ಓಂ ಹ್ರೀಂ ದುರ್ಗಾಯೈ ಸ್ವಾಹಾ ಚ ಹಸ್ತೌ ಪಾದೌ ಸದಾಽವತು
ಓಂ ಹ್ರೀಂ ದುರ್ಗಾಯೈ ಸ್ವಾಹಾ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವು ಸದಾ ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
ಪ್ರಾಚ್ಯಾಂ ಪಾತು ಮಹಾಮಾಯಾ ಚಾಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಪಾತು ಕಾಲಿಕಾ
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾಮಾಯೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಕಾ ನನ್ನ ರಕ್ಷಕಿಯಾಗಿರಲಿ.
ಪಶ್ಚಿಮೇ ಪಾರ್ವತೀ ಪಾತು ವಾರಾಹೀ ವಾರುಣೇ ಸದಾ
ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ವಾಯುವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಾರಾಹಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಊರ್ಧ್ವಂ ನಾರಾಯಣೀ ಪಾತು ತ್ವಮ್ಬಿಕಾಽಧಃ ಸದಾಽವತು
ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ಕೆಳಗಡೆ ಅಂಬಿಕೆ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ವತ್ಸ ಸರ್ವಮನ್ತ್ರೌಘವಿಗ್ರಹಮ್
ಮಗನೇ, ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳ ಸಮಗ್ರ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
ಸುಸ್ನಾತಃ ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಸರ್ವಯಜ್ಞೇಷು ಯತ್ಫಲಮ್
ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಫಲವು—
ಗುರುಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ವಿಧಿವದ್ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರಚನ್ದನೈಃ 3.39.
ಗುರುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ—
ಸ ಚ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯೀ ಸರ್ವಶತ್ರುಪ್ರಮರ್ದಕಃ
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಶತಲಕ್ಷಂ ಪ್ರಜಪ್ತೋಽಪಿ ನ ಮನ್ತ್ರಃ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕಃ
ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ ಅದು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಡದು—
ಕವಚಂ ಕಾಣ್ವಶಾಖೋಕ್ತಮುಕ್ತಂ ನಾರದ ಸಿದ್ಧಿದಮ್
ಆದರೆ, ಕಾಂವ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಈ ಕವಚ, ನಾರದನೇ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ತೃತೀಯೇ ಗಣಪತಿಖಣ್ಡೇ ನಾರದನಾರಾಯಣಸಂವಾದೇ ದುರ್ಗತಿನಾಶಿನೀಕವಚಂ ನಾಮೈಕೋನಚತ್ವಾರಿಂಶತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಮೂರನೇ ಭಾಗದ ಗಣಪತಿ ಖಂಡದಲ್ಲಿ, ನಾರದ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ದುರ್ಗತಿನಾಶಿನೀ ಕವಚ ಎಂಬ ಐಪ್ಪತ್ತೊಂದುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಸಪುತ್ರಂ ಚ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಂ ಜಘಾನ ಭೃಗುನನ್ದನಃ
ನಾರಾಯಣನು ಹೀಗೆಂದನು: ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪುತ್ರನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನನ್ನು ಅವನ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದನು.
ಕೃತ್ವಾ ಯುದ್ಧಂ ತು ಸಪ್ತಾಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ಪತಿತೇ ತು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೇ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ್ಯಾರ್ಜುನಃ ಸ್ವಯಮ್
ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ನಂತರ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಬಿದ್ದಾಗ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಅರ್ಜುನನು ಸ್ವತಃ—
ಸುವರ್ಣರಥಮಾರುಹ್ಯ ರತ್ನಸಾರಪರಿಚ್ಛದಮ್
ಅವನು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಬಂಗಾರದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಕುಳಿತನು.
ಸಮರೇ ತಂ ಪರಶುರಾಮೋ ರಾಜೇನ್ದ್ರಂ ಚ ದದರ್ಶ ಹ
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಶುರಾಮನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ರತ್ನಾತಪತ್ರಭೂಷಾಢ್ಯಂ ರತ್ನಾಲಂಕಾರಭೂಷಿತಮ್
ಅವನು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಲಾದ ಛತ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
ರಾಜಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನೀನ್ದ್ರಂ ತಮವರುಹ್ಮ ರಥಾದಹೋ
ಆ ರಾಜನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯಲು ಮುಂದಾದನು.
ದದೌ ಶುಭಾಶಿಷಂ ತಸ್ಮೈ ರಾಮಶ್ಚ ಸಮಯೋಚಿತಮ್
ಅವನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು; ರಾಮನು ಕೂಡ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಉಭಯೋಃ ಸೇನಯೋರ್ಯುದ್ಧಮಭವತ್ತತ್ರ ನಾರದ ಕ್ಷತವಿಕ್ಷತಸರ್ವಾಙ್ಗಾಃ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯ್ಯಪ್ರಪೀಡಿತಾಃ
ನಾರದ, ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು. ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಬಲದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಯಗೊಂಡು ಹತಾಶರಾದರು.
ನೃಪಸ್ಯ ಶರಜಾಲೇನ ರಾಮಃ ಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ 3.40.
ಅಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಆ ರಾಜನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗೊಳಗಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡನು.
ಚಿಕ್ಷೇಪ ರಾಮಶ್ಚಾಗ್ನೇಯಂ ಬಭೂವಾಗ್ನಿಮಯಂ ರಣೇ
ರಾಮನು ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು.
ಚಿಕ್ಷೇಪ ರಾಮೋ ಗಾನ್ಧರ್ವಂ ಶೈಲಸರ್ಪಸಮನ್ವಿತಮ್
ರಾಮನು ಪರ್ವತಸರ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ಗಾಂಧರ್ವಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಹಾರಿಸಿದನು.
ಚಿಕ್ಷೇಪ ರಾಮೋ ನಾಗಾಸ್ತ್ರಂ ದುರ್ನಿವಾರ್ಯ್ಯಂ ಭಯಂಕರಮ್
ರಾಮನು ತಡೆಯಲಾಗದ ಭಯಾನಕವಾದ ನಾಗಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಎಸೆದನು.
ಮಾಹೇಶ್ವರಂ ಚ ಭಗವಾಂಶ್ಚಿಕ್ಷೇಪ ಭೃಗುನನ್ದನಃ
ಭೃಗುಮುನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಮಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಎಸೆದನು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಂ ಚಿಕ್ಷಿಪೇ ರಾಮೋ ನೃಪನಾಶಾಯ ನಾರದ
ನಾರದ, ರಾಜನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ರಾಮನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ದತ್ತದತ್ತಂ ಚ ಯಚ್ಛೂಲಮವ್ಯರ್ಥಂ ಮನ್ತ್ರಪೂರ್ವಕಮ್
ಅವನು ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಫಲಿಸುವ, ವಿಫಲವಾಗದ ಶೂಲವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಶೂಲಂ ದದರ್ಶ ರಾಮಶ್ಚ ಶತಸೂರ್ಯ್ಯಸಮಪ್ರಭಮ್
ರಾಮನು ನೂರಾರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಆ ಶೂಲವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಪಪಾತ ಶೂಲಂ ಸಮರೇ ರಾಮಸ್ಯೋಪರಿ ನಾರದ
ನಾರದ, ಆ ಶೂಲವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ಪತಿತೇ ತು ತದಾ ರಾಮೇ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ಭಯಾಕುಲಾಃ
ಆಗ ರಾಮನು ಬಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದರು.
ಶಙ್ಕರಶ್ಚ ಮಹಾಜ್ಞಾನೀ ಮಹಾಜ್ಞಾನೇನ ಲೀಲಯಾ 3.40.
ಮಹಾ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಶಂಕರನು, ತನ್ನ ಮಹಾ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಲೀಲೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡನು.