സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദിവ്യവാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങിയില്ല; എന്നാൽ ആകാശത്ത് പുഷ്പവർഷം ഉണ്ടായി. അവന്റെ ശരീരം, ചർമ്മം, ആത്മാവ് എല്ലാം ബ്രഹ്മസ്വരൂപത്തിൽ ലയിച്ചു. ദേഹങ്ങൾ ശാശ്വതമായവർക്കു, ഇഷ്ടപ്രകാരം അവതാരവും ത്യാഗവും സാധ്യമാണ്. സൗതി പറഞ്ഞു: മറീചി മുതലായ ഋഷിമാരോടൊപ്പം, അവൻ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്നു. വിധിയുടെ കണ്ഠദേശത്ത് നിന്ന് നാരദൻ എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരാളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ധാതാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മകൻ പ്രഥമശ്രേണിയിലുള്ള ഒരു മഹർഷിയായിരുന്നു. ധാതാവിന്റെ മറ്റൊരു മകൻ ദക്ഷന്റെ അരികിൽ പെട്ടെന്നു ജനിച്ചു. കാർദമൻ എന്ന പേര് വേദങ്ങളിൽ സ്പഷ്ടമായി ഛായ എന്ന പദത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. മറീചി വേദങ്ങളിൽ തേജസ്സിന്റെ വിഭജനം എന്നതിൽ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബലൻ മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ യാഗങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടം നടത്തുകയും ചെയ്തു. ധാതാവിന്റെ പ്രധാനാംഗത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ബാലൻ ജനിച്ചു. ഭൃഗു അതിവിശിഷ്ടമായ തേജസ്സോടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അഗ്നി അല്ല, ശൗനക. ബാലൻ, പെട്ടെന്ന് ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ, ചുവപ്പുനിറത്തിലും മഹത്തായ പ്രകാശത്തിലും പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു. ഹംസങ്ങൾ, യോഗശക്തിയാൽ, യോഗികൾക്ക് എപ്പോഴും ഇഷ്ടപ്രകാരം നിലനിൽക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ആ ബാലൻ ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലും ശിഷ്യഭാവത്തിലും മുൻപന്തിയിലായിരുന്നു; പെട്ടെന്ന് ജനിച്ചു. പുലസ്ത്യയുടെ നിരന്തരമായ പരിശ്രമവും തപസും ഇന്നും വേദങ്ങളിൽ വ്യക്തമാണു. പുലഹൻ ആ ബാലനുമായി തപസ്സിന്റെ ഒരു കൂട്ടം രൂപീകരിച്ചു; പുലസ്ത്യയും ആ ബാലനുമായി തപസ്സിന്റെ ഒരു സമൂഹമായി മാറി. വിഷ്ണുവിന്റെ ത്രിഗുണങ്ങളിൽ, മൂന്നരൂപങ്ങളിലും, അതിന്റെ പ്രവർത്തനം കാണാം. അവന്റെ തലയിൽ അഗ്നിജ്വാലകളെപ്പോലെയുള്ള അഞ്ചു മുടിയണികൾ ഉണ്ട്. ആന്തരികഭാഗത്ത്, മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ, അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു. സ്വയം തപസ്സ് നേടിയതുപോലെ, മറ്റുള്ളവരെയും അതിലേക്ക് നയിച്ചു. അവന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആ ബാലൻ എപ്പോഴും പ്രകാശവാനായിരുന്നു, മഹർഷേ. കോപകാലത്ത് ഉദിച്ചവർ സ്രഷ്ടാവിന്റെ പതിനൊന്നു രൂപങ്ങളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ശൗനകൻ ചോദിച്ചു: പുരാണസാരത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി, എന്റെ സംശയം നീക്കണം. സൗതി പറഞ്ഞു: ആ രുദ്രന്മാർ, തമോഗുണം ഉള്ളവരാണ്, അവരെ നിയന്ത്രിക്കാനോ ഭയപ്പെടുത്താനോ പ്രയാസമാണ്. അവരിൽ കാലാഗ്നിരുദ്രൻ, സംകരന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ടവൻ, സംഹാരശക്തിയുള്ളവനാണ്. മറ്റുള്ളവർ കൃഷ്ണന്റെ അംശങ്ങൾ; വിഷ്ണുവും ശംകരനും അവന്റെ പ്രധാന അംശങ്ങളാണ്. രുദ്രൻ സമയത്ത് ജനിച്ചു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അവൻ എങ്ങനെ മറക്കുന്നു, ദ്വിജൻ? സനക, സനന്ദ, മൂന്നാമനായ സനാതനൻ— സനകനും സനന്ദനും ആനന്ദത്തിന്റെ സൂചകങ്ങളാണ്. സനാതനും ശ്രീകൃഷ്ണനും ശാശ്വതരാണ്; കൃഷ്ണൻ സ്വയം പരിപൂർണ്ണനാണ്. സനത് എന്നത് ശാശ്വതത്വത്തിന്റെ സൂചനയും, കുമാരൻ ബാല്യത്തിന്റെ സൂചനയും നൽകുന്നു. ബ്രഹ്മാപുത്രന്മാരുടെ ഉത്ഭവം ഇതുവരെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹർഷേ. സൗതി പറഞ്ഞു: ലോകസൃഷ്ടിക്ക് നാരദനെ അയച്ചു, ശൗനക. യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഹിതവും, സത്യവും, വേദസാരവും, അവസാനം ആനന്ദം നൽകുന്നതുമാണ് അതു. ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞു: ജ്ഞാനദീപത്തിന്റെ ജ്വാല അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടിയെ ഇല്ലം ചെയ്യുന്നു. അവൻ പരമഗുരുവാണ്, പ്രാചീനരായവർക്കുപോലും ആദിപ്രവർത്തകനാണ്. "ഞാൻ നിന്റെ പിതാവാണ്, മകനേ, ജ്ഞാനദാനിയും രക്ഷകനുമാണ് ഞാൻ." അധ്യാപകന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നവൻ ശിഷ്യനും മകനുമാണ്. അവൻ ജ്ഞാനിയുമാണ്, വിവേകിയുമാണ്, സുരക്ഷിതനുമാണ്, ധാർമ്മികനുമാണ്. ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും, മഹർഷിമാരുടെയും ദൈവികശക്തികളുടെയും ജനനവും, തപസ്സിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും മഹത്വവും, സ്നേഹപൂർവ്വം ശൗനകാദിമുനികൾക്ക് സൗതി വിശദീകരിച്ചു.