ദുർഗ്ഗായുടെയും രാധായുടെയും വിശാലവും മഹത്തായ കർമ്മങ്ങൾക്കുറിച്ചാണ് ഈ കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. ആദ്യം, ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ് സർസ്വതീദേവിയുടെ പൂജ സ്ഥാപിച്ചത്. കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ വായിൽനിന്ന് ഈ ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ, സർവ്വജ്ഞനായ കൃഷ്ണൻ അവളുടെ സ്വഭാവം – സകലലോകത്തിന്റെയും മാതാവ് എന്ന നില – തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: “യുവതിയും, സുന്ദരിയും, എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നയുമാണ് നീ. എന്നെപ്പോലെ തന്നെ നീയും. സ്ത്രീകൾക്കു മോഹിതമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളാണ് നീ; അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവളാണ് നീ. ഇവിടെ തുടരാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പ്രിയന്മാരിൽ പ്രിയനായ എന്നെ പ്രിയനാക്കുക.” “ഏതു ഒരാളേക്കാളും ശക്തനായവൻ മറ്റൊരാളെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് സാധിക്കുന്നത്. ഞാൻ എല്ലാറ്റിനെയും അധിപനും, സർവ്വജ്ഞനും ആയിട്ടും രാധയെ അതിക്രമിക്കാൻ എനിക്കാകില്ല. അവൾ ജീവന്റെ ദേവതയാണ്; ജീവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും?” “ഭാഗ്യവതിയായേ, വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോകൂ; നിനക്കു ക്ഷേമം ലഭിക്കും. ലോഭം, മോഹം, കാമം, ക്രോധം, ഹിംസ – ഇതൊന്നുമില്ലാതെ അവളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ വസിച്ചുകൊൾക. നിന്റെ കാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയും. എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, മഹത്തായ പൂജകൾ സന്തോഷത്തോടെ നിനക്ക് അർപ്പിക്കപ്പെടും. മനുഷ്യർ, മനുക്കൾ, ദേവതകൾ, മഹർഷിമാർ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ – എല്ലാം എന്റെ പേരിൽ, യുക്തിയോടുകൂടി, എല്ലാ യുഗങ്ങളിലും ഈ പൂജ നിർവ്വഹിക്കും.” “കാണ്വശാഖയിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ, ധ്യാനവും സ്തുതിയും കൊണ്ട്, സ്വർണ്ണമണിയുണ്ടാക്കി, സുഗന്ധിതമായ ചന്ദനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, യുക്തരായവർ പൂജയുടെ സമയത്തും പൂജ പൂർത്തിയായശേഷവും മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും.” ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, മഹേശ്വരനും ആ പൂജ നിർവഹിച്ചു. ദേവതകളും, മനുക്കളും, രാജാക്കന്മാരും, മനുഷ്യരും അതുപോലെ തന്നെ ആചരിച്ചു. അപ്പോൾ നാരദൻ ചോദിച്ചു: “പൂജയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന നൈവേദ്യങ്ങൾ – അന്നം, പുഷ്പം, ചന്ദനം മുതലായവ – എന്തൊക്കെ ആണെന്ന് ദയവായി പറയേണമേ, ഞാൻ അതിനായി അതീവ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” അതിനുത്തരമായി നാരായണൻ പറഞ്ഞു: “ലോകമാതാവായ സർസ്വതീദേവിയുടെ പൂജാവിധി ഞാൻ പറയുന്നു. മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ വിദ്യാരംഭദിനത്തിൽ, സ്നാനവും നിത്യകർമങ്ങളും നടത്തിയ ശേഷം ഭക്തിയോടെ ഒരു കലശം സ്ഥാപിക്കണം.” “ഗണപതി, സൂര്യൻ, അഗ്നി, വിഷ്ണു, ശിവൻ, ശിവാദേവി എന്നിവരെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും, പിന്നീട് കലശത്തിലേക്ക് അവരെ ധ്യാനിക്കുകയും വേണം. വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ നൈവേദ്യങ്ങളും – പുതിയ വെണ്ണ, തൈര്, പാലു, പൊരിപ്പ്, എള്ള് മിഠായി, സ്വസ്തികം, പഞ്ചസാര, പൊട്ടാത്ത വെള്ളരിശി, നെയ്യ്, ഉപ്പിട്ട് തയ്യാറാക്കിയ ഹവിസ്സുകൾ, വിവിധ വിഭവങ്ങൾ, അപ്പം, സ്വസ്തികം, പാകമായ മാമ്പഴം, തേങ്ങയും അതിന്റെ വെള്ളവും, കുങ്കുമവും ഇഞ്ചിവേരും, കാലത്തും സ്ഥലത്തും അനുസരിച്ച് ലഭിക്കുന്ന വെള്ളയും നല്ലതുമായ പഴങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ള പുഷ്പങ്ങൾ, സുഗന്ധിതമായ വെള്ള ചന്ദനം, വെള്ള പുഷ്പമാലകൾ, മുത്തും രത്നങ്ങളും ചേർന്ന അലങ്കാരങ്ങൾ – ഇതെല്ലാം ഉപയോഗിക്കണം.” “ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതുമായ, വേദങ്ങളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന മനോഹരമായ ധ്യാനവും നിർവഹിക്കണം. വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, പുഞ്ചിരിയോടെ, അത്യന്തം ആകർഷകമായ ദേവിയായ സർസ്വതിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം. അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച്, പുഞ്ചിരിയോടെ, അത്യന്തം മനോഹരമായ അവളെ ഭക്തിയോടെ ധ്യാനിക്കണം.” “ദേവതകളുടെയും, ബ്രഹ്മാവിന്റെയും, വിഷ്ണുവിന്റെയും, ശിവന്റെയും മറ്റു ദേവന്മാരുടെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവളാണ് അവൾ. അങ്ങനെ മൂലത്തിൽനിന്ന് സർസ്വതീദേവിയെ ധ്യാനിച്ച്, യുക്തനായവൻ അവളെ സകലവും സമർപ്പിച്ച് ആരാധിക്കണം.” ഇങ്ങനെ, ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ സർസ്വതീദേവി പൂജയുടെ മഹിമയും, അതിന്റെ വിധികളും, ശ്രീകൃഷ്ണൻ സ്ഥാപിച്ച അതിന്റെ പ്രാധാന്യവും, ലോകമാകെ അതിന് ലഭിച്ച മഹത്വവും ഇവിടെ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.