ഒരു കാലത്ത്, ശുദ്ധിയുടെ മഹത്വം വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് മഹർഷികൾ അർത്ഥവത്തായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് മണ്ണ് എടുക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ശുദ്ധിയെയും അശുദ്ധിയെയും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് അവർ ഉപദേശിച്ചു. ഉരുളകളിൽ നിന്നോ എലി കുഴികളിൽ നിന്നോ, വെള്ളത്തിനകത്തുനിന്നോ, അകത്തുനിന്നോ, ജീവികൾ വീഴ്ത്തിയ ഇലകൾക്കിടയിലായോ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉഴുന്നാൽ എടുത്ത മണ്ണോ — ഇതൊക്കെയും ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. അശ്വത്ത വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരിൽ നിന്നുള്ള മണ്ണോ, ആരെങ്കിലും കിടന്നോ എഴുന്നേറ്റോ ആയ മണ്ണോ, കളത്തുനിന്നോ തോട്ടത്തിൽ നിന്നോ തറയിലുള്ളതോ, ഇവയൊക്കെയും ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. ശുദ്ധി ഇല്ലാത്തവൻ എപ്പോഴും അശുദ്ധനും എല്ലാ കര്മ്മങ്ങള്ക്കും അയോഗ്യനും ആകുന്നു. ആദ്യം പതിനാറു തവണ വെള്ളം കഴിച്ച് വായ് ശുദ്ധീകരിക്കണം. വീണ്ടും, പതിനാറു തവണ വെള്ളം കഴിച്ച് വായ് ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതാണെന്നും, ഈ ക്രമം ഹരിയാണ് സാമവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ചതെന്നും പറയുന്നു. ശുദ്ധീകരണത്തിന്നായി ഖദിര, ശിരീഷ, ജാതി, പുന്നാഗ, ശാലക എന്നീ വൃക്ഷങ്ങൾ ശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ജാംബൂ, ബകുല, ടോക്മ, പലാശ എന്നിവയും പ്രശംസിതമാണ്. മുള്ളുള്ള മരങ്ങളും, കയ്പ്പു ചെടികളും, ഖർജൂറ്, തേങ്ങ, താല എന്നിവയും ഒഴിവാക്കണം. ശുദ്ധി ഇല്ലാത്തവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അശുദ്ധനും കര്മ്മങ്ങൾക്കു അയോഗ്യനുമാണ്. കാലത്ത് കാൽ കഴുകിയും വായ് കഴുകിയും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണം. വിശുദ്ധജലങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്തും മൂന്നു സന്ധ്യകളും ആചരിച്ചും, ദിവസത്തിൽ ചെയ്യുന്ന കര്മ്മങ്ങൾക്കു ഫലമില്ല. അത്തരം ദ്വിജൻ, ശൂദ്രനെപ്പോലെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളിൽ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെടണം. അത്തരം ദ്വിജൻ, പ്രതിദിനം ബ്രാഹ്മണഹത്യയും ആത്മഹത്യയും ചെയ്തതിന്റെ പാപം അനുഭവിക്കുന്നു. അവൻ കാലസൂത്ര നരകത്തിൽ ഒരു യുഗം കഴിയേണ്ടി വരും, താഴ്ന്ന വംശക്കാരിയായ ഭാര്യയുള്ളവനെപ്പോലെ. ബ്രഹ്മാവ്, ഈശ്വരൻ, വിഷ്ണു, മായ, പത്മ, സരസ്വതി — ഇവരെ ഓർത്തുകൊണ്ട്, ഉത്തമൻ സമയോചിതമായി വെള്ളം സ്പർശിച്ച് സ്നാനാദികർമ്മങ്ങൾ നടത്തണം. അഞ്ചു വിഭവങ്ങൾ ആദ്യം എടുത്ത്, ധാർമ്മികനും ജ്ഞാനിയുമായവൻ മുന്നോട്ട് പോവണം. സ്നാനത്തിന് ശേഷം, പ്രതിജ്ഞയോടെ വീണ്ടും സ്നാനം ചെയ്യണം. ഗൃഹസ്ഥന്മാരുടെ പാപങ്ങൾ ഈ പ്രതിജ്ഞ നശിപ്പിക്കുന്നു. വേദമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കണം: "ഭൂമി, ഞാൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ നീ എടുത്തുകൊള്ളണം; എന്റെ അവയവങ്ങളിൽ വന്ന പാപങ്ങൾ നീ നീക്കം ചെയ്യണം" എന്ന് ജപിച്ച്, കടി വരെ വെള്ളത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, നിർദ്ദിഷ്ടമായ മന്ത്രം ചൊല്ലി, കൈ വെച്ച് വിശുദ്ധജലങ്ങളെ ആഹ്വാനിക്കണം. "ഗംഗേ, യമുനേ, ഗോദാവരീ, സരസ്വതീ, നളിനീ, നന്ദിനീ, സീതാ, മാലിനീ മഹാനദീ, പദ്മാവതീ, ഭോഗവതീ, സ്വർണരേഖാ, കൗശികീ, വിദ്യാധരീ, സുപ്രസന്നാ, ലോകപ്രസാധിനീ, സാവിത്രി, തുളസി, ദുർഗാ, മഹാലക്ഷ്മി, സരസ്വതീ, അഹല്യാ, അധിതി, സംജ്ഞാ, സ്വധാ, സ്വാഹാ, അരുന്ധതി" എന്നിങ്ങനെ മഹാനദികളെ സ്മരിക്കണം. പുനഃപുനഃ സ്നാനം ചെയ്ത്, അത്യന്തം ശുദ്ധനായി, ജ്ഞാനി തിലകം ധരിക്കണം. സ്നാനം, ദാനം, തപസ്സ്, ഹോമം, ദേവതാപിതൃകർമ്മങ്ങൾ — ഇവയ്ക്ക് ശേഷം ബ്രാഹ്മണൻ തിലകം ധരിച്ചു സന്ധ്യാവന്ദനവും അർഘ്യപ്രദാനവും നിർവ്വഹിക്കണം. കാൽ നന്നായി കഴുകി, ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ചശേഷം മാത്രം, ആരെങ്കിലും ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം; അല്ലാതെ പ്രവേശിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല. ഇങ്ങനെ മഹർഷികൾ ശുദ്ധിയുടെ അർത്ഥവും, ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങൾ എങ്ങനെ ശുദ്ധതയോടെ നിർവ്വഹിക്കണം എന്നും വിശദമായി ഉപദേശിച്ചു.