സാമവേദത്തിൽ തന്നെ ഭഗവാൻ ഹരി ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചു. ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഗുരുവിനെ ധ്യാനിച്ച് സ്തുതിച്ചശേഷം, അതായത് ഗുരുവിനെ മനസിൽ പതിപ്പിച്ച് വന്ദിച്ചശേഷം, ഒരു ആചാരി, മഹർഷേ, തന്റെ ശുദ്ധി പാലിക്കേണ്ടതിന്റെ മാർഗങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. ജലവും, ജലത്തിന്റെ സമീപവും, കുളം, ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ, ഉഴുന്ന് കൃഷി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ, വിളയിടം, പശുക്കളെ കെട്ടുന്ന ഇടം, ഗ്രാമത്തിനകത്തുള്ള ഭാഗങ്ങൾ, വീടുകളുടെ അടുത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ, കളിസ്ഥലങ്ങൾ, കാട്ടുകൾ, കിടക്കയുടെ അടിയിലുള്ള നിലം, ദുർവാ പുല്ല്, കുശ പുല്ല്, പാമ്പ് കുഴി എന്നിവയുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്. സൂര്യപ്രകാശം നേരിട്ടെത്താത്ത ഒരു സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുക്കണം. ദിവസത്തിൽ, വൃത്തി നിർവഹിക്കുമ്പോൾ, വടക്കേ ദിശയിലായിരിക്കണം. ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെയും, ദുർഗന്ധം പരത്താതെയും, മൗനമായി ഇരിക്കണം. ഒരു മണ്ണ് കഷണം ഉപയോഗിച്ച് ശരീരം ശുദ്ധമാക്കിയശേഷം വെള്ളം കൊണ്ടു വീണ്ടും ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം. ലിംഗം ശുദ്ധമാക്കാൻ ഒരിക്കൽ മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ഇടതു കൈക്ക് നാലു പ്രാവശ്യം. മൂത്രം കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടുപട്ടം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കണം; ലൈംഗികസംസർക്കത്തിനുശേഷം പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ വേണം. ലിംഗം മൂന്നു പ്രാവശ്യം, ഗുദം പത്ത് പ്രാവശ്യം ഇടതു കൈ ശുദ്ധമാക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്കും ഇതാണ് ശുദ്ധി നിയമം. സന്ന്യാസികൾക്കും വൈഷ്ണവന്മാർക്കും ബ്രഹ്മർഷികൾക്കും ബ്രഹ്മചാരികൾക്കും, ഉപനയനം ലഭിക്കാത്ത ദ്വിജന്മാർക്കും, ശൂദ്രന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഈ നിയമം ബാധകമാണ്. ക്ഷത്രിയർക്കും വൈശ്യർക്കും ഗൃഹസ്ഥരായ ദ്വിജന്മാരുടെ പോലെ തന്നെ ഈ നിയമം ബാധകമാണ്. ശുദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അളവിൽ അതിക്രമമോ കുറവോ വരുത്തരുത്. ഞാൻ പറയുന്ന ഈ ശുദ്ധി നിയമം ശ്രദ്ധയോടെ പാലിക്കണം. പാമ്പ് കുഴിയിൽ നിന്നോ എലിക്കുഴിയിൽ നിന്നോ എടുത്ത മണ്ണ്, വെള്ളത്തിൽ നിന്നുള്ള മണ്ണ്, വീടിനകത്തുള്ള മണ്ണ്, ജീവികൾ വീഴ്ത്തിയ ഇലയിൽ നിന്നുള്ള മണ്ണ്, ഉഴുന്ന് എടുത്ത മണ്ണ്, അശ്വത്ഥ വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരിൽ നിന്നുള്ള മണ്ണ്, ആരെങ്കിലും കിടന്നോ എഴുന്നേറ്റോ ഇടത്തുള്ള മണ്ണ്, കളവാടം, കൃഷിസ്ഥലം, തോട്ടം എന്നിവിടങ്ങളിലെ മണ്ണ്—ഇവയൊന്നും ഉപയോഗിക്കരുത്. ശുദ്ധിയില്ലാത്തവൻ എപ്പോഴും അശുദ്ധനായി എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളിലും അയോഗ്യനാണ്. ആദ്യം പതിനാറ് തവണ വെള്ളം കൊണ്ടു വായ് ശുദ്ധീകരിക്കണം. വീണ്ടും പതിനാറ് തവണ വെള്ളം കൊണ്ടു വായ് ശുദ്ധമാക്കണം. ഈ ക്രമം തന്നെ ഭഗവാൻ ഹരി സാമവേദത്തിൽ ദിനചര്യയിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഖദിര, ശിരീഷ, ജാതി, പുന്നാഗ, ശാലക എന്നിവ ശുദ്ധീകരണത്തിന് ഉത്തമമാണ്. ജാംബു, ബകുല, ടോക്മ, പലാശ എന്നിവയും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. മുളകളും കയറ്റികളും ഉള്ള മരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം. ഖർജൂറ, തേങ്ങ, താളവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയും ഒഴിവാക്കണം. ശുദ്ധിയില്ലാത്തവൻ എപ്പോഴും അശുദ്ധനും എല്ലാ കര്മ്മങ്ങൾക്കും അയോഗ്യനുമാണ്. കാലിൽ വെള്ളം കഴുകി, വായ് കഴുകി, പ്രഭാതസന്ധ്യ നിർവഹിക്കണം. എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്ത് മൂന്നു സന്ധ്യകളും ആചരിക്കുന്നവൻ, ദിവസത്തിൽ ചെയ്യുന്ന കര്മ്മങ്ങൾക്കും ഫലം ലഭിക്കില്ല, അതായത് അയാൾ അർഹതയില്ലാതാവുന്നു. അത്തരം ദ്വിജനെ ശൂദ്രനെപ്പോലെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളിൽ നിന്നും പുറത്താക്കണം. ദ്വിജൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യയും ആത്മഹത്യയും ചെയ്യുന്നവനെന്ന പാപം പ്രതിദിനം നേടുന്നു. അവൻ ഒരു കാലപാതകിയായ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവിനെപ്പോലെ കാലസൂത്രനരകത്തിൽ ഒരു യുഗം കഴിയേണ്ടി വരും. ബ്രഹ്മാ, ഈശ, വിഷ്ണു, മായ, പത്മ, സർസ്വതി—ഇങ്ങനെയാണ് ഭഗവാൻ ഹരി സമ്പ്രദായമായി ഈ ശുദ്ധി നിയമങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചത്.