ಅಥ ಪುತ್ರಂ ರೇಣುಕಾ ಸಾ ಕೃತ್ವಾ ತತ್ರ ಸ್ವವಕ್ಷಸಿ
ಆಮೇಲೆ ರೇಣುಕಾ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು.
ಅವಿರೋಧೋ ಭವಾಬ್ಧೌ ಚ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮಙ್ಗಲಮ್
ಈ ಜೀವನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿರೋಧವಿರಬಾರದು; ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವೂ ಆಗಲಿ.
ಅಕರ್ತವ್ಯೋ ವಿರೋಧೋ ವೈ ದಾರುಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈಃ ಸಹ
ಭಯಾನಕ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಜೊತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿರೋಧ ಮಾಡಬಾರದು.
ಆಲೋಚ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಭೃಗುಣಾ ದಿವ್ಯಮನ್ತ್ರಿಣಾ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ದಿವ್ಯ ಋಷಿ ಭೃಗು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು,
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕಾನ್ತಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವವಕ್ಷಸಿ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವಳ ಪ್ರಿಯವನನ್ನು ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದು, ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.
ವಹ್ನಿಂ ದದೌ ಚಿತಾಯಾಂ ಚ ಸ ರಾಮೋ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ
ರಾಮನು ತಮ್ಮಂದಿರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಚಿತೆಗೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟನು.
ರಾಮ ರಾಮೇತಿ ರಾಮೇತಿ ವಾಕ್ಯಮುಚ್ಚಾರ್ಯ್ಯ ಸಾ ಸತೀ
‘ರಾಮ, ರಾಮ’ ಎಂದು ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಭರ್ತುರ್ನಾಮ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ತತ್ರಾಜಗ್ಮುರ್ಹರೇಶ್ಚರಾಃ
ಭರ್ತೃನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹರಿಯ ಸೇವಕರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದರು.
ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪದ್ಮಧಾರಿಣೋ ವನಮಾಲಿನಃ
ಅವರು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವನಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ರಥೇ ಕೃತ್ವಾ ರೇಣುಕಾಂ ತಾಂ ಗತ್ವಾ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪದಮ್
ಅವರು ರೇಣುಕೆಯನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು.
ತೌ ದಮ್ಪತೀ ಚ ವೈಕುಣ್ಠೇ ತಸ್ಥತುರ್ಹರಿಸನ್ನಿಧೌ
ಆ ದಂಪತಿಗಳು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಅಥ ರಾಮೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಶ್ಚ ಭೃಗುಣಾ ಸಹ ನಾರದ
ಆಮೇಲೆ ರಾಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಭೃಗು ಮತ್ತು ನಾರದ ಅವರೊಂದಿಗೆ,
ಗೋಭೂಹಿರಣ್ಯವಾಸಾಂಸಿ ದಿವ್ಯಶಯ್ಯಾಂ ಮನೋರಮಾಮ್
ಹಸುಗಳು, ಭೂಮಿ, ಚಿನ್ನ, ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ದಿವ್ಯ ಹಾಸಿಗೆ—
ರತ್ನದೀಪಂ ರೌಪ್ಯಶೈಲಂ ಸುವರ್ಣಾಸನಮುತ್ತಮಮ್
ರತ್ನದ ದೀಪ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹಾಸನ—
ಛತ್ರಂ ಚ ಪಾದುಕೇ ಚೈವ ಫಲಂ ಮಾಲ್ಯಂ ಮನೋಹರಮ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ಧನಂ ದತ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಜಗಾಮ ಸಃ
ಛತ್ರ, ಪಾದುಕೆಗಳು, ಹಣ್ಣು, ಆಕರ್ಷಕ ಮಾಲೆಗಳು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ದದರ್ಶ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಸ ಶಾತಕುಮ್ಭವಿನಿರ್ಮಿತಮ್
ಅವನು ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ದದರ್ಶ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಜ್ವಲನ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸಾ
ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.
ಸಿದ್ಧೈಸ್ತಪಶ್ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣೈರ್ಋಷೀನ್ದ್ರೈಃ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್
ಅವನನ್ನು ಸಾಧಕರು, ಚಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಸಂಗೀತಮುಪಶೃಣ್ವನ್ತಂ ಗೀಯಮಾನಂ ಚ ಗಾಯಕೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಗಾಯಕರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಪಸಾಂ ಫಲದಾತಾರಂ ದಾತಾರಂ ಸರ್ವಸಮ್ಪದಾಮ್
ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ದಾತಾ.
ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜಪನ್ತಂ ಕೃಷ್ಣಮೀಶ್ವರಮ್
ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮವ್ಯಯಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಣನಾಮ ಭೃಗುಃ ಪುರಃ
ಆ ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನು ಭೃಗು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಅವನ ಮುಂದೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಭೃಗುರುವಾಚ ಪಿತಾಮಹಸ್ತ್ವಮಸ್ಮಾಕಂ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಕಥಯಾಮಿ ಕಿಮ್
ಭೃಗು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನಮ್ಮ ಪಿತಾಮಹ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು. ನಾನು ಏನು ಹೇಳಲಿ?
ಮೃಗಯಾಮಾಗತಂ ಭೂಪಂ ಪಿತಾ ಮೇ ಚೋಪವಾಸಿನಮ್
ನನ್ನ ತಂದೆ ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದರು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಬೇಟೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದನು.
ಸ ರಾಜಾ ಕಪಿಲಾಲೋಭಾತ್ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ್ಯಾರ್ಜುನಃ ಸ್ವಯಮ್
ಆ ರಾಜನು ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಅರ್ಜುನನು, ಅವನು ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿಗಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟು ಬಂದನು.
ನಿರುಧ್ಯ ಬಾಷ್ಪಂ ಸ ಪುನರುವಾಚ ಕರುಣಾನಿಧಿಃ
ಅವನ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತಡೆದು, ಆ ದಯೆಯ ಸಮುದ್ರನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಅಧುನಾಽಹಮನಾಥಶ್ಚ ತ್ವಂ ಮೇ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಗುರುಃ
ಈಗ ನಾನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ನನ್ನ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಗುರು.
ಆಗತೋಽಹಂ ತವ ಸಭಾಂ ಪ್ರಮಾತುರ್ಮಾತುರಾಜ್ಞಯಾ
ನಾನು ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಭೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಸ ರಾಜಾ ಸ ಚ ಧರ್ಮಿಷ್ಠಃ ಸ ದಯಾಲುರ್ಯಶಸ್ಕರಃ
ಆ ರಾಜನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು, ದಯಾಳು, ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು.
ಧನಿದೀನೌ ಸಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಃ ಪ್ರಜಾಂ ನ ಚ ಪಾಲಯೇತ್
ಹಣವಂತನನ್ನೂ ಬಡವನನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಿ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದೆ ಇದ್ದನು.