പ്രപഞ്ചത്തിലെ പ്രകൃതി, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരും മറ്റു ദേവതകളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് ആ പരമപുരുഷനിൽ നിന്നാണ്. ജ്ഞാനികൾ, യോഗികൾ, ആ മഹത്തായ ഒരാളുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ധ്യാനിക്കുന്നു. അവനോടുള്ള ഭയത്താലാണ് കാറ്റ് വീശുന്നത്; അതേ ഭയത്താലാണ് സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നത്. ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ശങ്കരനും അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും അവരുടെ രാശി മാർഗങ്ങളിൽ അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. മരങ്ങൾക്കും പൂക്കളും പഴങ്ങളും കായ്ക്കുന്നത് അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ. ജലധാരകളും ഭൂമിയും, എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായ ഈ ഭൂമിയും അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ നിലനിൽക്കുന്നു. അപ്രത്യക്ഷമായ അവന്റെ മായാശക്തിയാൽ, ലോകം അപ്രത്യക്ഷമായ ഭ്രമത്തിലാകുന്നു. വേദങ്ങൾക്കും, സത്യസ్వరൂപം ഗ്രഹിച്ചവർക്കും പോലും അവന്റെ അതിരുകൾ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. ബ്രഹ്മാവും മഹാവിഷ്ണുവും പോലുള്ള മഹത്തായവരും അവന്റെ നാമം ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിക്കുന്നു. അവൻ സകലത്തിലെയും അധിപൻ, കാലത്തിനും അതീതനായവൻ, മരണത്തിനും മരണമായവൻ, പരമത്തിനും അതീതനായ പരമൻ. കരുണയുടെ നിധിയായ ആ മഹാപുരുഷൻ ഭക്തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന വാശിതനായ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കാലസ്വരൂപനായ ആ മഹാത്മാവ് ശൗനകനേ, മൗനത്തിലായി. അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: "നിനക്ക് ഇനി എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ? നീ ചോദിക്കൂ, ഭദ്രയായ കന്യകേ." ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മാലവതി, സദ്ഗുണശാലിനിയായ അവൾ, സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "വേദങ്ങളിൽ എല്ലാ കാരണങ്ങളെയും വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്ങനെയുള്ള ദുഷ്പ്രാപ്യമായ, ദുരിതം നൽകുന്ന രോഗം വേദങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കാത്തത് ഏതാണ്? അറിയപ്പെടുന്നതും അറിയപ്പെടാത്തതുമായ ഏതു കാര്യവും ചോദിക്കാം." മാലവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ, ബ്രാഹ്മണസ്വരൂപത്തിൽ ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞു: "വേദവും അതിന്റെ അവയവങ്ങളും—allയുടെ വിത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണപറമാത്മാവാണ്. ആ ഭഗവാൻ തന്നെ ശുഭമയമായ നാലു വേദങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഋഗ്, യജുര്, സാമ, അഥർവ എന്നീ വേദങ്ങളെ പ്രജാപതി കണ്ടു. പിന്നെ, അഞ്ചാമത്തെ വേദമായ ആയുര്വേദം ഭഗവാൻ ഭാസ്കരനു നൽകി. ഭാസ്കരൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് തന്റെ തന്നെ സംഹിതയായ ആയുര്വേദം നൽകി." "അവരുടെ പേരുകളും അവർ രചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളും അറിയപ്പെടുന്നവയാണ്: ദിവ്യലോകത്തിലെ ധന്വന്തരി, കാശിരാജാവ്, അശ്വിനീദേവന്മാരുടെ പുത്രന്മാർ, ജബാലൻ, ജജാലി, പൈലൻ, കരഥൻ, അഗസ്ത്യൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു. 'ചികിത്സാസാരതത്വം' എന്ന ഗ്രന്ഥം ആനന്ദകരമായതാണ്. ദിവോദാസൻ 'ചികിത്സാദർശനം' എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. അശ്വിനീദേവന്മാർ 'ചികിത്സാസാരം' എന്ന ഗ്രന്ഥം fatigue നീക്കം ചെയ്യുന്നതായി രചിച്ചു. സഹദേവൻ 'രോഗസാഗരവിദാരണം' എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. മഹർഷി ച്യവനൻ 'ജീവിതദായകം' എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചു. ചന്ദ്രപുത്രൻ 'സാരസംഗ്രഹം' രചിച്ചു; ജബാലൻ 'തന്ത്രസാരം' രചിച്ചു. പൈലൻ 'രോഗനിദാനം' രചിച്ചു; കരഥൻ 'സർവാധാര' എന്ന ഉത്തമഗ്രന്ഥം രചിച്ചു." "ഇങ്ങനെ പതിനാറ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ചികിത്സാശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിത്തുകളാണ്. ജ്ഞാനമന്ത്രം കൊണ്ടു ആയുര്വേദസാഗരം മഥിച്ച്, അവയെ ക്രമത്തിൽ കണ്ടു, ദിവ്യമായ ഭാസ്കരസംഹിത രചിക്കപ്പെട്ടു. രോഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവും വേദനയുടെ നിയന്ത്രണവും ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആയുര്വേദം അറിഞ്ഞ്, ചികിത്സയിൽ കൃത്യതയുള്ളവൻ സത്യസന്ധനായവനാണ്. എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ഉത്ഭവം പിടിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ഭയാനകമായ ജ്വരമാണെന്ന് അറിയണം." ഇങ്ങനെ ഈ മഹത്തായ അനുഗ്രഹീതമായ അറിവ് മഹർഷിമാരും ദേവതകളും പാരമ്പര്യമായി ആഴത്തിൽ പരിപോഷിപ്പിച്ചു.