ಸುಖಂ ಜಯತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವಿದ್ಯಯಾ ಗುರುದತ್ತಯಾ
ಗುರು ನೀಡಿದ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಖವು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿದ್ಯಾನ್ಧೋ ವಾ ಧನಾನ್ಧೋ ವಾ ಯೋ ಮೂಢೋ ನ ಯಜೇದ್ಗುರುಮ್
ಯಾರು ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕುರುಡು ಅಥವಾ ಧನದಲ್ಲಿ ಕುರುಡು, ಆ ಮೂಢನು ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ದರಿದ್ರಂ ಪತಿತಂ ಕ್ಷುದ್ರಂ ನರಬುದ್ಯಾ ಭಜೇದ್ಗುರುಮ್
ಗುರು ದರಿದ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಪತನಗೊಂಡವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಕುಳಿನವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.
ಅಭೀಷ್ಟದೇವಃ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣೋ ಗುರುಸ್ತೇ ಶಙ್ಕರಃ ಸ್ವಯಮ್
ನೀನು ಹಾರೈಸುವ ದೇವರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು; ನಿನ್ನ ಗುರುನು ಸ್ವತಃ ಶಂಕರನು.
ತ್ರಿಸ್ಸಪ್ತಕೃತ್ವೋ ನಿರ್ಭೂಪಾ ತ್ವಯಾ ಪೃಥ್ವೀ ಕೃತಾ ಯತಃ
ನೀನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಾಜರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ.
ಶಿವಾಂ ಚ ಶಿವರೂಪಂ ಚ ಶಿವದಂ ಶಿವಕಾರಣಮ್
ಮಂಗಳ, ಮಂಗಳದ ರೂಪ, ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಮಂಗಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವನು.
ಗೋಲೋಕನಾಥೋ ಭಗವಾನಂಶೇನ ಶಿವರೂಪಧೃಕ್
ಗೋಲೋಕನಾಥನು, ಭಗವಂತನು, ಭಾಗವಾಗಿ ಶಿವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮಾ ಕೃಷ್ಣಃ ಶಿವೋ ಜ್ಞಾನಂ ಮನೋಽಹಂ ಸರ್ವಜೀವಿಷು 3.40.
ಆತ್ಮನು ಕೃಷ್ಣ, ಜ್ಞಾನವು ಶಿವ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮನಸ್ಸಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಜ್ಞಾನದಂ ಜ್ಞಾನರೂಪಂ ಚ ಜ್ಞಾನಬೀಜಂ ಸನಾತನಮ್
ಅದು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಜ್ಞಾನವೇ ರೂಪವಾಗಿರುವವನು, ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮೂಲವಾಗಿರುವವನು.
ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿಸ್ಸ್ವರೂಪಂ ತಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹವಿಗ್ರಹಮ್
ಬ್ರಹ್ಮನ ಬೆಳಕೇ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವವನು, ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದವನು.
ಪ್ರಕೃತಿರ್ಲಕ್ಷವರ್ಷಂ ಚ ತಪಸ್ತಪ್ತ್ವಾ ಯಮೀಶ್ವರಮ್
ಪ್ರಕೃತಿ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಆ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಜಗಾಮ ಕಮಲೋದ್ಭವಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ರಾಮೋ ಜಗಾಮ ಕೈಲಾಸಂ ನಮಸ್ಕರ್ತುಂ ಶಿವಂ ಗುರುಮ್ ಗುರುಪತ್ನೀಂ ಶಿವಾಮಮ್ಬಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಗುರುಸುತೌ ಚ ತೌ
ನಾರಾಯಣನು ಹೀಗೆಂದನು: ರಾಮನು ತನ್ನ ಗುರು ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು, ಗುರುಪತ್ನಿ ಅಂಬೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಲು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಮನೋಯಾಯೀ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸ ಭೃಗುಸ್ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ತತ್ಕ್ಷಣಮ್
ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಭೃಗು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದನು.
ಶುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕಸಙ್ಕಾಶೈರ್ಮಣಿಭಿಃ ಸುಮನೋಹರೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಮಣಿಗಳು ಇದ್ದವು.
ಸಿನ್ದೂರಾರುಣವರ್ಣೈಶ್ಚ ವೇಷ್ಟಿತಂ ಮಣಿವೇದಿಭಿಃ
ಅದು ಸಿಂಧೂರದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಮಣಿವೇದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಯಕ್ಷಾಣಾಮಾಲಯೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಸಂಯುಕ್ತಂ ಶತಕೋಟಿಭಿಃ
ಅದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ದಿವ್ಯ ಯಕ್ಷರ ಮನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಸುವರ್ಣಕಲಶೈರ್ದಿವ್ಯೈ ರಾಜತೈಃ ಶ್ವೇತಚಾಮರೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಕಲಶಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಿಳಿ ಚಾಮರಗಳು ಇದ್ದವು.
ರತ್ನಭೂಷಣಭೂಷಾಢ್ಯೈರ್ದೀಪಿತೈಃ ಸುನ್ದರೀಗಣೈಃ
ಮಣಿಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಸುಂದರಿಯರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಕ್ರೀಡದ್ಭಿಃ ಸಸ್ಮಿತೈಃ ಶಶ್ವತ್ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಂ ಚ ವಿರಾಜಿತೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ, ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು ಇದ್ದರು.
ಆಕೀರ್ಣಂ ಪುಷ್ಪಜಾಲೈಶ್ಚ ಪುಷ್ಪಿತೈಶ್ಚ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ 3.41.
ಅದು ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧಭರಿತ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಸು ನಿಪುಣೈಃ ಪುಣ್ಯವದ್ಭಿರ್ನಿಷೇವಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಪುಣ್ಯವಂತರು ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣೈಃ ಶತಸ್ಕನ್ಧಸಮನ್ವಿತೈಃ
ಅದು ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು, ನೂರಾರು ಗುಂಪುಗಳಿದ್ದವು.
ನಾನಾಪಕ್ಷಿಗಣಾಕೀರ್ಣೈಃ ಸುಮನೋಹರಶಬ್ದಿತೈಃ
ಅಲ್ಲಿ色色 ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮನಮೋಹಕ ಧ್ವನಿಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪುಷ್ಪೋದ್ಯಾನಸಹಸ್ರೇಣ ಸರಸಾಂ ಚ ಶತೇನ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಹೂವನ ತೋಟಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಸರೋವರಗಳು ಇದ್ದವು.
ರಾಮಶ್ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಗರಮತಿಸಂಹೃಷ್ಟಮಾನಸಃ
ರಾಮನು ಆ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೃದಯ ತುಂಬ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ಸುವರ್ಣಮೂಲ್ಯಶತಕೈರ್ಮಣಿಭಿಃ ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣಕೈಃ
ನೂರಾರು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯದ ಮಣಿಗಳು, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು.
ತ್ರಿಪಞ್ಚಯೋಜನೋಚ್ಛ್ರಾಯಂ ಚತುರ್ಯೋಜನವಿಸ್ತೃತಮ್
ಅದು ಹದಿನೈದು ಯೋಜನೆ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ, ನಾಲ್ಕು ಯೋಜನೆ ಅಗಲವಾಗಿಯೂ ಹರಡಿತ್ತು.
ದ್ವಾರಂ ರತ್ನಕಪಾಟೇನ ನಾನಾ ಚಿತ್ರಾನ್ವಿತೇನ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರತ್ನದ ಬಾಗಿಲಿತ್ತು.
ತದ್ದಕ್ಷಿಣೇ ವೃಷೇನ್ದ್ರಂ ಚ ವಾಮೇ ಸಿಂಹಂ ಚ ನಾರದ
ಅದರ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ, ನಾರದ, ದೊಡ್ಡ ಎಮ್ಮೆ ಇದ್ದಿತು; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವೂ ಇದ್ದಿತು.