ അവയെ എണ്ണാൻ കഴിയുന്നില്ല. കല്പിതമായ ലോകങ്ങളും, സർവ്വഭൗമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവയും—വൈകുണ്ഠം, ശിവലോകം, ഗോളോകം—ഇവയിൽ ഗോളോകം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. അതിനുശേഷം, സൌതി പറഞ്ഞു: ആ കാമുകൻ തന്റെ ബീജം കാമുകിയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു, കാമത്തിന്റെ സ്വഭാവംപോലെ. അവൾ ആ ദിവ്യവും അത്യന്തം ദുർലഭവുമായ ഗർഭം നൂറു വർഷം ധരിച്ചു. വിവിധ തർക്കശാസ്ത്രങ്ങൾ, വ്യാകരണങ്ങൾ എന്നിവയും അവിടെ നിന്ന് ഉദിച്ചു. ആറു രാഗങ്ങൾ, ഓരോന്നും വിവിധ താളങ്ങളോടുകൂടി, അവിടെ നിന്ന് പ്രസൂതമായി. വർഷം, മാസം, ഋതു, തിഥി, ദണ്ഡം, ക്ഷണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളുടെയും വിഭജനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പോഷണം, ദേവസേന, ബുദ്ധി, വിജയം, ജയം എന്നിവയും അവിടെ നിന്നു ജനിച്ചു. ദേവസേനയും, കാർത്തികേയന് പ്രിയങ്കരിയായ ശുദ്ധയായ മഹാ ഷഷ്ഠിയും ജനിച്ചു. ബ്രഹ്മ, പത്മ, വരാഹ—ഈ മൂന്നും മൂന്നു കല്പങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. നാലു വിധമായ പ്രളയം, കാലം, മരണദൂതിയായ കന്യകയും ഉദിച്ചു. അപ്പോൾ, ധാതാവിന്റെ പിൻഭാഗത്തിൽ നിന്ന് അധർമ്മം ജനിച്ചു. നാഭിയിൽ നിന്ന് വിശ്വകർമ്മാ, ശില്പികളുടെ ഗുരു, ഉദിച്ചു. പിന്നീട്, ധാതാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ബാലന്മാർ ജനിച്ചു—സനക, സനന്ദ, മൂന്നാമനായ സനാതന. വായിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണപ്രഭയുള്ള ബാലൻ ജനിച്ചു. ക്ഷത്രിയരിൽ ബീജരൂപനായ സ്വായംഭുവമനു എന്നാണവനെ വിളിക്കുന്നത്. ആ മനു, ഭാര്യയോടൊപ്പം, ധാതാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായി നിലകൊണ്ടു.