ബ്രഹ്മവൈവര്തപുരാണമ്

ഗോപികളെ ചുറ്റി, അവരാൽ എല്ലാ ദിശകളിലും അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന കൃഷ്ണനെ അവർ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി. ഗോപികൾ അതിമനോഹരമായ രത്നാഭരണങ്ങൾ കൃഷ്ണനിൽ അണിയിച്ചു, അവനെ അലങ്കരിച്ചു. ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, ശിവ, അനന്ത, ധർമ്മ എന്നിവർ സന്തോഷത്തോടെ കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചു. രാസലീലയുടെ നാഥൻ, ദേവതകളുടെ ആനന്ദം, രാധയുടെ ചിതയിലിരിക്കുന്നു. ഈ പരമാത്മാവും, പ്രഭുവും, നമുക്ക് എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കേണ്ടവനാണ്. അവൻ സ്വയമുണ്ടാക്കിയ രൂപത്തിൽ, ഗുണമില്ലാതെ, ആഗ്രഹമില്ലാതെ, പ്രകൃതിക്ക് അതീതമായവനാണ്. സകലത്തിൽ പ്രഭുവായ കൃഷ്ണനെ എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാ സിദ്ധികളും, വരങ്ങളും നൽകുന്നു. കൃഷ്ണൻ ഗോപാലൻ രൂപത്തിൽ, ഗോപാലസഖികളെ ചുറ്റി, കാവൽക്കാരനായി നിലകൊള്ളുന്നു. അവൻ എല്ലാ ജീവികളുടെയും അന്തരാത്മാവാണ്, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന, സർവവ്യാപിയായ, സകലത്തിന്റെയും ആത്മാവും പരമബ്രഹ്മവും; അതിനാലാണ് അവനെ "കൃഷ്ണൻ" എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ‘കൃ’ എന്നത് സർവവിശ്വ സyllable, ‘ഷ്ണ’ എന്നത് ആദി ശബ്ദം. ഈ കൃഷ്ണൻ തന്നെ ഭാഗികമായി വൈകുണ്ഠത്തിലെ ചതുര്ബുജൻ പ്രഭുവാണ്. അവൻ തന്നെ, വിഷ്ണു എന്ന ഭാഗംകൊണ്ട് ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രഭുവാണ്. ഇതെല്ലാം, നിനക്ക് വിവരണം ചെയ്തതൊക്കെ, പരമബ്രഹ്മത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. ശങ്കരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശൗനക, അവിടെ നിശ്ശബ്ദനായി. ആദ്യവും, അനാശ്വരവും, ഭഗവാനായ കൃഷ്ണൻ, ആ സ്തുതിയാൽ സംതൃപ്തനായി. സ്തുതിക്കരനായ സന്യാസി, സന്തോഷഭരിതമായ മുഖത്തോടും, കാഴ്ചയോടും, കൃഷ്ണനു നമസ്കരിച്ചു. സൗതി പറഞ്ഞു: ആ സന്യാസി, നാരായണനോടൊപ്പം, ബദരീ വനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ വനത്തിൽ വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും ഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്നു; പൂങ്കുരുവികൾ പാടുന്ന ശബ്ദം മുഴക്കുന്നു. സന്യാസിയുടെ ശക്തിയാൽ, ആ വനത്തിൽ ഹിംസയും ഭയവും ഇല്ലായിരുന്നു. അതിൽ മൂന്ന് കോടി സിദ്ധന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും ആശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിന്നു. അവൻ ആ സന്യാസിയെ, ആകർഷകമായ, സഭയുടെ മധ്യത്തിൽ കണ്ടു. അവൻ പരമബ്രഹ്മം—കൃഷ്ണൻ, ആത്മാവ്, പ്രഭു—എന്നതിനെ ജപിച്ചു. ആകസ്മാത് എഴുന്നേറ്റു, embrace ചെയ്തു, പരമോന്നത അനുഗ്രഹം നൽകി. നാരായണനെ മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുപ്പിച്ചു. ആ മഹർഷിയെ, ശാശ്വതപ്രഭുവിനെ, സംസാരിച്ചു. "ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനവും മന്ത്രവും പ്രാപിച്ചു, ഭഗവാനേ, യോഗികളുടെ മുഖ്യനായവനേ, ഞാൻ എന്റെ മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ കണ്ടു. കൃഷ്ണന്റെ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്ന കഥകൾ, ജനനം, മരണം, വൃദ്ധതയെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, ശിവ, മറ്റ് ദേവതകൾ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു, ഭഗവാനേ, സൃഷ്ടി എവിടുനിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്? എവിടെയാണ് ലയിക്കുന്നത്? ഭഗവാനേ, ലോകത്തിന്റെ പ്രഭുവേ, അവന്റെ രൂപം എന്താണ്? അവന്റെ പ്രവർത്തികൾ എന്താണ്?" നാരായണനോടുള്ള നാരദന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭഗവാൻ സന്യാസി ചിരിച്ചു. ഇങ്ങനെ, "നാരായണൻ നാരദനോടുള്ള ചോദ്യം" എന്ന അതിരൂപത chapter, സൂതനും ശൗനകനുമുള്ള സംവാദത്തിൽ, ബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ ബ്രഹ്മഖണ്ഡത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: വാണി (സരസ്വതി), ശിവാ (പാർവതി), ഗംഗാ, ലക്ഷ്മി തുടങ്ങിയവർ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്ന ഭഗവാന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ധ്യാനിക്കണം. ഈ ലോകസാഗരം വളരെ ആഴവും ഭയാനകവുമാണ്; wildfire-ഉം പാമ്പുകളും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതുപോലെ limbs-നു വേദനയുണ്ട്. ഗോവർധനയെ ഉയർത്തിയ കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം അതീവ പ്രയാസകരമാണ്; ഭൂമിയെ നിലനിർത്തുന്നു, അവന്റെ പല്ലിന്റെ അറ്റത്തിലും ഈർപ്പം നിലനിൽക്കുന്നു. വേദങ്ങൾക്കും അവയുടെ limbs-നും നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന കీర്തിരശ്മികൾകൊണ്ട്, ഹരി—വേദങ്ങൾക്കും അവയുടെ limbs-നും സൃഷ്ടാവായവൻ—അറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ, ഗോപികളുടെ കമലമുഖങ്ങളിൽ മധുപശു പോലെ, രാസലീലയുടെ നാഥൻ, ഭോഗി, പരമപുരുഷൻ. ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കണ്ണിന്റെ മടക്കം പോലെ, അത്തരം പ്രവർത്തികൾ നിർവഹിക്കുന്നു; ദാരക, ഭൂമിയിൽ ആരാണ് അവയെ മുഴുവൻ വിവരിക്കാൻ കഴിയുക? നീയും ഞാനും, മനുക്കളും മഹർഷിമാരും, അവന്റെ ശക്തിയുടെ ഭാഗത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം.