ഭഗവാന് സംസാരിച്ചു: പുരാതനകാലത്ത്, എന്റെ ഭക്തനായ ശക്തനായ ഗോപന്Sudāmā എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതാണ്. ദേവന്മാരേ, ആ പഴയ കഥ മുഴുവന് ശ്രദ്ധയോടെ കേള്ക്കൂ. Sudāmā എന്ന ഗോപന് എന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ അനുചരന്മാരില് ഒരാളായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഞാന് എന്റെ സ്വസ്ഥലത്തില് നിന്ന് രാസമണ്ഡലത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, എന്റെ അനുചരന്മാരില് നിന്നുമാണ് Virajayā എന്നോടൊപ്പം എന്നെപ്പറ്റി അവള് അറിയുന്നത്. Virajā എന്നത് ഒരു നദിയുടെ രൂപത്തില് എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവള് എന്റെ കാണാതായതും കണ്ടു. ഒരിക്കല്, ദേവിSudāmāയോടൊപ്പം രാജമന്ദിരത്തില് എന്നെ കണ്ടു. അതിനുശേഷം Sudāmā, ദേവിമാരോടും നിങ്ങളോടും വളരെ കോപംകൊണ്ടു. ഇത് കേട്ട ദേവി, കണ്ണുകള് തളിര്പ്പൂവിന്റെ ചുവപ്പില് പോലെ, ക്രോധത്തില് നിറഞ്ഞു. അവള് തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു, അതിന്റെ പ്രകാശം തടയാനാവാത്തതായിരുന്നു. Sudāmāയുടെ കാര്യത്തില് കേട്ടതോടെ, ദേവി ക്രോധംകൊണ്ടു അവനെ ശപിച്ചു. "കുഞ്ഞേ, നിന്നു, പോകരുത്! എവിടേക്കാണ് നീ പോകുന്നത്?" എന്നിങ്ങനെ അവള് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. ഈ സംഭവത്തില് എല്ലാ ഗോപികളും, ഗോപന്മാരും ദുഃഖത്തില് കരഞ്ഞു. "അവന് ഈ ശാപം പൂര്ത്തിയാക്കിയ ശേഷം അരക്ഷണം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരും," എന്ന് അവര് പറഞ്ഞു. ഗോലോകത്തില് അരക്ഷണം ഒരു മന്വന്തരത്തിന് തുല്യമാണ്. ആ ശംഖചൂഡന് വീണ്ടും അവിടേക്ക് തിരികെ വരും. "എന്റെ ത്രിശൂലം എടുത്ത് ഭാരതത്തിലേക്ക് വേഗം പോകു," "എന്റെ ശുഭമായ കവചം കഴുത്തില് ധരിക്കൂ," "ബ്രഹ്മണേ, ആ കവചം കഴുത്തില് ധരിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ആരും നിന്നെ ഹാനിയ്ക്കാന് കഴിയില്ല," എന്ന് ദേവി Sudāmāയോട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ഭാര്യയുടെ പാതിവ്രത്യം ഭംഗം വരും, അപ്പോള് ദേവി തന്റെ സീഡ് അവളുടെ ഗര്ഭത്തില് നിക്ഷേപിക്കും. പിന്നീട് അവള് തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ദേവിയുടെ പ്രിയതമയായി മാറും. ദേവി Sudāmāയ്ക്ക് ത്രിശൂലം നല്കി, ഹരി സന്തോഷത്തോടെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നാരായണന് പറഞ്ഞു: Sudāmā വേഗത്തില് തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തിലേക്ക്, തനിക്ക് യോജിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, മഹാമുനിയേ. ചന്ദ്രഭാഗാ നദിയുടെ തീരത്ത്, മനോഹരമായ വറ്റമരയുടെ കീഴില്, Sudāmā Puṣpadanta എന്ന ഗന്ധർവരാജാവിനെ ദൂതനായി നിയമിച്ചു. ഭഗവാന്റെ കല്പനപ്രകാരം Puṣpadanta അതി വേഗം ആ ഉത്തമനഗരത്തിലേക്ക് പോയി. ആ നഗരം അഞ്ചു യോജന വീതവും ഇരട്ടിയ ദൈർഘ്യവും, ഏഴു ദുർഗ്ഗമായ കുഴികളോടും കൂടിയിരുന്നു. അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, തീപോലെ ദീപ്തിയുള്ളതും ആ നഗരമായിരുന്നു. ചുറ്റും വ്യത്യസ്ത വസ്തുക്കളോടെ വ്യാപാരികളുടെയും, അനേകം ദൈവിക ആശ്രമങ്ങളുടെയും ഭംഗിയുള്ള അലങ്കാരങ്ങളെയും കാണാം. ആ നഗരം പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ വളഞ്ഞതായിരുന്നു. വൈരികൾക്ക് അതിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവർക്കു സൗകര്യപ്രദമായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു വാതിലുകളോടെ, ഓരോ വാതിലിലും വാതിലുകാവൽക്കാരുള്ള നഗരമായിരുന്നു. ലക്ഷങ്ങൾക്കു മുകളിലുള്ള മണിമന്ദിരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, പ്രധാന രത്നങ്ങളാൽ ശോഭിച്ചതും ആ നഗരമാണ്. രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വാതിലുകളും, രത്നം മുകളിൽ വെച്ച പാത്രങ്ങളും അവിടെ കാണാം. നഗരത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി അനേകം ദാനവന്മാർ കാവൽ നിന്നു. മനോഹരവും, വിവിധ ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവരും, വസ്ത്രധാരികളും അവിടെ കാവൽ നിൽക്കുന്നു. വാതിലിൽ ഒരു പുരുഷൻ, ത്രിശൂലം കൈവശം, ചിരിമുഖത്തോടു കൂടി കാവൽനിന്നു. Puṣpadanta സംഭവങ്ങൾ വിവരിച്ചു, അനുമതി വാങ്ങി അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.