ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അതിന് വെള്ളത്തിലെ ഒരു ബുഭ്ബുഭലത്തിന്റെ രൂപം ലഭിച്ചു. അതിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഒരു രോമരന്ധ്രത്തിൽ തന്നെ മുഴുവൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡവും നിലകൊള്ളുന്നു. എന്നാൽ, ആ മഹാത്മാവും, അതായത് കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവിന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. ആ മഹാത്മാവ് മഹാസമുദ്രത്തിൽ, ജലത്തിൽ താമരയുടെ ഇലപോലെ വിശ്രമിച്ചു കിടന്നു. അവിടെ നിന്ന്, ജലത്തിൽ നിന്ന് ചിലർ, ബ്രഹ്മയെ വധിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് ഉയർന്നു. ആ മഹാത്മാവിന്റെ മജ്ജയിൽ നിന്നാണ് മുഴുവൻ ഭൂമിയും രൂപം കൊണ്ടത്. എന്റെ സംശയം അകറ്റാൻ, നീ ഇതിന്റെ വിശദമായ വിശദീകരണം നൽകണം. സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ദ്വിജൻ, സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ നാരായണനും മഹേശ്വരനും സ്ഥാപിതരായിരുന്നു. ബ്രഹ്മാ-കല്പയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഈ കഥ പറഞ്ഞതാണ്, ദ്വിജൻ. ബ്രഹ്മാ, വരാഹ, പദ്മാ കല്പങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കല്പകൾ ഉണ്ട്. സത്യ, ത്രേത, ദ്വാപര, കലി—ഇവയാണ് നാല് യുഗങ്ങൾ. ഒരു മന്വന്തരം എഴുപത്തിയൊന്ന് ദൈവീയ യുഗങ്ങൾ അടങ്ങിയതാണ്. ബ്രഹ്മയുടെ ഒരു വർഷം അത്തരം മൂന്നുനൂറ് അറുപത് ദിവസം കൊണ്ടാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവിന്റെ സമയത്തിൽ, ഇതെല്ലാം ഒരു കണ്ണിറുക്കൽ മാത്രമാണ്. അനേകം ചെറിയ കല്പകൾ ഉണ്ട്—പ്രളയചക്രങ്ങൾ മുതലായവ. ബ്രഹ്മയുടെ ഒരു ദിവസം തന്നെ ഒരു കല്പയായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാ, വരാഹ, പദ്മാ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കല്പകൾ ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മാ-കല്പയിൽ, സ്രഷ്ടാവ് ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിക്കുകയും സൃഷ്ടി നടത്തുകയും ചെയ്തു. വരാഹ-കല്പയിൽ, ഭൂമി അദൃശ്യവും പാതാളത്തിൽ മുങ്ങിയതും ആയപ്പോൾ, അവൻ ഭൂമിയെ ഉയർത്തി. പദ്മാ-കല്പയിൽ, വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന താമരയിൽ നിന്ന് സ്രഷ്ടാവ് സൃഷ്ടി നടത്തി. സൃഷ്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാലഗണന ഇതാണ്. ഇവയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, അവൻ എന്ത് ചെയ്തു? അതും നീ വിശദീകരിക്കണം. സൃഷ്ടിയ്ക്ക് ശേഷം, അവൻ രസമണ്ഡലത്തിൽ, അത്യന്തം ആകർഷകമായ ഇച്ഛാപൂർണ്ണ വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ പോയി. അവിടം ചന്ദനം, അഗർ, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം എന്നിവ കൊണ്ട് മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചു. പുതിയ ചന്ദന ഇലകളാൽ, സിൽക് തന്ത്രികളും കുരുതികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ മൂന്നു കോടി മണിക്കൊണ്ടുള്ള പവിലിയനുകൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ വലയം ആസ്വാദനത്തിനും പ്രണയത്തിനും അനുയോജ്യമായ വസ്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടം എത്തിയ ശേഷം, ലോകനാഥൻ അവരോടൊപ്പം താമസിച്ചു. അപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ ഇടത് വശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു യുവതി ഉദിച്ചു. രസമണ്ഡലത്തിൽ, ഗോലോകയിൽ, അവൾ ഹരിയുടെ മുന്നിൽ ഓടി. അവൾ കൃഷ്ണന്റെ ജീവാധിപതി ദേവിയാണ്; കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവ്. ആ ദേവി പതിനാറു വയസ്സുള്ള, പുതുമയുള്ള യൗവനത്താൽ സമ്പന്നയാണ്. സുന്ദരികളിൽ ഏറ്റവും മനോഹരിയായ അവൾ, നയമായ അങ്കങ്ങൾ, സുന്ദരമായ രൂപം എന്നിവയോടെ ഉണ്ട്. അവളുടെ ചുവന്ന അധരങ്ങൾ ബന്ദുജീവപുഷ്പത്തെക്കാളും മനോഹരമാണ്; ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും മികച്ചവളാണ് അവൾ. അവളുടെ ദീപ്തിയുള്ള മുഖം കോടികൾ Autumn പൂർണ്ണചന്ദ്രങ്ങൾ പോലെയും, ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമാണ്. അവളുടെ മനോഹരമായ മൂക്കിന്റെ ഭംഗി, പക്ഷിരാജാവിന്റെ കൊക്കിനെക്കാളും ആകർഷകമാണ്. അവൾ മനോഹരമായ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കാത്പൂക്കൾ ധരിക്കുന്നു. അവളുടെ മനോഹരമായ കണങ്ങൾ, ചുവന്ന കുങ്കുമപ്പൊട്ടുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഭംഗി അതീവ ആകർഷകമാണ്.