ശ്രീ ഗണേശനോടുള്ള നമസ്കാരത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു ഈ കഥ. ബ്രഹ്മവൈവർത്ത പുരാണത്തിന്റെ ബ്രഹ്മഖണ്ഡത്തിൽ, സരസ്വതി, ശ്രീ ഗിരിജ തുടങ്ങിയ ദേവികൾ ആരാധിക്കുന്ന ആ പരമേശ്വരനെ നമസ്കരിക്കുന്നു. അവൻ വിശാലമായ, ദൃശ്യമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചവനാണ്, മൂന്നു ഗുണങ്ങളാൽ ആകർഷിതനായ, അതിന്റെ പോറുകളിൽ ലോകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മഹാമായൻ. ധ്യാനത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്ന ദേവന്മാർ, ঋഷികൾ, തപസ്സ് ചെയ്യുന്നവർ, യോഗികൾ—എല്ലാവരും അവനെ ആലോചിക്കുന്നു; എന്നാൽ, ആഴത്തിലുള്ള തപസ്സുകൾ ചെയ്തിട്ടും, അവനെ കാണാൻ കഴിയുന്നവർ വളരെ കുറവായിരിക്കും, സ്വപ്നങ്ങളിലും. ഞാൻ അവനെ നമസ്കരിക്കുന്നു, ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ച, പരമ ബ്രഹ്മനായി, നശിക്കാത്തവനായി, കൃഷ്ണനെ. കൃഷ്ണന്റെ കഥകളാൽ നിറഞ്ഞ ഈ മഹാനായ പുരാണം, വേദങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചവയാണ്. ഇത് എല്ലാ ശുഭതയുടെ വിത്താണ്, എന്നും നല്ല ഭാഗ്യം നൽകുന്നു. ഹരിയോടുള്ള ഭക്തി നൽകുകയും, സ്ഥിരമായ സന്തോഷം നൽകുകയും, ലോകീയജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു ദിവസം, സജ്ജനങ്ങളുടെ സമിതിയിൽ, അദ്ദേഹം ഒരു വിനീതനായവനെ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു, "നമ്മുടെ ഈ ദിവസം, നിനക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട്, എങ്ങനെയാണു നമുക്ക് ഏറ്റവും ശുഭദിനം?" കാലിയുഗത്തിൽ, നാം ഭയങ്കരമായിരിക്കുകയാണ്, ഉയർന്ന അറിവിന്റെ അഭാവം അനുഭവിക്കുന്നു. നീ, പുരാണങ്ങളിൽ നന്നായി അറിഞ്ഞ, ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന, ഭാഗ്യശാലിയായവനാണ്. നിന്റെ മുഖാന്തിരം, ശ്രീ കൃഷ്ണനോടുള്ള അനന്തമായ, അസ്ഥിരമായ ഭക്തി ഉണരുന്നു, അത് ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്, കർമ്മത്തിന്റെ മൂലത്തെ നേരിട്ട് മുറിക്കുന്നു. ലോകീയജീവിതത്തിന്റെ തീയിൽ കത്തുന്നവർക്കായി, ഇത് അമൃതത്തിന്റെ മഴ പെയ്യുന്നു. ആദിയിൽ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെ വിത്തും, പരമ ബ്രഹ്മന്റെ വിവരണവും ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു. രൂപമുള്ളതോ അല്ലാത്തതോ, പരമ ആത്മാവിന്റെ സത്യ സ്വഭാവം. വൈഷ്ണവന്മാർക്കും, സമാധാനമുള്ള യോഗികൾക്കും ഇത് ധ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ രൂപവും അവിടെ വിവരിക്കപ്പെട്ടു, അതേ സമയം, ഗോലോകത്തിന്റെ വിവരണങ്ങൾ, വൈകുണ്ഠത്തിന്റെ വിവരണങ്ങൾ, സുതയുടെ വിശദീകരണങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കാണപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാരുടെയും ദേവികളുടെയും രഹസ്യ ജന്മങ്ങൾ, പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങളും, അവയുടെ ഉപഭാഗങ്ങളും, ദുർഗ, സരസ്വതി, ലക്ഷ്മി, സാവിത്രി എന്നിവയുടെ വിവരണങ്ങൾ, ജീവികളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളും, നരകങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങളും, ജീവികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ശുഭമോ ദുഷ്മമോ ആയ സ്ഥലങ്ങളും, അവയെക്കൊണ്ടു ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടുന്നു. തുലസീ, കാളി, ഗംഗ, ഭൂമി, വസുന്ദര എന്നിവയെ മനസ്സിൽ വച്ചുകൊണ്ട്, ശാലിഗ്രാമത്തിന്റെ വിശദീകരണവും, ദാനങ്ങളുടെ വിവരണവും, ശ്രീ ഗണേശന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ജന്മവും, പ്രവൃത്തികളും, അത്യന്തം അതുല്യമായ കഥകൾ, കേൾക്കാത്ത, അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായവ, ഭൂമിയിൽ വന്നു വീണത്, ഭാരതത്തിലെ പരിശുദ്ധ ദേശത്തിൽ, ആരുടെ ജന്മം, ആരുടെ വീട്ടിൽ, ആരാണ് അവൻ, എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൻ അവിടെ എത്തിയത്, എന്തിനാണ് അവൻ പോയത്, എന്താണ് അവൻ ഗോകുലത്തിനായി ചെയ്തത്. ഈ പഴയ കഥ, വേദങ്ങളിൽ പോലും അപൂർവമായ കഥ, ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടുള്ള, അല്ലെങ്കിൽ ചോദിക്കാത്ത, എന്റെ അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ആരെങ്കിലും ഒരു ശിഷ്യനോട് വിശദീകരണം നൽകുന്നുവെങ്കിൽ, ചോദിച്ചാലും, ചോദിക്കാതെ എങ്കിലും, സുത പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പവിത്രമായ സ്ഥലത്തു നിന്നാണ് വന്നത്, നാരായണന്റെ ആശ्रमത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ സമിതിയെ കണ്ടതോടെ, ഞാൻ ഇവിടെ എന്റെ ആദരങ്ങളുമായി എത്തി." ദൈവത്തെ, ബ്രാഹ്മണനെ, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആശയക്കുഴപ്പത്തെ തുടർന്ന് നമസ്കാരമില്ലെങ്കിൽ, അത് അറിയാതെ പോയവൻ, അവന്റെ ഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെടും. ഈ കഥ, ഭക്തിയുടെ സഫലമായ ഒരു അവതരണം, സത്യത്തിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം, എല്ലായ്പ്പോഴും നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കും.