ശിവ എന്ന വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ജീവൻ വിട്ടുപോകുന്ന മനുഷ്യന്, ശിവയുടെ ഈ മംഗളമായ നാമസ്മരണം മോക്ഷം നൽകുന്നതും, അത്യന്തം ശുഭകരവുമാണ്. ധനം, ബന്ധുക്കൾ എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിന്റെ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നവർക്കും, ഈ ശിവനാമം പാപനാശിനിയായും, കുട്ടികൾക്കും ദാസന്മാർക്കും മോക്ഷം നൽകുന്നതായും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആരുടെ വാക്കുകളിൽ ശിവനാമം എപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നുവോ, അവർക്കു ശിവൻ അത്യന്തം പ്രിയനായിത്തീരുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവന് കൃഷ്ണൻ കാമധേനുവായ മന്ത്രം നൽകി. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "ശുഭദായകനും, ശുഭസ്വരൂപിയുമായ ശിവനെ നീ യഥാസമയം ആരാധിക്കും." എല്ലാ ദേവതകളുടെയും പ്രകാശത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ദേവി, സത്യയുഗത്തിൽ സത്യധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്ന കാലത്ത്, യാഗപതി നൽകിയ അപമാനത്താൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ശംഭുവിനോടൊപ്പം ആയിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ ആസ്വദിക്കും. ആ മഹാഉത്സവങ്ങളുടെ സമയത്ത്, ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ആരാധിക്കപ്പെടും. ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും, ഗ്രാമദേവതയായും ആരാധന നടക്കും. എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശിവൻ രചിച്ച വിവിധ തന്ത്രങ്ങൾകൊണ്ട്, മഹാന്മാരായ സേവകർ നിന്നോട് മാത്രം ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കും. ഭാരതഭൂമിയിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് മഹാദേവി, നീ അനുഗ്രഹം നൽകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കൃഷ്ണൻ അവളെ പതിനൊന്ന് അക്ഷരമന്ത്രം നൽകി. ഭക്തന്മാരോടുള്ള കാരുണ്യത്താൽ, യുക്തമായ രീതിയിൽ അവളെ ധ്യാനിപ്പിച്ചു. സൃഷ്ടിക്ക് അനുയോജ്യമായ ശക്തിയും, എല്ലാ സിദ്ധികളും, ഇഷ്ടഫലങ്ങളും അനുഗ്രഹിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ കുബേരനും മറ്റ് ദേവന്മാർക്കും ഉത്തമമായ മന്ത്രങ്ങൾ നൽകി. ധർമ്മത്തിനായി ആ മന്ത്രം നൽകി, സിദ്ധികളുടെ ജ്ഞാനവും സമ്മാനിച്ചു. അങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മാവിനോടു പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവാനായ വിധി, നീ ഉത്തമവും വിവിധവുമായ സൃഷ്ടികൾ സൃഷ്ടിക്ക." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവിന് മനോഹരമായ ഒരു ഹാരവും സമ്മാനിച്ചു. സൗതി പറഞ്ഞു: ആദിയിൽ, മധു-കൈടഭന്മാരുടെ കൊഴുപ്പിൽ നിന്ന് ഭൂമി സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന്. എട്ടു പ്രധാന പർവതങ്ങളും അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു—സുമേരു, കൈലാസം, മലയം, ഹിമാലയം എന്നിവയും. വിവിധതരത്തിലുള്ള ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും നദികളും സൃഷ്ടിച്ചു: ഉപ്പു, കരിമ്പ് ജലം, വീഞ്ഞ്, നെയ്യ്, തൈര്, പാൽ, വെള്ളം എന്നിവയുള്ള സമുദ്രങ്ങൾ. ആ കമലാകൃതിയിലുള്ള ഭൂമിയിൽ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഉണ്ടാക്കി. ബ്രാഹ്മണനേ, ദ്വീപം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഭൂഭാഗത്തിന്റെ കഥയും കേൾക്കുക. സുമേരു പർവതത്തിലെ എട്ട് കുന്നുകൾക്കുമേൽ എട്ട് നഗരങ്ങൾ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചു. അനന്തനിന്റെ അടിയിൽ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ ഒരു നഗരം നിർമ്മിച്ചു. ഭൂർലോകം, ഭുവർലോകം, അത്യന്തം രമ്യമായ സ്വർഗ്ഗലോകം എന്നിവയും ഉണ്ടാക്കി. കുന്നിന്റെ മുകളിലുള്ള ബ്രഹ്മലോകം, അവിടെയോ പ്രായം മുതലായവ ഇല്ല. അതിന് താഴെ, വിശ്വനാഥൻ ഏഴു പാതാളങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു: അതല, വിതല, സുതല, തലാതല എന്നിവയും. ഏഴ് ദ്വീപുകളും, ഏഴ് സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളും, ഏഴ് പാതാളങ്ങളും ചേർന്ന് ആ അനന്തമായ വിശ്വം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്. പ്രതിയൊരു വിശ്വത്തിലും ദിശകളുടെ സംരക്ഷകർ ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, മഹേശ്വരൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.