സകലത്തിന്റെയും അധിപനായി, കാലത്തിന്റെ കാലം, മരണത്തിന്റെ മരണം, പരമത്തിനും അതീതനായ പരമേശ്വരൻ അങ്ങേയറ്റം കരുണയുടെ നിധി ആകുന്നു. ആ ദയാനിധി, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യമായ ഭഗവാനായ ഇഷ്ടദൈവത്തെ അനുഗ്രഹിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കാലസ്വരൂപനായ ആ മഹാത്മാവ് മൗനത്തിലായി, ശൗനകാ, അവിടുത്തെ വാക്കുകൾ അവസാനിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അവിടുത്തെ ശബ്ദം ഉയർത്തി: “ഇനി നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ? ആനന്ദകരമായ കന്യകേ, ചോദിക്കൂ.” ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ധർമ്മപരമായ മാലവതി അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. അവൾ പറഞ്ഞു: “സകല കാരണങ്ങളും വേദങ്ങളിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ദുരിതം വരുത്തുന്ന ഏത് രോഗം ഉണ്ടാകുന്നില്ലെന്ന കാര്യം എവിടെയാണ്? അറിയപ്പെടുന്നയോ അറിയപ്പെടാത്തയോ, ചോദിക്കപ്പെടുന്ന ഏതു വിഷയത്തിലും ഇതേ സംശയമാണ്.” മാലവതിയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ച ബ്രാഹ്മണസ్వరൂപനായ ജനാർദ്ദനൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “വേദവും അതിന്റെ അങ്കങ്ങൾക്കും വിത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണപർമാത്മാവാണ്. ആ ഭഗവാൻ തന്നെ, ശുഭമെന്നതിന്റെ ആധാരമായ നാലു വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. ഋഗ്, യജുർ, സാമ, അഥർവ എന്നീ വേദങ്ങളെ പ്രജാപതി കണ്ടു. പിന്നെ, അഞ്ചാമത്തെ വേദമായ ആയുര്വേദം ഭഗവാൻ ഭാസ്കരനു നൽകി. ഭാസ്കരൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ആയുര്വേദം, തന്റെ കൃതിയായതിനെ, സമ്മാനിച്ചു. ആ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും അവർ രചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും പേരുകൾ അറിയപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാരുടെ സേവകനായ ധന്വന്തരി, കാശി രാജാവ്, അശ്വിനീകുമാരന്മാർ, ജബാല, ജജലി, പൈല, കരഥ, അഗസ്ത്യ—ഇവരും. ‘ചികിത്സാസംഗ്രഹം’ എന്ന രസകരമായ ഗ്രന്ഥം ഇവരിൽ ഒരാൾ രചിച്ചു. ദിവോദാസൻ ‘ചികിത്സാദർശനം’ എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. അശ്വിനീദ്വയങ്ങൾ ‘ചികിത്സാരസായനം’ എന്ന ക്ഷയശമകമായ ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. സഹദേവൻ ‘രോഗസാഗരവിനാശനം’ എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. മഹർഷി ച്യവനൻ ‘ജീവിതദായിനി’ എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. ചന്ദ്രപുത്രൻ ‘സാരസംഹിത’, ജബാലൻ ‘സംഹിതാസാരം’ എന്നിവയും രചിച്ചു. പൈലൻ ‘വ്യാധിനിര്ണയം’ എന്നത്, കരഥൻ ‘സർവാധാരസംഹിത’ എന്ന പരമഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. ഈ പതിനാറു ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ചികിത്സാശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിത്തുകളാണ്. ജ്ഞാനമന്ത്രം കൊണ്ടു ആയുര്വേദസാഗരം മഥിച്ചശേഷം, ക്രമത്തിൽ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ കണ്ടു, ദൈവികമായ ഭാസ്കരസംഹിത രചിക്കപ്പെട്ടു. രോഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവും, വേദനയുടെ നിയന്ത്രണവും ഇവിടെയാണ് വിശദീകരിച്ചത്. ആയുര്വേദം അറിയുകയും, ചികിത്സയിൽ കൃത്യത പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നവൻ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനി. സകലരോഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം നിയന്ത്രിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ഭയാനകമായ ജ്വരത്തിലാണ്. അതൊരു ഭയാനകമായ, മൂന്നുകാലുകളും മൂന്നുതലകളും ആറ് കൈകളും ഒമ്പത് കണ്ണുകളും ഉള്ള രൂപമാണ്. കുറഞ്ഞ അഗ്നിയാണ് അതിന്റെ ഉത്ഭവം; ഈ കുറവിന് മൂന്നു കാരണങ്ങളുണ്ട്—വായു, പിത്തം, കഫം എന്നിങ്ങനെ. പാണ്ഡു, കമല, കുഷ്ഠ, ശോഥ, പ്ലീഹ, ശൂലക, മൂത്രരോഗങ്ങൾ, ഉദരഗദങ്ങൾ, രക്തദോഷജന്യ രോഗങ്ങൾ, ഭ്രമരി, ത്രിദോഷജ രോഗങ്ങൾ, വിഷൂചി എന്ന മഹാരോഗം—ഇവയെല്ലാം മരണത്തിന്റെ പുത്രികളാണ്; വൃദ്ധാവസ്ഥ അവയുടെ കന്യകയാണ്. ശരിയായ മാർഗ്ഗം അറിഞ്ഞ് സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവരുടെ അടുത്ത് ഇവയൊന്നും അടുത്തു വരില്ല. കണ്ണ് കഴുകൽ, വ്യായാമം, പാദതലത്തിൽ എണ്ണമസാജ് എന്നിവയും, വസന്തകാലത്ത് അല്പം തീക്കരുതലോടെ നടക്കലും ചെയ്യുന്നവൻ—അവനിൽ ഈ രോഗങ്ങൾ വരില്ല.