കൃഷ്ണന്റെ ഇടത് വശത്ത് നിന്ന് ഒരൊറ്റ കന്യക പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഗോലോകത്തിലെ രസത്തിൽ ജനിച്ച അവൾ ഹരിയെ മുന്നിൽ കണ്ട് ഓടി. അവൾ ജീവന്റെ ദേവതയും പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയയും ആകുന്നു. ആ ദേവി പതിനാറു വയസ്സുള്ള, പുതുപുത്തൻ യൗവനസൗന്ദര്യത്തോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളായിരുന്നു. സുന്ദരികളിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും നയനോപമമായ അവയവങ്ങളോടും ദേഹഭംഗിയോടുമാണ് അവൾ. അവളുടെ ചുവന്ന അധരങ്ങൾ ബന്ദുജീവപുഷ്പത്തേക്കാൾ മനോഹരവും, ഭൂമിയിലെ സുന്ദരികളിൽ അവൾ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയുമായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം പത്ത് കോടി ശരത്പൗർണമി ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമായിരുന്നു. അവളുടെ മനോഹരമായ മൂക്ക് പക്ഷിരാജാവിന്റെ ചുണ്ടിനെക്കാൾ ഭംഗിയുള്ളതും കാഴ്ചയ്ക്ക് ആകർഷകവുമാണ്. രത്നജഡിതമായ മനോഹരമായ കുന്ദലങ്ങൾ അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കവിളുകളിൽ ചുവന്ന കുങ്കുമപ്പൂവ് ചാർത്തി, അത്ഭുതകരമായ ആകർഷണം അവൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു. പുഷ്പസുഖമുള്ള, കനിഞ്ഞു വീണ, മനോഹരമായ മുടി അവളെ അലങ്കരിക്കുന്നു. അവളുടെ നടപ്പിൽ ഹംസകളെയും വാഗ്ടെയിലുകളെയും മറികടക്കുന്ന ഭംഗിയുണ്ട്. വജ്രമാലയും രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ കൈവളകളും കങ്കണങ്ങളും അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വിലയേറിയ രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവളുടെ കഴുത്തിൽ മണി കാൽക്കളിൽ സംഗീതം മുഴക്കുന്നു. അവൾ, മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന ഗോവിന്ദനോടു സംവദിച്ചു. അതിനിടയിൽ, അവളുടെ രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് അനേകം ഗോപികകൾ ഉടനടി ഉദിച്ചുവന്നു. അവരുടെ എണ്ണം കോടികളിൽ ആയിരുന്നു; അവർ എല്ലാം യൗവനപൂർണ്ണരുമായും അചഞ്ചലരുമായും നിലനിന്നു. മഹർഷേ, അതേ സമയം കൃഷ്ണന്റെ രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് അനേകം ഗോപന്മാരും ഉദിച്ചു, അവരുടെ എണ്ണം മൂവായിരം ലക്ഷം ആയിരുന്നു; അവർ സുന്ദരന്മാരും ആഹ്ലാദകരരുമായിരുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് തന്നെ ശക്തരായ കാളകളും, സരഭി പശുക്കളും, വിവിധതരത്തിലുള്ള കാളക്കുട്ടികളും—all മംഗളകരമായവ—ഉദിച്ചു. അവയിൽ ഒരൊറ്റ കാളയ്ക്ക് ഒരു കോടി സിംഹങ്ങളുടെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ പാദനഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ ഹംസരേഖ ഉദിച്ചു; അവയിൽ ഒരൊറ്റ രാജഹംസന് വലിയ ശക്തിയും വീര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ ഇടത് ചെവിയുടെ ദ്വാരത്തിൽ നിന്ന്, അവിടെ ഒരു ശ്വേതാശ്വം ഉത്ഭവിച്ചു, അത് ധർമ്മസ്ഥാപനത്തിനും വാഹനം എന്ന നിലയ്ക്കും അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണന്റെ വലത് ചെവിയുടെ ദ്വാരത്തിൽ നിന്ന്, ദേവസംഘത്തിൽ, അവയിൽ ഒരൊറ്റയാളെ പ്രക്രുതിക്ക് പരമാദരവോടെ കൃഷ്ണൻ അർപ്പിച്ചു. യോഗികളുടേയും യോഗേശ്വരനായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ യോഗശക്തിയാൽ അഞ്ചു രഥങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ഓരോ രഥവും ലക്ഷക്കണക്കിന് യോജന ഉയരവും പത്തായിരം യോജന നീളവും ഉള്ളവയായിരുന്നു. ആ രഥങ്ങൾ ആസ്വാദനത്തിനും സുഖത്തിനുമായി, അനേകം ഭംഗിയുള്ള പന്തികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അത്ഭുതകരമായ പലവിധ രൂപഭംഗികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, ഉത്തമരത്നപാത്രങ്ങളാൽ ദീപ്തമായും, അഗ്നിപരിശുദ്ധമായ വസ്ത്രങ്ങളാൽ ശോഭയുള്ളവയും, വിവിധ ഭംഗിയുള്ള മുത്തുമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയും, ഉത്തമപടരത്നങ്ങളുടെ സാരത്തിൽ നിർമ്മിതവുമായിരുന്നു. അവയിൽ ഒരൊറ്റ രഥം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, കൃഷ്ണൻ നാരായണനു അർപ്പിച്ചു. തുടർന്ന്, കൃഷ്ണന്റെ ഗുഹ്യഭാഗത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു അത്ഭുതകരമായ ജീവി ഉദിച്ചു; അതിനാൽ അവർ ‘ഗുഹ്യക’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കുബേരന്റെ ഇടത് വശത്തുനിന്നും ഒരു കന്യയും ഉദിച്ചു. പിശാചുകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, യക്ഷങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരും, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം എന്നിവ ധരിച്ച, വനമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ദേവതകളും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.