ഭഗവാൻ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ: ഭൂമിയെ മുഴുവൻ വിളവുകൾകൊണ്ടും സമൃദ്ധമായ നിലമാക്കിയും ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, ഗ്രാമം, ഭൂമി, അന്നം എന്നിവ നൽകുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും, അത്തരം ഭൂദാനം അംഗീകരിക്കുന്നവനും—all these are described with great reverence. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം, സ്വയം നൽകിയതോ മറ്റൊരാൾ നൽകിയതോ ആയതെന്തായാലും, അതിൽ നിന്നും അവനെ അകറ്റുന്നവൻ, തന്റെ പുത്രന്മാരും മുമരന്മാരും കൂടെ ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടുകയും, സമൃദ്ധിയിൽ നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കാളുകളുടെ വഴിയെ മാറ്റി അവിടം വിളവിടുന്നവനും, പശുക്കളുടെയോ കുളങ്ങളുടെയോ സ്ഥലം വെടിപ്പാക്കി അവിടം വഴിയോ വിളവോ നൽകുന്നവനും, മറ്റൊരാളുടെ കിണറ്റിൽ അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കാതെ കുളിക്കുന്നവനും, കാമപ്രേരിതനായി രഹസ്യമായി വിത്ത് ഭൂമിയിൽ ഇട്ടുവിടുന്നവനും, പുരുഷനായിട്ട് വെള്ളത്തിൽ തരംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയോ വെള്ളത്തിനായി കുഴിയെടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവനും, മറ്റൊരാളുടെ ഉപേക്ഷിച്ച കിണറ്റിൽ വിഡ്ഢി മൂലം വീണ്ടും കിണർ നിർമ്മിക്കുന്നവനും, മറ്റൊരാളുടെ കുളത്തിൽ നിന്ന് ചതഞ്ഞ് മണ്ണ് എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് കളയുന്നവനും—all these actions are pointed out as transgressions. പിതാവിനോ പിതൃരക്ഷകനോ വേണ്ടി പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാത്തവനും, നിലത്ത് വിളക്ക് വയ്ക്കുന്നവനും ഏഴു ജന്മം കുരുടനാവും. മുത്ത്, മണി, വജ്രം, പൊന്നും രത്നങ്ങളും, ശിവലിംഗം അല്ലെങ്കിൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട ശിലാവിഗ്രഹം നിലത്ത് വയ്ക്കുന്നവനും, സ്തോത്രം, മന്ത്രം, ശിലയിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം, പൂവ്, തുളസിദളം, ജപമാല, പൂമാല, കപൂർ, മഞ്ഞൾ, ചന്ദനം, രുദ്രാക്ഷം, കുശമൂലങ്ങൾ, ഗ്രന്ഥം, യജ്ഞോപവീതം—all these, when placed on the ground, incur a sin equal to ബ്രാഹ്മണഹത്യ. യജ്ഞം നടത്തി ഭൂമിയിൽ പാൽ തളിക്കാത്തവനും, ഭൂകമ്പത്തിനോ ഗ്രഹണത്തിനോ സമയത്ത് ഭൂമി ഖനനം ചെയ്യുന്നവനും, ഈ പാപം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു. ഹരിയുടെ ഉരുക്കളിൽ നിന്നാണ് ഉർവി ജനിച്ചത്. യാഗങ്ങൾക്കും ഹോമങ്ങൾക്കും കാരണം ഭൂമി ക്ഷയിക്കുകയും, പ്രളയത്തിൽ അവൾ ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൾ കശ്യപന്റെ മകൾ, അചഞ്ചലതയുടെ രൂപം, സ്ഥിരതയുടെ പ്രതീകം. പൃഥുവിന്റെ മകളായി അവൾ പൃഥ്വി എന്നും, തന്റെ വിശാലതകൊണ്ട് മഹി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ നാരദൻ ചോദിച്ചു: വേദജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഗംഗാദേവിയുടെ കഥ പറയാമോ? ദേവതകളുടെ ദേവി ഗംഗാ, ഭാരതപതിയുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭാരതത്തിൽ എത്തിയതെങ്ങനെ, എപ്പോൾ, ആരാൽ, ആര്ക്ക് വേണ്ടി അയച്ചുവെന്നു വിശദീകരിക്കണമെന്നു നാരദൻ ചോദിച്ചു. സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സഗരൻ, സത്യത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായവൻ, സത്യനിഷ്ഠനും സത്യവാദിയും സത്യത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരേ ഭാര്യയും, അതിൽ ഒരുത്തിക്ക് അത്യന്തം സുന്ദരനായ ഒരു പുത്രനുമുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റൊരു ഭാര്യ പുത്രലാഭം ആഗ്രഹിച്ചു ശങ്കരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു മാംസപിണ്ഡം പ്രസവമായി. അപ്പോൾ ശംഭു ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ അവളുടെ അടുക്കൽ എത്തി. അതിനുശേഷം ആ മാംസപിണ്ഡം ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞ പുത്രന്മാരായി മാറി. എന്നാൽ കപിലമഹർഷിയുടെ കോപദൃഷ്ടിയിൽ അവർ എല്ലാം ചിതലായി. ഗംഗയെ ഭൂമിയിൽ കൊണ്ടുവരാൻ അസമഞ്ജൻ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു. അതേ ലക്ഷ്യത്തോടെ അവന്റെ പുത്രനായ ദിലീപനും തപസ്സു ചെയ്തു.